[ทางเข้าค่าย] ประตูค่าย

 ฮอต.. [คัดลอกลิงก์]
โพสต์เมื่อ 2025-10-14 10:16:32 | แสดงทุกชั้น
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Laura เมื่อ 2025-10-14 10:18

Activity Form

คริสเตียน ปาร์โร

หน้าประตูค่าย - 3 ตุลาคม เวลา 07.00 (ย้อนเวลา) 

ขึ้นรถบัสหน้าประตูค่าย



และในช่วงเช้าของอีกวันหนึ่งบอกได้เลยว่า ผมนั้นรีอย่างมาเพราะเเอบจะตื่นสายไปหน่อย เกือบจะ 7 โมงตามเวลานัดหมายแล้ว เพื่อไม่ให้ตกรถ ทิฟฟานีมายืนรอหน้าห้อง เเคะประตูแทบจะพัง


" มาแล้วๆ " ผมตะโกนเสียงดัง สาวผมบอร์นที่ยืนกอดอกมอง 


" สงสัยเราคงไม่ได้ไปแล้วมั้ง มาคนตื่นสายหนะ " เธอแซวผมเล็กน้อยก่อนจะเดินออกมา


ทั้งผมและเธอเดินมารอ รวมตัวเพื่อจะไปยังจุดหมายใดๆ พวกเราทั้ง 2 คนก็ขึ้นรถฟรีนั้นหละ


เมื่อมารวมตัวทางรุ่นพี่เองก็นับจำนวนเด็กๆ รวมตัวจนครบ


" มีขาดใครไหม เด็กๆเช็คเพื่อนด้วยนะ " เธอทวนอีกรอบ ทางคุณไครอนเองก็ออกมาดูๆ ก่อนจะกลับเข้าห้องไปเช่นกัน


" ครบกันแล้วนะ ไปกันขึ้นรถประจำที่กันได้แล้ว เราจะออกเดินทางกัน " เธอบอกก่อนจะพาเด็กๆ ทะยอยขึ้นรถบัสกันไป


จบท้ายด้วยเธอที่ตรวจดูจนเเน่ใจแล้วว่าไม่ขาดตกใครไปหรอกนะ จากนั้นก็เเจ้งคนขับแล้วค่อยๆออกเดินทางไปยังจุดหมายมุ่งหน้าสู่สถานีแกรนด์เซนทรัล 


เพื่อไม่ให้พลาดกับเวลาตัวรถบัสออกค่อนข้างจะตรงเวลาเลยทีเดียว


" เธอเตรียมอะไรมาบ้างเนี้ย " คริสหันไปมองทิฟฟานีที่มีกระเป๋าถุงผ้ามาด้วยพร้อมสุดๆ มองแล้วเหมือนยัยลอร์ร่าเลย ยัยนั้นก็ชอบหิ้วถุงแบบนี้ร่อนไปร่อนมา


" อย่าสิ!!.... นี้เสบียงฉันนี้นายไม่เอาอะไรมาเลยหรือไง " ทิฟฟานีถาม


" หรือนายจะเอาอันนี้ ฉันขายต่อได้นะ " อีกฝ่ายยกถุงขนมขึ้นมา ทำท่าทาง นี้มันอะไรกดันไม่เเบ่งหรอกหรอ ขายต่อเลยหรอ ผมทำหน้าแบบไม่หรอก ให้ซื้อไม่มีทางซื้อแน่ๆ


" โห่ เธอนี้มันสวยหน้าเลือด " ผมบ่นๆเธอแบบเล่นๆ


เรื่องอะไรกันเล่าที่ผมจะต้องไปเสียเงินเสียทองอีก สู้รอกินฟรีที่ค่ายเลย หวังน้ำบ่อหน้าไปก่อน แต่ใดๆก่อนจะหวัง มือเรียวสวยของทิฟฟานีก็หยิกเข้าที่หูของผมอีกจนได้


เรื่องไม่เป็นเรื่อง อยู่ๆก็ชอบหาเรื่องหม่ตัวเองนั้นเจ็บตัวเองแล้วหละสิเรา


สักพักหนึ่งการเดินทางก็ถึง ทางพี่มิแรนด้า เเจ้งเด็กๆ ก่อนเะอจะลงจากรถและเรียกรอให้ทุๆคนั้นนั้นไปรวมตัวกันก่อน เพราะเธอจะพาไปขึ้นรถไฟ


หรือมันจะมีบางส่วนที่มานัดหมายเจอกันตรงนี้เพราะจริงๆ เขาตกรถหนะ ต้องรอสักหน่อย


" เอาหละ ไม่มีใครลืมอะไรไว้บนรถนะ เราจะเดินทางต่อไปไม่ได้เอารถคันนี้ไปด้วยนะ เพราะงันแล้วอย่าลืมทิ้งอะไรเอาไว้บนรถนะจ๊ะ " เธอเดินลงมาเเจ้งอีกรอบ โดยมีเด็กน้อยอีกคนช่วยตรวจดูของก่อนลงมาจากรถอีกรอบนึงก่อนด้วย


ใดๆ เขาเองก็น่าจะอาศัยช่วงเวลาตรงส่วนนี้นั้นไปหาอะไรกิน มันยังพอมีเวลาเหลือๆอยู่บ้างหนะสิ


" เอาหละเด็กๆ ช่วงนี้ไปหาอะไรกินก่อนแล้วเจอกัน ที่ชานชารา 8 นะ เราจะไปนิวโรมกัน" เธอเเจกเเจงให้เรียบร่้อย


" อย่าเลทกันนะ รถไฟไม่รอนะ พี่จะนัดหมาย 8.40 น. นะจ๊ะ ช่วงนี้ใครจะไปเข้าห้องน้ำหาอะไรทานก็ตามสบายกันะ " เธอย้ำอยู่พักใหญ่ๆ กับเด็กๆ แจกตั๋วรถไฟก่อนที่เหล่าเด็กๆนั้นจะเดินไปกัน แยกย้ายไปจัการการตัวเองเช่นเดียวกับผมและทิฟฟานีที่ค่อยเดินกันออกไป


" ผม 2 คนครับ ขอบคุณครับ " ผมไปรับตั๋วรถไฟมาด้วยเช่นกัน แจ้งให้เรียบรอ้ยก่อนจะเดินจากไป


" นี้จ๊ะ อย่าเลทนะ " เธอย่ำรอบที่ 3 ของชั่วโมงแล้วหละ


" รับทราบครับ ผมไม่เลทแน่นอนแล้วเจอกันนะครับ " เธอยกมือขึ้นแบบตำรวจเก๊กสุกๆใส่ไปทีนึ่งท่าทางเล่นๆทำให้อีกฝ่ายยิ้มออกมาเล็กน้อย


จากนั้นผมกับทอิฟฟานีก็แยกกันไปจัดกการกิจส่วนตัวอขงใครของมันสักหน่อย เธอบอกจะไปเข้าห้องน้ำ และผมบอกจะไปซื้อใกล้ๆนั้นหละ ใดๆแล้วเด๊่ยวก็ออกมาเจอกัน โดยที่ผมเองก็เอาตั๋วรถไฟที่รับมาให้เจ้าทิฟไปเช่นกัน


" อ๊ะ .... อันนี้ของเธอ "


" ขอบใจ ....แต่ฉันขอที่นั่งริมหน้าต่างสิ อยากดูวิว " แน่นอนสาวเจ้ามีการเลือกซึ่งนั้นผมก็ไม่ได้อะไรกับเธอหรอก เธอมองก่อนจะส่งใบ ที่ริมหน้าต่างให้เธอไป โดยไม่ได้พูดอะไรต่อ




วันที่ 3 ต.ค. (เช้า) - 07:00 น.รวมพล ขึ้นรถบัสหน้าประตูค่าย 

มุ่งหน้าสู่สถานีแกรนด์เซนทรัล 


เรตติ้ง

โพสต์ 20512 ไบต์และได้รับ 9 EXP!  โพสต์เมื่อ 2025-10-14 10:16
โพสต์ 20,512 ไบต์และได้รับ +15 EXP +15 เกียรติยศ +20 ความศรัทธา จาก น้ำมันหอมกลิ่นสุริยะ  โพสต์เมื่อ 2025-10-14 10:16
โพสต์ 20,512 ไบต์และได้รับ +8 EXP +8 เกียรติยศ จาก Hydro X  โพสต์เมื่อ 2025-10-14 10:16
โพสต์ 20,512 ไบต์และได้รับ +15 EXP +12 ความกล้า +12 ความศรัทธา จาก มาลาแห่งอัสสัมชัญ  โพสต์เมื่อ 2025-10-14 10:16
โพสต์ 20,512 ไบต์และได้รับ +9 EXP +10 เกียรติยศ +10 ความศรัทธา จาก เข็มกลัดไดโอนีซุส  โพสต์เมื่อ 2025-10-14 10:16
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
น้ำมันหอมกลิ่นสุริยะ
Hydro X
บัตรส่วนลดรถไฟ HP 2025
มาลาแห่งอัสสัมชัญ
เข็มกลัดไดโอนีซุส
แว่นกันแดด
ขลุ่ยไม้เถาองุ่น
รองเท้าเซฟตี้
กำไลหินนำโชค
สัมผัสแห่งองุ่น
กระบอกลูกธนู
ธนู
ชุดเครื่องเพชร
หมวกปีกกว้าง
ความคิดสร้างสรรค์
โรคสมาธิสั้น
ต่างหูเงิน
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x3
x2
x4
x3
x1
x3
x1
x3
x1
x4
x1
x3
x3
x5
x8
x9
โพสต์เมื่อ 2025-10-30 08:15:53 | แสดงทุกชั้น
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Xolotl เมื่อ 2025-10-30 08:33

วันที่ 25 เดือน ตุลาคม ปี 2025

เวลาเช้า 07.00 เป็นต้นไป ณ ประตูค่ายฮาล์ฟบลัด 

◀️▶️


คบเพลิงสองแถวเปลวไฟโยกตัวในลมป่าราวฝูงดาวที่ถูกสาปให้ลุกไหม้บนพื้นดิน ประตูศิลาอักษรกรีกตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางสนสูงและหมอกชื้น คีอาร์เดินตามหลังหญิงสาวผมทองที่เธอยังไม่รู้ชื่อจริง มีเพียงบุคลิกซึ่งเป็นเส้นตรงของตรรกะและความมั่นใจที่บอกเธอว่าผู้หญิงคนนั้นรู้ว่าจะพาเธอรอดออกจากเขาวงกตของโลกใบนี้ได้อย่างไร เสียงรองเท้าคอนเวิร์สของรุ่นพี่กระทบพื้นดินเป็นจังหวะนิ่งเรียบ ในขณะที่เธอเองก้าวอย่างเงียบกริบเหมือนเงาน้ำแข็งที่ไหลไปรอบ ๆ เปลวไฟ นับจากค่ำคืนที่คฤหาสน์แตกสลาย คีอาร์ยังไม่ร้องไห้แม้แต่นิดเดียว ไม่ใช่เพราะไม่รู้สึกอะไรถึงความจริงเธอจะไม่รู้สึกอะไรมากไปกว่าการเอาตัวรอดของตนเองก็ตาม แต่เพราะการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อใบหน้าที่มากเกินจำเป็นนั้นไร้มารยาท เธอเลือกคุมกล้ามเนื้อทุกมัดให้นิ่งสนิทราวรูปสลัก และให้ความคิดคำนวณแทนที่จะปล่อยให้อารมณ์ท่วมท้น กลิ่นเพลย์มอร์แตงโมผสมเมนทอลอ่อน ๆ ลอยคลุมตัวเธอเป็นเกราะบาง ๆ ที่ทำให้ลมหายใจยังคงเย็นจัดพอจะคิดอย่างมีสติ


“ที่นี่คือค่ายฮาล์ฟบลัด” หญิงสาวหยุดหันกลับมาพูด เสียงนิ่งและชัดเจนเหมือนแผนผังคณิต “ปลอดภัยกว่าข้างนอก แต่เธอต้องแข็งแกร่ง อสุรกายไม่หยุดตามล่าเราเพียงเพราะเราเข้าประตูนี้ จำไว้” ดวงตาสีฟ้าครามเข้มของเธอกรุยทางให้ความเชื่อถือโดยไม่ต้องออกแรง คีอาร์พยักหน้าเพียงครั้งเดียว เท่านี้ก็พอ เธอไม่จำเป็นต้องใช้ถ้อยคำสิ้นเปลือง


เมื่อผ่านซุ้มประตูเข้าไป โลกทั้งใบเปลี่ยนเสียงทันที เสียงหัวเราะ เสียงเรียกกันจากลานธนู เสียงโลหะกระทบโล่จากลานฝึก เสียงน้ำจากทะเลสาบซัดหาดเบา ๆ และกลิ่นสตรอว์เบอร์รีจากไร่ปะปนควันไฟจากกองรวม ชั่วพริบตา เดมิก็อดหลายวัยชะงักหันมามองด้วยเหตุผลง่ายที่สุดในโลก ผู้หญิงที่กำลังพาเธอมาคือแอนนาเบ็ธ เชส ตำนานที่ยังหายใจ คนส่วนใหญ่ยิ้มให้เธอ บางคนโบกมือเรียก บ้างซุบซิบกับเพื่อนแล้วเหลือบมองคีอาร์ตั้งแต่หัวจรดเท้า เธอรู้สึกถึงสายตาเหล่านั้นเหมือนแรงกดที่คำนวณได้ ไม่ใช่คมดาบ เป็นเพียงเมทริกซ์ของการประเมินค่า ยอมรับได้


“เธอไปรายงานตัวที่บ้านใหญ่” แอนนาเบ็ธบอกต่อ น้ำเสียงเหมือนวางหมากตัวถัดไปลงบนกระดาน “ฉันต้องไปทำเรื่องผู้ปกครองและเอกสาร เธอไม่มีใครแล้ว ฉันจะจัดการให้เธอมีทุกอย่างที่จำเป็นต้องใช้ ยินดีต้อนรับสู่ค่ายฮาล์ฟบลัด” เธอไม่ยื่นมือมาแตะไหล่เพราะสังเกตได้ว่าคีอาร์ไม่ชอบการสัมผัสโดยไม่จำเป็น เพียงกะพริบตาช้า ๆ เป็นสัญญาณเข้าใจ แล้วหันหลังเดินไป 


คีอาร์มองแผ่นหลังนั้นหายไปในคลื่นคนครู่หนึ่ง ก่อนหันกลับมาสูดลมเย็นเข้าปอด กลิ่นเมนทอลเคลือบคอ แผลเล็ก ๆ ใต้ไหล่ทวีดยังตึงเจ็บแต่ไม่สำคัญพอจะถูกร้องขอความสนใจ ก่อนที่คีอาร์จะเดินไปเรื่อย ๆ เข้าสู่ค่ายที่อาจจะเป็นกรงขังกรงต่อไปของเธอ 


[NPC-11] แอนนาเบ็ธ เชส

พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5

เรตติ้ง

God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-11] แอนนาเบ็ธ เชส เพิ่มขึ้น 5 โพสต์เมื่อ 2025-10-30 10:22
โพสต์ 14105 ไบต์และได้รับ 8 EXP! [VIP]  โพสต์เมื่อ 2025-10-30 08:15
โพสต์ 14,105 ไบต์และได้รับ +5 EXP +4 เกียรติยศ +5 ความศรัทธา จาก กล่องดนตรี  โพสต์เมื่อ 2025-10-30 08:15
โพสต์ 14,105 ไบต์และได้รับ +4 EXP +4 เกียรติยศ +4 ความศรัทธา จาก ปากกาหมึกซึม  โพสต์เมื่อ 2025-10-30 08:15
โพสต์ 14,105 ไบต์และได้รับ +4 เกียรติยศ จาก ต่างหูเงิน  โพสต์เมื่อ 2025-10-30 08:15
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เข็มทิศวายุไร้ทิศ
กระเป๋ากลอักขระแห่งเฮเฟตัส
การบิน
ลมหายใจเยือกแข็ง
หลอมรวมเหมันต์
แผ่นเสียงไวนิลรวมเพลงฮิตจากโอลิมปัส
หนังสือรวมบทกวีของอพอลโล
Ignis Anima
คมมีดวายุ
หมวกเกราะ
เกราะหนัง
ลมกรด
มีดสั้นสัมฤทธิ์
หอกกรีก
โรคดิสเล็กเซีย(กรีก)
โรคสมาธิสั้น
สัมผัสแห่งสายลม
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
น้ำหอม Unisex
ปากกาหมึกซึม
ต่างหูเงิน
แว่นตา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x3
x1
x1
x80
x41
x7
x4
x2
x4
x2
x1
x1
x2
x1
x4
x5
x1
x80
x2
x19
x1
x3
x10
x5
x12
x1
x2
x6
x3
x6
x2
x126
x11
x2
x18
x21
x7
x6
x2
x32
x5
x20
x80
x14
x1
x12
x5
x25
x16
x4
x5
x400
x4
โพสต์เมื่อ 2025-11-5 22:55:35 | แสดงทุกชั้น
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Laura เมื่อ 2025-11-5 22:57

Example Box with Image and Text

หน้าประตูค่าย - เจโรมนัดตอนค่ำไปหม่ำๆ 

5 พย. 68 - เวลาประมาณ 18.00 น.


หลังจากเมื่อวานเจอพี่เจโรมไปแล้ว เขาไม่ได้ให้อะไรลอร์ร่าเป็นของขวัญหรอก อีกฝ่ายเพียงเเต่นัดหมายเท่านั้น เขาบอกว่าจะพาไปทานข้าวหนะ แน่นอนว่าลอร์ณ่าก็ไปตามคำเชิญ

เหมือนว่าเขาจะติดใจร้านเดิม ครั้งก่อนที่ไปกับเขานั้นหละ เมื่อใกล้เวลาลอร์ร่าที่สวมชุดสบายๆ อันที่จริงไม่ได้อยากแต่งอะไรเลยด้วยซ้ำ เพียงเเต่อาบน้ำใหญ่เท่านั้นหละ เธอเดินกลับออกมาแล้วมารอที่หน้าประตูค่ายตามคำนัดหมาย

" .... " เด็กสาวไม่ได้พูดอะไรออกมา นั่งรอหน้าประตูค่าย เท้าคางคิดอะไรไปพลางๆ ดูเหมือนว่าเธอจะต้องเอาบันทึกที่ไปมาให้เจโรมอ่านก่อนหรือเปล่านะ

เธอเองก็จำได้อยู่นะ แต่ใดๆแล้วเด็กสาวก็ไม่พูดอะไร เก็บไว้ในกระเป๋าของตัวเอง

" มาแล้วหรอ รอพี่นานมั้ย " เจโรมถามลอร์ร่า ขณะที่เห็นเธอนั่งเหม่อๆ เหมือนคิดอะไร ท่าทางของลอร์ร่าดูตกใจหน่อยๆ หันมองเเละพยักหน้าเบาๆ

" อ๋อค่ะ มารอไม่นานหรอกค่ะ ร่าก็พึ่งออกมาเอง เเต่งตัวเเบบนี้ไม่เป็นไรใช่มั้ยคะ " ลอร์ร่าหันมองตอบเสียงเรียบๆ พร้อมการจับๆชุดตัวเองเหมือนเเบบว่าเเต่งตัวไป7-11 ปากซอยบ้านราวๆ นั้นเลย มันเป็นเสื้อผ้าแบบสบายๆ เสื้อโอเวอร์ไซส์สีขาวกับเกงจีนขาสั้น ทรงกระบอก มีกระเป๋าถุงผ้าใบนึงเท่านั้นเอง ยังดีเท่าไรที่ผมนั้นมันดูดีหน่อยเป็นผมที่ปล่อยตรงยาว สีบอร์นทอง

" ไม่หรอกค่ะ เเบบนี้ก็สวย....ไปกันเลยมั้ยครับ " เขาถามเด็กสาว เธอก็พยักหน้าเล็ฏๆ วันนี้ลอร์ร่าดูอารมย์ไม่ค่อยจอยเท่าไรด้วยหนะสิ เธอไม่ได้พูดอะไรมาก พยายามนิ่งๆ ไว้เท่านั้น

" ร่าเป็นอะไรหรือเปล่า " อีกฝ่ายเดินมาด้านหน้าหันหลังถามเจ้าเด็ฏสาวที่ดูจะเเปลกๆออกไป

" คะ!! เปล้าค่ะ ร่าปกติดี " เธอโบกมือไปมา ยิ้มๆแบบไม่มีอะไรหรอก

" ร่าแค่คิดอะไรค้างไว้ในหัวเฉยๆ หนะ " เธอโบกมือไปมาอีกรอบ แบบไม่มีจริงๆไม่ต้องคิดมาหรอกอะไรราวนั้น

" ร่าแน่ใจนะ " เจโรมถามแบบเขามองว่าวันนี้ลอร์ร่ดาูแปลกตาไป เป็นอะไรจริงนั้นหละ เเค่เธอนั้นไม่ยอมจะพูดออกมาเท่านั้นเอง

" พี่คิดมากแล้ว แต่เราไปยังไงคะเนี้ย " เด็กสาวถามต่อ หลังจากเดินๆกันออกมาสักพักแล้ว 

" เอ้าหรอ งันเดี๋ยวพี่เรียกรถให้นะ " เขาหันบอกเด็กสากดๆ มือถือเหมือนจะเรียกรถ ทั้ง 2 เดินตามๆกันไป หากพูดจริงๆคือลอร์ร่เาดินตามเจโรมไปมากกว่า 

" ขอบคุณนะคะ " เมื่อไปถึง อีกฝ่ายก็เปิดประตูรถให้ลอร์ร่าขยับตัวเข้าไปในนั่งด้านในก่อน

" ร่าโกรธอะไรพี่หรือเปล่า " เจโรมถาม ลอร์ร่าหันทำหน้างงงงง แล้วส่ายหน้าเล็กๆ แบบว่าเปล่าหนิ เอาอะไรไปโกรธกัน

" ไม่หนิคะ " เธอตอบเสียงเรียบๆ " หรือพี่ไปทำอะไรมา " เธอถามต่อ เมื่อเห็นอีกฝ่ายดูจะมีอะไร

" เปล่าๆ " เขารีบโบกมือปัดอย่างเร็ว ท่าทางตลกๆนั้นทำเอาเด็กสาวเลิ่กคิ้วขึ้นเล็กๆ เเล้วก็นั่งคิดอะไรในหัวของเธอไป บทสนทนาบทรถนั้นเงียบมาก จนดูแปลกตาไปเลย

ไม่นานรถก็เดินทางมาถึงแล้ว เจโรมเปิดประตูรถลงไป เขาสวมหมวกใส่เเมสอย่างดี เเต่ทำแบบนั้นมันเด่นมากเลยหละ

" พี่ลำบาคหรือเปล่า " ลอร์ร่าเห็นแบบนั้นก็ถามเขาออกมา

" ไม่หรอก " เขาปัดปฎิเสธ สีหน้าที่ลอร์ร่ามองเขานั้นคือ เขาดูต้องหลบๆซ้อนๆตัวเองมากๆ เธอเข้าใจนะเพราะเขาคือคนของสังคม

" เรากลับไปหาอะไรกินที่ค่ายก็ได้นะ " ลอร์ร่าพูดขึ้น หลังเห็นเขาหลบๆ เลี่ยงๆ กลุ่มคนอยู่พอตัว เธอเองก็รู้สึกว่าเขานั้นอาจจะไม่อยกาตกเป็นเป้าสายตาด้วยนั้นหละ

" ไม่เป็นไรจริงๆ ร่าไปกินเป็นเพื่อนพี่นะ " เขาพูดก่อนจะเดินตรงไปในร้าน เห็นแบบนั้นลอร์ร่าก็ไม่สามารถขัดขวางอะไรใดๆ อีกต่อไป

" ได้หนะได้อยู่แล้ว " เธอก็เลยเออออตามอีกฝ่ายไปดื้อๆเลย แต่ก็รู้สึกเหมือนมีสายตาหลายๆคู่จับตามองตั้งแต่ลงจากรถแล้วนั้นหละ หรือเธออาจะหลอนๆ คิดไปเองหละมั้ง

ชุดลอร์ร่า  - 


ชุดเจโรม  - 

 




เจโรม ปาร์ค ซึงยอน
ทุกครั้งที่ปฏิสัมพันธ์กับ NPC Lares SP TGC รับโบนัสความสนิทสนมเพิ่มขึ้น +10 (ผ้าคลุม)
ทุกครั้งที่โรลเพลย์ลงท้ายด้วยเลขไบต์ 0 3 5 7 9 จะได้รับโบนัสพิเศษ +10 แต้ม (น้ำหอม) (หากไม่สุ่มไบต์จะได้โบนัส +3)
เดมี่ก็อตจะได้รับโบนัสความสัมพันธ์ +5

เรตติ้ง

God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-03] เจโรม ปาร์ค ซึงยอน เพิ่มขึ้น 18 โพสต์เมื่อ 2025-11-5 23:45
โพสต์ 18306 ไบต์และได้รับ 6 EXP!  โพสต์เมื่อ 2025-11-5 22:55
โพสต์ 18,306 ไบต์และได้รับ +5 EXP +5 เกียรติยศ +5 ความศรัทธา จาก น้ำมันหอมกลิ่นสุริยะ  โพสต์เมื่อ 2025-11-5 22:55
โพสต์ 18,306 ไบต์และได้รับ +2 EXP +4 เกียรติยศ จาก Hydro X  โพสต์เมื่อ 2025-11-5 22:55
โพสต์ 18,306 ไบต์และได้รับ +5 EXP +5 ความกล้า +5 ความศรัทธา จาก มาลาแห่งอัสสัมชัญ  โพสต์เมื่อ 2025-11-5 22:55
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
น้ำมันหอมกลิ่นสุริยะ
Hydro X
บัตรส่วนลดรถไฟ HP 2025
มาลาแห่งอัสสัมชัญ
เข็มกลัดไดโอนีซุส
แว่นกันแดด
ขลุ่ยไม้เถาองุ่น
รองเท้าเซฟตี้
กำไลหินนำโชค
สัมผัสแห่งองุ่น
กระบอกลูกธนู
ธนู
ชุดเครื่องเพชร
หมวกปีกกว้าง
ความคิดสร้างสรรค์
โรคสมาธิสั้น
ต่างหูเงิน
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x3
x2
x4
x3
x1
x3
x1
x3
x1
x4
x1
x3
x3
x5
x8
x9
โพสต์เมื่อ 2025-11-18 03:47:51 | แสดงทุกชั้น

วันที่ 15 เดือน พฤศจิกายน ปี 2025

เวลาเช้า เวลา 07.00 น. ณ หน้าค่าย

◀️┃▶️


กลิ่นอากาศสดชื่นยังอบอวลด้วยหมอกบางและความเย็นเฉียบที่เกาะตามยอดหญ้า คีอาร์เดินออกมาจากเส้นทางแคบใต้เงาไม้ตรงสู่ลานเปิดหน้าประตูค่ายฮาล์ฟบลัด เธอจงใจออกมาเร็วกว่าเวลานัดมาก เพราะต้องผ่านขั้นตอนบูชาเทพประจำวันและเตรียมตัวออกนอกค่ายให้เรียบร้อย ทุกอย่างถูกวางแผนไว้อย่างถูกต้อง เป็นระเบียบ และไม่เหลือช่องว่างให้โลกภายนอกเข้ามาปั่นปวน


เมื่อก้าวออกมาถึงลานกว้าง เสียงฝีเท้าเบา ๆ และจังหวะลมหายใจสม่ำเสมอก็ดึงสายตาเธอไปทางซ้าย รุ่นพี่ไพเพอร์กำลังเดินออกกำลังกายอยู่ เธอสวมเสื้อแขนยาวสีอ่อน กางเกงออกกำลังกายเรียบง่าย ผมยาวสีน้ำตาลช็อกโกแลตถูกมัดครึ่งศีรษะอย่างหลวม ๆ และแก้มมีแดงเรื่อจากอากาศเย็น ดูแล้วพึ่งตื่นไม่นานและออกมาเดินช้า ๆ เพื่อกระตุ้นร่างกาย ไพเพอร์เป็นคนทักก่อนด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนตามแบบฉบับของลูกอะโฟรไดท์ “อรุณสวัสดิ์ คีอาร์ ตื่นเช้าจังเลยนะ วันนี้จะออกไปไหนหรอ แค่เจ็ดโมงเองนะ”


คีอาร์ตอบกลับด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ที่เธอฝึกจนเป็นธรรมชาติ “รุ่นพี่เอมีเลียชวนไปทานอาหารที่นิวยอร์กค่ะ เลยต้องไปค่ะ” เธอพูดตรงอย่างที่เป็นเสมอ ไม่มีการเสริมแต่งให้ดูโรแมนติกหรือพิเศษ ออกจะเรียบเสียจนคนฟังสะดุดด้วยซ้ำ


ไพเพอร์ชะงักเล็กน้อยแล้วเลิกคิ้ว “เอมีเลียเหรอ?” แววตาของไพเพอร์เปลี่ยนไปครู่หนึ่ง คล้ายกำลังคิดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับชื่อที่เพิ่งได้ยินเรื่องราวบางอย่างที่เธอเลือกจะไม่พูดออกมา จากนั้นเธอก็ยิ้มให้เหมือนเดิม “เดินทางดี ๆ นะ ถ้าเป็นเอมีเลียก็ดี…เอ่อ ยังไงก็ระวังตัวไว้หน่อยก็แล้วกันเวลาเดินทางน่ะจ้ะ”


คีอาร์พยักหน้าอย่างสุภาพ ไม่ถามต่อว่าเพราะเหตุใด แม้ข้างในจะประมวลข้อมูลทันทีที่เห็นท่าทีของรุ่นพี่ น้ำเสียงนั้นเหมือนมีความหมายแฝง แต่ไม่จำเป็นต้องขุดมันตอนนี้ “แล้วรุ่นพี่มาออกกำลังกายตอนเช้าเหรอคะ?” เธอถามคืนตามมารยาท เพื่อไม่ให้บทสนทนาดูห้วนจนเกินไป


ไพเพอร์หัวเราะเบา ๆ “นาน ๆ ทีน่ะ ปกติไม่ค่อยมาหรอก แต่วันนี้ตื่นเช้าเฉย ๆ ก็เลยเดินเล่นหน่อย” สายลมปลายฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่านอย่างนุ่มนวล เส้นผมของคีอาร์สั่นไหวเล็กน้อยอย่างสงบ แสงเช้าที่ลอดผ่านยอดไม้ทำให้ดวงตาสีเทาอมเขียวของเธอสะท้อนประกายคล้ายกระจกน้ำแข็ง


“งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ ต้องรีบไปก่อนจะสาย ขอบคุณมากค่ะรุ่นพี่ไพเพอร์” คีอาร์บอกเช่นนั้น

“จ้ะ เดินทางปลอดภัยนะคีอาร์”


คีอาร์ก้าวเดินออกจากประตูค่ายด้วยจังหวะมั่นคง สม่ำเสมอ และเงียบงันตามแบบของเธอ ลมเหนือที่โอบล้อมค่ายพัดประคองหลังเธอราวกับส่งไปข้างหน้า ขณะที่สายตาของไพเพอร์ยังมองตามด้วยความสงสัยบางอย่างที่ไม่พูดออกมา เกี่ยวกับเอมีเลีย แอร์ฮาร์ต และเกี่ยวกับเด็กสาวผู้มีดวงตาเย็นนิ่งราวก้อนน้ำแข็งใสที่ยากจะอ่านความคิดได้อย่างคีอาร์ โซล็อตล์ 


[NPC-01] ไพเพอร์ แม็กลีน

พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5

โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20

กลิ่นหอมจาก น้ำหอม Unisex  - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +5

(โรลเพลย์ที่ลงท้ายด้วย 0 2 4 6 8 - ใช้ได้กับรุ่นพี่และเพื่อนร่วมรุ่นเท่านั้น)


เรตติ้ง

God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-01] ไพเพอร์ แม็กลีน เพิ่มขึ้น 30 โพสต์เมื่อ 2025-11-18 08:43
โพสต์ 20852 ไบต์และได้รับ 12 EXP! [VIP]  โพสต์เมื่อ 2025-11-18 03:47
โพสต์ 20,852 ไบต์และได้รับ +4 EXP +8 ความกล้า +9 ความศรัทธา จาก ลมกรด  โพสต์เมื่อ 2025-11-18 03:47
โพสต์ 20,852 ไบต์และได้รับ +3 EXP +8 เกียรติยศ +8 ความกล้า จาก หอกกรีก  โพสต์เมื่อ 2025-11-18 03:47
โพสต์ 20,852 ไบต์และได้รับ +8 EXP จาก โรคดิสเล็กเซีย(กรีก)  โพสต์เมื่อ 2025-11-18 03:47
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เข็มทิศวายุไร้ทิศ
กระเป๋ากลอักขระแห่งเฮเฟตัส
การบิน
ลมหายใจเยือกแข็ง
หลอมรวมเหมันต์
แผ่นเสียงไวนิลรวมเพลงฮิตจากโอลิมปัส
หนังสือรวมบทกวีของอพอลโล
Ignis Anima
คมมีดวายุ
หมวกเกราะ
เกราะหนัง
ลมกรด
มีดสั้นสัมฤทธิ์
หอกกรีก
โรคดิสเล็กเซีย(กรีก)
โรคสมาธิสั้น
สัมผัสแห่งสายลม
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
น้ำหอม Unisex
ปากกาหมึกซึม
ต่างหูเงิน
แว่นตา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x3
x1
x1
x80
x41
x7
x4
x2
x4
x2
x1
x1
x2
x1
x4
x5
x1
x80
x2
x19
x1
x3
x10
x5
x12
x1
x2
x6
x3
x6
x2
x126
x11
x2
x18
x21
x7
x6
x2
x32
x5
x20
x80
x14
x1
x12
x5
x25
x16
x4
x5
x400
x4
โพสต์เมื่อ 2025-11-21 03:21:26 | แสดงทุกชั้น

วันที่ 19 เดือน พฤศจิกายน ปี 2025

เวลาสาย เวลา 10.00 น. ณ หน้าประตูค่าย

◀️┃▶️


สายลมปลายพฤศจิกายนเย็นจัดจนเหมือนมีเกล็ดน้ำแข็งบาง ๆ เกาะอยู่บนผิวอากาศ คีอาร์จัดปกเสื้อโค้ตให้เข้าที่ก่อนจะก้าวออกจากเขตบ้านใหญ่ด้วยท่วงท่าสงบเรียบแบบเด็กดีผู้ไม่เคยสร้างปัญหาให้ใคร เสียงรองเท้ากระทบพื้นกรวดดังเบา ๆ เป็นจังหวะคงที่ราวกับเธอเดินไปตามเส้นทางที่คำนวณไว้ล่วงหน้าแล้วทุกฝีก้าว เธอกำลังจะข้ามเส้นเขตค่ายไปยังทางเดินหน้าเนินเขา ทว่าทั้งหมดหยุดลงเมื่อเห็นสตรีผมสีน้ำตาลเข้มคนหนึ่งยืนพิงรั้วไม้สีซีดอย่างสบายอารมณ์ ริมฝีปากสีชมพูอ่อนงับไม้จิ้มฟันเล่นเหมือนไม่มีอะไรทำ


รีเบคก้า แม็กเคลน รุ่นพี่ผู้โชคดีประหนึ่งถูกเทพีไทคียื่นของกำนัลมาตั้งแต่เกิด เงยหน้าขึ้นทันทีที่เห็นคีอาร์ และด้วยความเป็นรีเบคก้าเธอส่งยิ้มอุ่นจนคนผ่านไปผ่านมาต้องเหลียวหลัง “อ้าว คีอาร์ มอร์นิ่งนะคะ” เธอทักอย่างรื่นรวยเสน่ห์จนสายลมยังเหมือนชะงักไปครู่หนึ่ง


คีอาร์หยุดยืนในระยะพอดี ดวงตาเทาอมเขียวทอดมองอย่างสุภาพแบบที่ซ่อนทุกความคิดไว้ด้านใน “สวัสดีค่ะรุ่นพี่… ทำอะไรอยู่หรอคะ?”

รีเบคก้าหัวเราะนิด ๆ นุ่มเหมือนเสียงนางแบบในโฆษณาน้ำหอม “เปล่าค่ะ ไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษเลย ช่วงนี้ว่างนิดหน่อย วันนี้พี่ไม่มีสอนด้วย เลยเดินเล่นรับลมเฉย ๆ”
ลมเหนือที่ติดตัวคีอาร์หมุนวนแผ่ว ๆ เหมือนมันกำลังสังเกตผู้หญิงตรงหน้าพร้อมกับเธอ แต่คีอาร์เพียงพยักหน้าน้อย ๆ รักษาท่าทีใสซื่อไว้ครบทุกประการ “งั้นขอตัวก่อนนะคะรุ่นพี่”
รีเบคก้ากะพริบตาอย่างน่าสงสัยก่อนถามกลับ “จะไปไหนคะถึงแต่งตัวพร้อมขนาดนี้?”

คีอาร์ชะงักเพียงครึ่งวินาที เร็วเกินกว่าที่มนุษย์ธรรมดาจะสังเกตได้ ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเรียบร้อย “จะไปสวนสนุกแดร์ยูนิเวอร์แซลค่ะ วันนี้ไปทำงานพิเศษที่นั่น” เธอไม่ได้พูดให้ใครรู้ว่าเหตุผลแท้จริงคือการเก็บข้อมูลเพิ่มเติมและสำรวจโลกมนุษย์ภายนอก เพราะนั่นไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการให้ใครรู้ นั่นเป็นเพียงตรรกะส่วนตัวของเธอเท่านั้น


รีเบคก้ายิ้มกว้างขึ้นอีกนิด ดวงตาอ่อนสีทองอ่อนจับประกายแดดเช้าอย่างสวยงาม “งั้นเดินทางดี ๆ นะคะ ขอให้โชคดี… แหม แต่ลูกสาวบอเรอัสแบบคีอาร์คงไม่ต้องการโชคเท่าไรหรอกมั้ง” คีอาร์เพียงยิ้มบาง ๆ ยิ้มที่ขนาดรีเบคก้ายังมองไม่ออกว่ามีความหมายอะไรแอบซ่อน ก่อนโค้งตัวเล็กน้อยตามแบบฉบับเด็กสุภาพที่ใคร ๆ ก็อยากเอ็นดู “ขอบคุณค่ะรุ่นพี่ งั้นฉันไปก่อนนะคะ” เธอหมุนตัว เดินออกจากประตูค่ายอย่างเงียบและมั่นคง ผมสีบลอนด์ทองแดงสะท้อนแสงเช้าจาง ๆ พลิ้วตามแรงลมที่เธอควบคุมให้สงบเสมอ


ด้านหลัง เธอรู้สึกถึงสายตาของรีเบคก้าจ้องตามมาอยู่ครู่หนึ่ง สายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยปนความสนใจแบบคนที่อ่านนิสัยคนเก่งจนกลายเป็นสัญชาตญาณ แต่คีอาร์ไม่หันกลับไป เธอไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น โลกทั้งใบกำลังถูกเก็บเข้าหัวเธอทีละชิ้นอย่างเงียบงัน เพราะงั้นยังไม่จำเป็นต้องสนใจตอนนี้หรอก


[NPC-07] รีเบคก้า แม็กเคลน

พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5

โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20


เรตติ้ง

God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-07] รีเบคก้า แม็กเคลน เพิ่มขึ้น 25 โพสต์เมื่อ 2025-11-21 11:11
โพสต์ 17577 ไบต์และได้รับ 8 EXP! [VIP]  โพสต์เมื่อ 2025-11-21 03:21
โพสต์ 17,577 ไบต์และได้รับ +4 ความกล้า จาก กระบอกลูกธนู  โพสต์เมื่อ 2025-11-21 03:21
โพสต์ 17,577 ไบต์และได้รับ +3 EXP +8 เกียรติยศ +8 ความกล้า จาก ธนู  โพสต์เมื่อ 2025-11-21 03:21
โพสต์ 17,577 ไบต์และได้รับ +2 EXP +4 ความกล้า +4 ความศรัทธา จาก ลมกรด  โพสต์เมื่อ 2025-11-21 03:21
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เข็มทิศวายุไร้ทิศ
กระเป๋ากลอักขระแห่งเฮเฟตัส
การบิน
ลมหายใจเยือกแข็ง
หลอมรวมเหมันต์
แผ่นเสียงไวนิลรวมเพลงฮิตจากโอลิมปัส
หนังสือรวมบทกวีของอพอลโล
Ignis Anima
คมมีดวายุ
หมวกเกราะ
เกราะหนัง
ลมกรด
มีดสั้นสัมฤทธิ์
หอกกรีก
โรคดิสเล็กเซีย(กรีก)
โรคสมาธิสั้น
สัมผัสแห่งสายลม
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
น้ำหอม Unisex
ปากกาหมึกซึม
ต่างหูเงิน
แว่นตา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x3
x1
x1
x80
x41
x7
x4
x2
x4
x2
x1
x1
x2
x1
x4
x5
x1
x80
x2
x19
x1
x3
x10
x5
x12
x1
x2
x6
x3
x6
x2
x126
x11
x2
x18
x21
x7
x6
x2
x32
x5
x20
x80
x14
x1
x12
x5
x25
x16
x4
x5
x400
x4
โพสต์เมื่อ 2025-11-24 04:37:32 | แสดงทุกชั้น
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Xolotl เมื่อ 2025-11-24 05:59

วันที่ 23 เดือน พฤศจิกายน ปี 2025

เวลาเช้า เวลา 07.00 น. ณ หน้าประตูค่าย

◀️┃▶️


ยามเช้าของวันที่อากาศเย็นจัดจนหญ้าทุ่งหน้าโรงอาหารปกคลุมด้วยคราบน้ำแข็งสีเงินบางเบา รถบัสสีน้ำเงินเข้มของค่ายจอดนิ่งอยู่หน้าอาคารใหญ่ มีไอเย็นจากท่อไอเสียลอยพุ่งออกมาเคลือบอากาศเป็นม่านบาง ๆ เด็กเดมิก็อดหลากสายเลือดทยอยมารวมตัว บ้างลากกระเป๋า บ้างสะพายเป้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น อึกทึกคึก(โครม)คัก และวุ่นวายตามประสาของการเดินทางครั้งใหญ่ แต่ท่ามกลางเสียงพูดคุยและเสียงลากกระเป๋า คีอาร์กลับเดินเข้ามาอย่างเงียบงัน ราวกับลมเย็นที่ไม่สร้างเสียงใดระหว่างการพัดผ่าน


เธอสวมเสื้อคอเต่าสีดำพอดีตัวกับกระโปรงผ้าสีชาแห้งยาวคลุมข้อเท้า รองเท้าหนังสีเข้มที่เงาแผ่วอย่างเรียบง่าย แต่ดูมีความหนักแน่นและไร้ข้อผิดพลาด ชุดของเธอไม่ใช่ชุดเดินทางของเด็กค่ายที่มักสวมแจ็กเก็ตหนาหรือกางเกงยีนส์ห้าว ๆ ทว่าเหมือนคนรอขึ้นรถไฟข้ามยุโรปในฤดูใบไม้ร่วงมากกว่า ทุกระเบียบของเสื้อผ้า ถ้อยกิริยา และท่าทางนั้นช่างสะอาดกลมกลืน และแตกต่างอย่างเห็นได้ชัด


คีอาร์ลากกระเป๋าถือสีเข้มใบเดียวมาจนถึงหน้ารถบัส แสงเช้าสีซีดสะท้อนผ่านผมสีบลอนด์ทองแดงสตรอว์เบอร์รีของเธอเป็นประกายระยับ แต่ดวงตาเทาอมเขียวคู่นั้นยังคงนิ่ง เรียบ เย็น และอยู่ในจังหวะเดียวกับลมหายใจของตัวเอง เธอเดินไปรวมกับแถวเช็คชื่อ ท่ามกลางเสียงหัวเราะของเด็กคนอื่น ลมหายใจของเธอยังคงเป็นเส้นบาง ๆ สีขาวกลางอากาศ หาได้มีอารมณ์คล้ายพวกนั้นไม่


“เตรียมของทุกอย่างเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?” เสียงใสเล็กดังขึ้นด้านหลังคีอาร์ รุ่นพี่มิแรนด้า การ์ดิเนอร์ หัวหน้าบ้านดีมิเทอร์ที่ตอนนี้อยู่ในร่างเด็กวัยสิบขวบ ใบหน้ากลมมนอ่อนเยาว์กับเสียงนุ่มเป็นมิตร แต่แววตายังคงมีความสุขุมลึกเฉียบเย็นของผู้ที่ผ่านโลกจริงมาแล้วกว่าศตวรรษ


คีอาร์หันไปเล็กน้อย ก่อนยกมือแตะกระเป๋าของตัวเองตามมารยาทแล้วตอบเสียงเรียบ สุภาพ และฟังดูเหมือนเรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องสำคัญสำหรับเธอเสมอ “เรียบร้อยแล้วค่ะ รุ่นพี่มิแรนด้า”


มิแรนดึงยิ้มบาง ดวงตาสีเขียวดูอ่อนลง “ช่วงนี้อากาศเย็นจัด ระวังป่วยนะ แล้วนิวโรมอยู่ไกลมาก จะอยู่นาน อย่าลืมเอายาประจำตัว กับของใช้ส่วนตัวให้พร้อม ของพื้นฐานที่หาซื้อไม่ได้จากที่นู่นก็น่าจะพกไปด้วย” ถ้อยคำนั้นไม่ใช่เพียงคำเตือน แต่คือการอ่านแบบเงียบ ๆ ว่าคีอาร์คือคนที่จัดระเบียบทุกอย่างอย่างไร


คีอาร์เพียงพยักหน้าเบา ๆ “หนูเตรียมไว้แล้วค่ะ”


ไม่มีคำพูดซ้ำซ้อน คีอาร์เพียงแค่ยื่นกระเป๋าให้คนขับรถบัสซึ่งเดินมารับหิ้วขึ้นไปเก็บไว้ในช่องสัมภาระด้านล่าง แล้วเดินขึ้นบันไดรถบัสอย่างนิ่งสงบ ไม่ทันได้สังเกตว่ามิแรนด้า ในร่างเด็กมองตามด้วยสีหน้าที่เหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ใช่ มันปะปนด้วยความสนใจบางอย่างที่ไม่ใช่แค่ความเอ็นดูเงียบ ๆ เหมือนต่อเด็กสายลมทั่วไป


ที่นั่งในรถบัสมีหลายกลุ่มกำลังจับจอง เด็กกลุ่มหนึ่งกำลังเล่นไพ่ กลุ่มอื่น ๆ ถ่ายรูปลงไอจี หรือถกเถียงกันเรื่องชุดสำหรับงานเลี้ยงของ Bacchus กับ Ceres คีอาร์เดินผ่านทั้งหมดไปอย่างเงียบงัน ไม่เลือกนั่งติดใคร เธอเลือกเก้าอี้ริมหน้าต่างแถวกลาง วางกระเป๋าถือใบเล็กไว้บนตัก นั่งอย่างเรียบร้อย ดึงชายกระโปรงให้ไม่ยับ แล้วมองท้องฟ้าด้านนอกผ่านกระจกบัสสีซีด เสียงในรถยังคงดังระคนกันอย่างเป็นธรรมชาติของการเดินทางหมู่คณะ แต่ทั้งหมดนั้นเหมือนอยู่ห่างจากเธอหลายชั้นราวระหว่างเธอกับพวกเขามีม่านกระจกบาง ๆ กั้นไว้ เธอนั่งนิ่ง และมองอกตัวเองที่ยังอุ่นจากพลังที่ได้คืนจากห้องโถงน้ำแข็งเมื่อคืน นั่นคือสิ่งเดียวที่เธอรู้สึกว่าไม่เหมือนเดิมเอาเสียเลย


รถบัสเริ่มเคลื่อนตัวจากหน้าประตูค่าย มุ่งหน้าสู่ถนนที่พาไปยังแกรนด์เซ็นทรัล นิวยอร์ก ล้อบดผ่านหญ้าชื้นและกลิ่นดินชื้นเย็นยามเช้าฟุ้งขึ้น คีอาร์วางมือบนหน้าต่างเย็น ๆ แล้วคิดเพียงในใจระหว่างที่ทั้งหมดกำลังเดินทางเพื่อเฉลิมฉลอง เธอจะเดินทางเพื่อสังเกตเรียนรู้และเพื่อเอาตัวรอดอย่างมีเหตุผลที่สุด


แค่นั้นก็น่าจะพอแล้วล่ะ


ออกเดินทางออกจากค่ายเวลา 07.00 น.


[NPC-64] มิแรนด้า การ์ดิเนอร์

พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5

โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20

กลิ่นหอมจาก น้ำหอม Unisex  - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +5

(โรลเพลย์ที่ลงท้ายด้วย 0 2 4 6 8 - ใช้ได้กับรุ่นพี่และเพื่อนร่วมรุ่นเท่านั้น)


เรตติ้ง

God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-64] มิแรนด้า การ์ดิเนอร์ เพิ่มขึ้น 30 โพสต์เมื่อ 2025-11-24 09:51
โพสต์ 25406 ไบต์และได้รับ 12 EXP! [VIP]  โพสต์เมื่อ 2025-11-24 04:37
โพสต์ 25,406 ไบต์และได้รับ +4 ความกล้า จาก กระบอกลูกธนู  โพสต์เมื่อ 2025-11-24 04:37
โพสต์ 25,406 ไบต์และได้รับ +4 EXP +8 ความกล้า +9 ความศรัทธา จาก ลมกรด  โพสต์เมื่อ 2025-11-24 04:37
โพสต์ 25,406 ไบต์และได้รับ +3 EXP +8 เกียรติยศ +8 ความกล้า จาก หอกกรีก  โพสต์เมื่อ 2025-11-24 04:37
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เข็มทิศวายุไร้ทิศ
กระเป๋ากลอักขระแห่งเฮเฟตัส
การบิน
ลมหายใจเยือกแข็ง
หลอมรวมเหมันต์
แผ่นเสียงไวนิลรวมเพลงฮิตจากโอลิมปัส
หนังสือรวมบทกวีของอพอลโล
Ignis Anima
คมมีดวายุ
หมวกเกราะ
เกราะหนัง
ลมกรด
มีดสั้นสัมฤทธิ์
หอกกรีก
โรคดิสเล็กเซีย(กรีก)
โรคสมาธิสั้น
สัมผัสแห่งสายลม
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
น้ำหอม Unisex
ปากกาหมึกซึม
ต่างหูเงิน
แว่นตา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x3
x1
x1
x80
x41
x7
x4
x2
x4
x2
x1
x1
x2
x1
x4
x5
x1
x80
x2
x19
x1
x3
x10
x5
x12
x1
x2
x6
x3
x6
x2
x126
x11
x2
x18
x21
x7
x6
x2
x32
x5
x20
x80
x14
x1
x12
x5
x25
x16
x4
x5
x400
x4
โพสต์เมื่อ 2025-12-1 16:05:56 | แสดงทุกชั้น





วันที่ 23 พฤศจิกายน 2025
เวลา 07.00 
น.



เช้าวันรุ่งขึ้นเวลาเจ็ดโมงตรงตามที่รุ่นพี่มิแรนด้านัดหมายไว้ ความเยือกเย็นของอากาศยามเช้าปกคลุมไปทั่วอาณาบริเวณของค่ายฮาล์ฟบลัด หมอกบาง ๆ ลอยอ้อยอิ่งอยู่เหนือผืนหญ้าและคลอเคลียตามกิ่งก้านของต้นสนธาเลียที่ตั้งตระหง่านอยู่ไม่ไกลนัก

เอโลอิสปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับกระเป๋าสัมภาระผ้าใบสีเข้มที่ดูเรียบง่ายแต่แข็งแรง เธอเลือกสวมเสื้อสเวตเตอร์ถักสีเทาอ่อนที่ดูเหมือนจะซื้อมาจากร้านขายของมือสองราคาถูก และสวมหมวกไหมพรมสีเดียวกันเพื่อป้องกันความเย็นยามเช้า ซึ่งเครื่องแต่งกายของเธอนั้นดูแตกต่างจากเดมิก็อดคนอื่น ๆ ที่อาจจะใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนมหรือชุดที่ดูมีราคา แต่สำหรับเอโลอิสแล้วเสื้อผ้าที่ใช้งานได้จริงคือสิ่งสำคัญที่สุดและเธอก็ไม่ได้มีเงินถึงเงินถังเช่นคนอื่นด้วย

บริเวณลานหน้าประตูค่ายคึกคักไปด้วยเหล่าเดมิก็อดหลายสิบคนที่มารวมตัวกันเพื่อร่วมเดินทางไปนิวโรม มีรถบัสคันใหญ่ที่ดูเหมือนรถนำเที่ยวทั่วไปจอดรออยู่ โดยมีมิแรนด้า การ์ดีเนอร์ บุตรีแห่งดีมิเตอร์ และเดมิก็อดอีกสองสามคนกำลังตรวจเช็ครายชื่อและสัมภาระอย่างเคร่งครัด เอโลอิสจึงเข้าร่วมกลุ่มที่กำลังเข้าแถวรอการเช็คชื่ออย่างเงียบ ๆ

เธอสังเกตเห็นว่าเดมิก็อดหลายคนพยายามยัดเยียดสิ่งของที่ไม่จำเป็นและอาวุธที่ซ่อนไว้อย่างไม่แนบเนียนลงในกระเป๋าเดินทาง พวกเขาพูดคุยกันด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้นปนกังวลเกี่ยวกับสิ่งที่รอคอยอยู่ที่ฝั่งโรมัน เอโลอิสรออยู่ในแถวจนกระทั่งถึงตาของเธอ รุ่นพี่มิแรนด้ ซึ่งถือคลิปบอร์ดและปากกาไว้อย่างมั่นคงเงยหน้าขึ้นมองเธอ

“อ้า! เอโลอิส เพจ ใช่ไหม? ฉันจำหน้าเธอได้ เราเพิ่งเจอกันเมื่อวาน” มิแรนด้ากล่าวทักขึ้น “สัมภาระไม่มีตกหล่นแล้วใช่ไหม? โปรดจำไว้ว่า รถของเราจะไม่ย้อนกลับมาเอาของให้ใครทั้งสิ้น หากลืมสิ่งใดไปจะต้องจัดการด้วยตนเองที่นิวโรม”

“ไม่มีแล้วค่ะ” เอโลอิสตอบ “ทุกอย่างอยู่ในกระเป๋าใบนี้หมดแล้วค่ะ”

มิแรนด้าตรวจทานชื่อในรายชื่ออีกครั้งแล้วติ๊กถูกอย่างรวดเร็ว

“ดี! กระเป๋าเอาไว้ใต้ท้องรถเลย มีเจ้าหน้าที่คอยรับอยู่แล้ว” รุ่นพี่สั่งอย่างเคร่งครัด

เอโลอิสเดินไปมอบกระเป๋าสัมภาระให้กับเจ้าหน้าที่ที่ทำหน้าที่ขนกระเป๋า ในใจก็แอบคิดอย่างเสียดาย

‘รู้งี้น่าเอากระเป๋าสัมภาระยัดใส่กระเป๋าเครื่องมือตรงเอวเธอเลยก็ดีอยู่หรอก จะได้ไม่ต้องวุ่นวายแบบนี้...’

หลังจากส่งกระเป๋าเสร็จแล้ว เอโลอิสก็เดินขึ้นไปบนรถบัส ภายในรถถูกจัดวางเบาะนั่งอย่างเป็นระเบียบตามหมายเลขที่กำหนดไว้ เธอเลือกที่นั่งริมหน้าต่างที่เกือบจะว่างเปล่า และนั่งลงอย่างเงียบ ๆ

รถบัสยังคงจอดรออยู่เพื่อเช็คชื่อคนที่เหลือ ไม่ถึงสิบนาทีต่อมาเสียงปิดประตูรถบัสก็ดังขึ้นอย่างเป็นทางการ และเสียงของมิแรนด้าก็ดังขึ้นจากด้านหน้า

“ทุกคนพร้อมแล้วนะ! ขอให้ทุกคนสนุกกับการเดินทาง และจงปฏิบัติตามกฎระเบียบอย่างเคร่งครัดเมื่อไปถึงที่หมายเพื่อรักษาภาพลักษณ์ของค่ายเรา!”

บรึ้นนนน...

ล้อรถบัสเริ่มแล่นออกจากพื้นที่ค่ายฮาล์ฟบลัดอย่างช้า ๆ มันเคลื่อนตัวออกจากประตูค่าย และมุ่งหน้าเข้าสู่ถนนใหญ่ที่พาพวกเขาเข้าสู่โลกภายนอก เอโลอิสเอนหลังพิงเบาะ มองผ่านกระจกหน้าต่างไปยังทิวทัศน์ที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เธอหยิบหมวกไหมพรมออกจากศีรษะ เผยให้เห็นเส้นผมสีแดงเพลิงที่ยุ่งเหยิงของเธอ ก่อนจะกระชับเสื้อสเวตเตอร์ให้เข้าที่ และนั่งนิ่ง ๆ ความตื่นเต้น ความไม่มั่นใจ และความอยากรู้อยากเห็น ผสมปนเปกันอยู่ในใจของเอโลอิส ขณะที่รถบัสคันใหญ่วิ่งไปตามถนนหลวงอย่างราบรื่น มุ่งหน้าสู่สถานีรถไฟแกรนด์เซ็นทรัล



ออกเดินทางจากค่ายไป
สถานีรถไฟแกรนด์เซ็นทรัล 

[NPC-64] มิแรนด้า การ์ดิเนอร์
+5 ความสนิทสนมจากการพูดคุยประจำวัน

@God 





เรตติ้ง

God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-64] มิแรนด้า การ์ดิเนอร์ เพิ่มขึ้น 5 โพสต์เมื่อ 2025-12-1 21:36
โพสต์ 13444 ไบต์และได้รับ 6 EXP!  โพสต์เมื่อ 2025-12-1 16:05
โพสต์ 13,444 ไบต์และได้รับ +2 EXP [ถูกบล็อค] เกียรติยศ +2 ความกล้า +2 ความศรัทธา จาก เสื้อแจ็คเก็ตบุนวม  โพสต์เมื่อ 2025-12-1 16:05
โพสต์ 13,444 ไบต์และได้รับ [ถูกบล็อค] เกียรติยศ +2 ความกล้า +2 ความศรัทธา จาก เรือมินิบานาน่า  โพสต์เมื่อ 2025-12-1 16:05
โพสต์ 13,444 ไบต์และได้รับ +2 EXP [ถูกบล็อค] เกียรติยศ +2 ความกล้า +2 ความศรัทธา จาก มาลาแห่งอัสสัมชัญ  โพสต์เมื่อ 2025-12-1 16:05
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Ignis Anima
เสื้อแจ็คเก็ตบุนวม
เรือมินิบานาน่า
มาลาแห่งอัสสัมชัญ
เกราะไทเทเนียม
สร้อยไข่มุกตาฮิตี
ผลิตภัณฑ์กันแดด
ค้อนไฟ
ควบคุมโลหะ
เข็มขัดเครื่องมือวิเศษ
ยอดนักสร้าง
หมวกนีเมียน
สัมผัสกับดัก
กลศาสตร์
โล่อัสพิส
กำไลหินนำโชค
ทนทานไฟ
ต่างหูเงิน
รองเท้าเซฟตี้
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
โรคสมาธิสั้น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x7
x6
x18
x5
x3
x2
x6
x5
x5
x150
x150
x8
x2
x1
x1
x2
x18
x1
x4
x16
x1
x1
x6
x4
x4
x50
x1
x33
x1
x1
x1
x9
x2
x5
x4
x1
x5
x1
x1
x2
x2
x8
x1
x3
x6
x1
x1
x2
x2
x5
x1
x15
x5
x5
x11
x7
x5
x10
x14
x8
x25
x6
x5
x6
x1
x8
x2
x9
x30
x3
x2
x11
x10
x7
x5
x7
x5
x5
x1
x4
x25
x2
x32
x58
x24
x4
x186
x3
x1
x3
x3
x8
x4
x2
x1
x1
x2
x1029
x1
x44
x1
x1
x12
x2
x11
x2
x1
x1
x2566
x23
x1
x1
x1
x3
x1
x170
x8
x16
x2
x9
x142
x16
x58
x149
โพสต์เมื่อ 2025-12-5 08:08:41 | แสดงทุกชั้น

วันที่ 01 เดือน ธันวาคม ปี 2025

เวลาเช้า เวลา 10.30 น. เป็นต้นไป ณ หน้าประตูค่าย

◀️┃▶️


แสงแดดอุ่นของเช้าวันต้นเดือนธันวาคมโปรยตัวลงบนยอดสนศักดิ์สิทธิ์ที่เฝ้าเขตแดนค่ายฮาล์ฟบลัดมาตลอดหลายทศวรรษ ลมหนาวที่พัดมาจากทะเลสาบใกล้ ๆ ทำให้เส้นผมสีบลอนด์ทองแดงสตรอว์เบอร์รีของคีอาร์ปลิวไหวเบา ๆ คล้ายสายไหมเย็นจัด เธอก้าวลงจากเนินพร้อมกระเป๋าสะพายบนไหล่เล็ก ๆ เงียบเชียบราวกับเงาของลมเหนือ แม้จะเดินทางจากนิวยอร์กมาหลายชั่วโมง แต่บนใบหน้าของเธอกลับไม่มีความเหน็ดเหนื่อย มีเพียงสีหน้าเรียบสงบที่กำลังคำนวณตารางเวลาอย่างละเอียดในหัว เหมือนเครื่องจักรเรขาคณิตที่ไม่มีวันหยุดทำงาน


เมื่อเท้าเธอแตะพื้นหินหน้าโค้งประตูหินอ่อนสลักลาย ภาพคุ้นตาของค่ายก็ปรากฏตรงหน้า เด็กใหม่กำลังฝึกธนู เสียงดาบกระทบโล่ดังเป็นจังหวะ ไม้เลื้อยบนซุ้มประตูสะท้อนแสงราวกับมีชีวิต แต่ยังไม่ทันที่คีอาร์จะก้าวต่อ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นด้วยน้ำเสียงอบอุ่นแต่แฝงแววอยากรู้อยากเห็นตามสไตล์เจ้าหญิงนักเจรจาแห่งอะโฟรไดท์ “เดี๋ยวสิ คีอาร์? คุณหนูหนูลมเหนือ กลับมาคนเดียวตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?”


คีอาร์หยุดชะงัก เธอเหลือบมองแล้วเห็นไพเพอร์ แม็กลีนยืนพิงไม้กั้นเขตในชุดง่าย ๆ ผมลอนสีน้ำตาลช็อกโกแลตปลิวสวยตามลม ดวงตาของเธอไล่เปลี่ยนสีจากน้ำตาลเป็นเขียวอย่างช้า ๆ เพราะโดนแดดกระทบ คีอาร์ยิ้มสุภาพทันที รอยยิ้มแบบเด็กดีที่ถูกฝึกมาอย่างดีให้ดูน่าปกป้อง “สวัสดีค่ะรุ่นพี่ไพเพอร์ พอดี… หนูลืมของไว้ที่ค่ายค่ะ เลยต้องกลับมาเอานิดหน่อย ขอโทษที่ไม่ได้แจ้งก่อนนะคะ”


ไพเพอร์ย่นคิ้วเล็ก ๆ ก่อนหัวเราะเบา ๆ อย่างเอ็นดูคุณหนูลมเหนือตรงหน้า “ของสำคัญมากแน่ ๆ ถึงยอมขึ้นรถไฟข้ามคืนกลับมาแบบนี้”


คีอาร์พยักหน้าช้า ๆ “สำคัญมากค่ะ” พลางเริ่มคิด สำคัญในระดับที่ถ้าเธอไม่มีมัน แบบแผนทุกอย่างที่เธอจัดไว้จะพังลงเหมือนอาคารที่ฐานไม่มั่นคง ไพเพอร์เลยยิ้มขำ ๆ ก่อนเท้าสะเอวท่าทางผ่อนคลายแต่นัยน์ตาเป็นประกายซุกซน “ดีเลย เธอกลับมาก็พอดี คนบางคนบ่นหาเธอทั้งเช้าเลยนะ ไม่ใช่ฉันหรอก แต่ก็บ่นจนฉันรำคาญแทนแล้วอะ”


คีอาร์นิ่งไปหนึ่งวินาทีเมื่อได้ยินข่าวสารนั้น แต่มันยาวพอให้ความคิดแทรกเข้ามาในหัวแบบไม่จำเป็นที่จะต้องเชิญ ภาพใบหน้าสตรีผมบลอนด์สว่างวาบขึ้นมาเหมือนภาพสไลด์ที่เธอไม่ได้ตั้งใจเปิด รุ่นพี่เอมีเลียเหรอ…? บ่นหา? ทำไมล่ะ… แล้วทำไมฉันถึงนึกถึงหน้าเธอเป็นคนแรกด้วยเนี่ย น่ารำคาญจริง


คีอาร์สะบัดความคิดออกอย่างแนบเนียน ยิ้มสุภาพกว่าเดิมราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น “หนู… ขอตัวไปเอาของก่อนนะคะ เดี๋ยวต้องรีบกลับไปนิวโรมค่ะ” ลมหนาวเสียดผ่านลำตัวเธอเหมือนพยายามดึงคำโกหกเล็ก ๆ ในใจออกมา แต่คีอาร์ไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นเด็ดขาด


“โอเคเลย คุณหนูลมเหนือ ไปเถอะ เดี๋ยวใครบางคนจะได้เลิกเดินวนไปวนมาเสียที”

“ขอบคุณค่ะ” เมื่อพูดจบคีอาร์หมุนตัวเดินออกไปอย่างรวดเร็ว ท่วงท่าดูเร่งรีบแบบสาวน้อยซุ่มซ่ามที่ทำทุกอย่างให้ดูเร่งด่วน แต่ภายในกลับเป็นความราบเรียบเย็นเฉียบของสมการที่กำลังปรับตัวต่อน้ำหนักข้อมูลใหม่ ไม่ใช่เรื่องสำคัญ… แค่ไปเอาของ แล้วกลับนิวโรมให้เร็วที่สุดก็พอ ไม่มีเหตุผลให้ใครต้องบ่นหา อะไรไร้สาระแบบนั้น มันไม่จำเป็น

[NPC-01] ไพเพอร์ แม็กลีน

พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5

โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20

กลิ่นหอมจาก น้ำหอม Unisex  - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +5

(โรลเพลย์ที่ลงท้ายด้วย 0 2 4 6 8 - ใช้ได้กับรุ่นพี่และเพื่อนร่วมรุ่นเท่านั้น)

เรตติ้ง

God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-01] ไพเพอร์ แม็กลีน เพิ่มขึ้น 30 โพสต์เมื่อ 2025-12-5 10:48
โพสต์ 23012 ไบต์และได้รับ 12 EXP! [VIP]  โพสต์เมื่อ 2025-12-5 08:08
โพสต์ 23,012 ไบต์และได้รับ +8 EXP +8 เกียรติยศ จาก Ignis Anima  โพสต์เมื่อ 2025-12-5 08:08
โพสต์ 23,012 ไบต์และได้รับ +7 EXP +6 ความกล้า +7 ความศรัทธา จาก คมมีดวายุ  โพสต์เมื่อ 2025-12-5 08:08
โพสต์ 23,012 ไบต์และได้รับ +4 EXP +8 ความกล้า +9 ความศรัทธา จาก ลมกรด  โพสต์เมื่อ 2025-12-5 08:08
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เข็มทิศวายุไร้ทิศ
กระเป๋ากลอักขระแห่งเฮเฟตัส
การบิน
ลมหายใจเยือกแข็ง
หลอมรวมเหมันต์
แผ่นเสียงไวนิลรวมเพลงฮิตจากโอลิมปัส
หนังสือรวมบทกวีของอพอลโล
Ignis Anima
คมมีดวายุ
หมวกเกราะ
เกราะหนัง
ลมกรด
มีดสั้นสัมฤทธิ์
หอกกรีก
โรคดิสเล็กเซีย(กรีก)
โรคสมาธิสั้น
สัมผัสแห่งสายลม
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
น้ำหอม Unisex
ปากกาหมึกซึม
ต่างหูเงิน
แว่นตา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x3
x1
x1
x80
x41
x7
x4
x2
x4
x2
x1
x1
x2
x1
x4
x5
x1
x80
x2
x19
x1
x3
x10
x5
x12
x1
x2
x6
x3
x6
x2
x126
x11
x2
x18
x21
x7
x6
x2
x32
x5
x20
x80
x14
x1
x12
x5
x25
x16
x4
x5
x400
x4
โพสต์เมื่อ 2025-12-5 14:00:22 | แสดงทุกชั้น

วันที่ 01 เดือน ธันวาคม ปี 2025

เวลาบ่าย เวลา 14.00 น. เป็นต้นไป ณ หน้าประตูค่าย

◀️┃▶️


แสงแดดยามบ่ายเริ่มอ่อนแรงลงเหนือยอดสนที่ล้อมรอบทางเดินค่ายฮาล์ฟบลัด ลมหนาวเฉียดผ่านเส้นผมของคีอาร์ให้กระพือเบา ๆ ในขณะที่เธอเดินเคียงไปกับเอมีเลีย แอร์ฮาร์ต ผู้หญิงที่มีพลังใจแกร่งเหมือนเหล็กและรอยยิ้มที่ทำให้คนรอบข้างรู้สึกอบอุ่นโดยไม่ต้องพูดอะไรเลย ทั้งสองก้าวไปตามทางหินที่ทอดยาวสู่ประตูค่าย เสียงฝีเท้าเบา ๆ ของพวกเธอผสมกับเสียงสายลมพัดใบไม้พลิ้ว เสียงไกล ๆ ของค่ายยังคงดังคลออยู่ด้านหลัง เสียงหัวเราะของเด็กฝึก เสียงดาบกระทบโล่ และกลิ่นควันจากกองไฟเฮสเทียที่ยังอุ่นอยู่


เอมีเลียเหลือบมองคีอาร์จากมุมตา เห็นร่างบางในเสื้อโค้ทผ้าหนานุ่มยกมือกอดอกไว้แน่น ดวงตาเทาอมเขียวจับจ้องพื้นทางอย่างครุ่นคิด เธอยิ้มบาง ๆ “รู้ไหม เวลามีคนพูดว่าจะรีบไปพักผ่อน มันฟังดูไม่ค่อยเหมือนพักเท่าไรนะ” น้ำเสียงของเอมีเลียแฝงความขบขันเรียบ ๆ จนคีอาร์เงยหน้าขึ้นนิดหนึ่ง


“บางที... การพักของฉันก็คือการอยู่คนเดียวค่ะ” เธอตอบเสียงเบา แต่ท่าทีเรียบร้อยตามแบบของเธอยังคงไม่เปลี่ยน “เวลามีลมเย็น ๆ ฉันคิดอะไรได้ชัดกว่าตอนอยู่ในที่คนเยอะ”


เอมีเลียหัวเราะเบา ๆ “นั่นสินะ คุณหนูลมหนาวของพี่คงไม่ชอบความวุ่นวายอยู่แล้ว” เธอแกล้งพูดพลางเอื้อมมือสะกิดปลายผมคีอาร์นิดหนึ่งเพราะดันพูดคำว่า ของพี่ ไป ก่อนรีบชักมือกลับเมื่อเห็นอีกฝ่ายสะดุ้ง เงยหน้ามองมาด้วยแววตาเขินปนระวัง “ขอโทษที นิสัยมือไว”


คีอาร์ส่ายหน้าแต่ภายในกำลังคิดอะไรบางอย่าง “ไม่เป็นไรค่ะ แค่ไม่ชิน...” เธอหลบสายตาเล็กน้อย มือข้างหนึ่งลูบชายเสื้อคลุมของตัวเอง “ปกติไม่ค่อยมีใครเดินข้างฉันแบบนี้”


“ก็นี่ไง… ตอนนี้มีแล้ว” เอมีเลียพูดพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนที่ขับให้แสงอาทิตย์ยามเย็นสะท้อนบนผมบลอนด์ของเธอเป็นประกายทอง คีอาร์เงียบไปครู่หนึ่ง มองรอยยิ้มนั้นเหมือนจะคิดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็เพียงพยักหน้าเบา ๆ ลมหนาวพัดแรงขึ้นอีกครั้ง กลีบสนปลิวตามกระแสอากาศรอบตัวพวกเธอ เอมีเลียยกมือกั้นลมพลางพูด “ไว้ถึงนิวยอร์ก พี่เลี้ยงเบอร์เกอร์ให้ดีไหม”


คีอาร์มองหน้าเธอ ดวงตาคู่นั้นนิ่งเฉยแต่แฝงแววเหนื่อยใจแบบคนที่พยายามไม่ปฏิเสธ “ค่ะ... ถ้ามันจะทำให้รุ่นพี่สบายใจ”


เอมีเลียหัวเราะอีกครั้ง เสียงหัวเราะนั้นนุ่มลึกแต่มีพลังเหมือนเสียงคลื่นลมบนท้องฟ้า “พี่ไม่ได้อยากให้สบายใจ พี่แค่อยากให้เธอยิ้มบ้างเท่านั้นเอง ยิ้มจริง ๆ จากใจ” แม้ว่าเอมีเลียจะพูดแบบนั้นแต่คีอาร์ก็ไม่ได้ตอบอะไรเธอไปแม้แต่น้อย


เมื่อทั้งสองเดินมาถึงหน้าประตูค่าย ลมเย็นปลายฤดูพัดกรูผ่านต้นสนให้สั่นไหวเป็นจังหวะเบา ๆ ผ้าพันคอของคีอาร์สะบัดปลิวราวกับริบบิ้นสีจางในอากาศ ขณะที่เอมีเลียหยุดยืนตรงจุดโล่งใกล้ทางออก เธอยกข้อมือขึ้นแตะที่นาฬิกาข้อมือสีเงินดำของตนเอง หน้าปัดสปอร์ตวาบแสงขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนกลไกอันซับซ้อนจะขยายตัวออกมาทีละส่วน เสียงโลหะกลายรูปดังกังวานท่ามกลางความเงียบจนกระทั่งโครงสร้างทั้งหมดแปรเปลี่ยนเป็นรถมอเตอร์ไซค์สปอร์ตสีเงินเข้มที่มีลวดลายสายฟ้าสีน้ำเงินเรืองแสงพาดอยู่บนตัวถัง


“สวยใช่ไหมล่ะ มอเตอร์ไซค์อัสนีวายุน่ะ” เอมีเลียพูดพร้อมรอยยิ้มเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ ดวงตาของเธอสะท้อนประกายแสงไฟฟ้าที่ไหลรินอยู่ในลวดลายของรถ “ขอให้เฮเฟตัสช่วยทำให้น่ะ ของเล่นเล็ก ๆ สำหรับคนที่คิดถึงท้องฟ้า” เธอกล่าวพลางขยับขึ้นคร่อมรถด้วยท่าทีคล่องแคล่ว แล้วคว้าหมวกกันน็อคอีกใบจากเบาะหลังมายื่นให้คีอาร์


คีอาร์นิ่งไปครู่หนึ่ง ดวงตาเทาอมเขียวจับจ้องมอเตอร์ไซค์ตรงหน้า เธอรับหมวกกันน็อคมาถือไว้ในมืออย่างเก้ ๆ กัง ๆ “ฉันไม่ได้แปลกใจเรื่องนั้นค่ะ” เธอเอ่ยเสียงเบาแต่ชัดเจน “แค่... ฉันไม่เคยนั่งรถมอเตอร์ไซค์มาก่อนเท่านั้นเองค่ะ”


เอมีเลียเลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนหัวเราะในลำคออย่างขบขัน “พูดจริงสิ จริงใช่ไหมเนี้ย? คุณหนูลมหนาวของพี่นี่มัน... เดมิก็อดคนเดียวในค่ายที่ไม่เคยนั่งมอเตอร์ไซค์เลยรึเปล่า” เธอส่ายหน้าเบา ๆ ยกหมวกของตัวเองขึ้นสวม “ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่จะขับให้เรียบที่สุด เหมือนนั่งอยู่บนปุยนุ่นเลย”


คีอาร์เม้มปากเล็กน้อยแบบไม่อยากแสดงอารมณ์ออกมา เธอหมุนหมวกกันน็อคในมือดูทีละมุมเหมือนกำลังวิเคราะห์เครื่องจักรที่ไม่คุ้นเคย ก่อนค่อย ๆ สวมมันอย่างระมัดระวัง กลิ่นเครื่องหนังใหม่ปะปนกับกลิ่นไฟฟ้าในอากาศ เมื่อมั่นใจว่าหมวกแน่นดีแล้ว เธอก็พยายามขึ้นนั่งบนเบาะหลังอย่างเกร็ง ๆ มือสองข้างยึดเบา ๆ ตรงขอบเบาะ ไม่กล้าแตะไหล่ของเอมีเลีย “จับไว้หน่อยก็ได้ ถ้าตกพี่ไม่รับผิดชอบนะ” เสียงของเอมีเลียดังขึ้นพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ในน้ำเสียง คีอาร์ลังเลนิดหนึ่ง ก่อนยอมวางมือบาง ๆ ลงบนเสื้อแจ็กเก็ตหนังของรุ่นพี่อย่างเก้อ ๆ


ทันทีที่พร้อมเอมีเลียก็สตาร์ทรถจนเสียงเครื่องยนต์คำรามต่ำ ๆ ราวกับพายุที่กำลังสะสมแรง พื้นดินเบื้องล่างสั่นสะเทือนเล็กน้อย ก่อนยางจะส่องประกายไฟฟ้าสีน้ำเงินแล้วค่อย ๆ ยกลอยขึ้นจากพื้นเพียงไม่กี่เซนติเมตร


คีอาร์เผลอกลั้นหายใจ ดวงตาเบิกเล็กน้อยขณะมองเห็นโลกค่อย ๆ ถอยห่างจากปลายเท้าของตน “เหมือนลอยได้จริง ๆ เลยนะคะ” 

“แน่นอนสิ” เอมีเลียตอบพลางหัวเราะเบา ๆ “ชื่อมันก็บอกอยู่แล้วว่าอัสนีวายุ จะขับพาเธอผ่านพายุหรือสายฟ้าก็ไม่มีวันล้มหรอกจริงไหมล่ะ”

เมื่อเสียงคำรามของเครื่องยนต์แผ่วกลายเป็นเสียงหวีดลมราวกับปีกของเหยี่ยว ทั้งคู่ก็พุ่งทะยานออกจากประตูค่าย ท่ามกลางประกายฟ้าที่แตกกระจายเป็นเส้นสายอยู่ข้างหลัง เส้นทางข้างหน้าคือถนนยาวเหยียดมุ่งสู่นิวยอร์ก ขณะที่ลมหนาวพัดผ่านใบหน้าของคีอาร์ เธอหลับตาแน่นเล็กน้อย รู้สึกถึงการสั่นสะเทือนของอากาศ ความเย็น ความเร็ว และ...อิสรภาพที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต


[NPC-06] เอมีเลีย (แมรี่) แอร์ฮาร์ต

พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5

โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20

กลิ่นหอมจาก น้ำหอม Unisex  - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +5

(โรลเพลย์ที่ลงท้ายด้วย 0 2 4 6 8 - ใช้ได้กับรุ่นพี่และเพื่อนร่วมรุ่นเท่านั้น)


เรตติ้ง

God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-06] เอมีเลีย (แมรี่) แอร์ฮาร์ต เพิ่มขึ้น 30 โพสต์เมื่อ 2025-12-5 16:24
โพสต์ 34260 ไบต์และได้รับ 12 EXP! [VIP]  โพสต์เมื่อ 2025-12-5 14:00
โพสต์ 34,260 ไบต์และได้รับ +8 EXP +8 เกียรติยศ จาก Ignis Anima  โพสต์เมื่อ 2025-12-5 14:00
โพสต์ 34,260 ไบต์และได้รับ +7 EXP +6 ความกล้า +7 ความศรัทธา จาก คมมีดวายุ  โพสต์เมื่อ 2025-12-5 14:00
โพสต์ 34,260 ไบต์และได้รับ +4 EXP +8 ความกล้า +9 ความศรัทธา จาก ลมกรด  โพสต์เมื่อ 2025-12-5 14:00
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เข็มทิศวายุไร้ทิศ
กระเป๋ากลอักขระแห่งเฮเฟตัส
การบิน
ลมหายใจเยือกแข็ง
หลอมรวมเหมันต์
แผ่นเสียงไวนิลรวมเพลงฮิตจากโอลิมปัส
หนังสือรวมบทกวีของอพอลโล
Ignis Anima
คมมีดวายุ
หมวกเกราะ
เกราะหนัง
ลมกรด
มีดสั้นสัมฤทธิ์
หอกกรีก
โรคดิสเล็กเซีย(กรีก)
โรคสมาธิสั้น
สัมผัสแห่งสายลม
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
น้ำหอม Unisex
ปากกาหมึกซึม
ต่างหูเงิน
แว่นตา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x3
x1
x1
x80
x41
x7
x4
x2
x4
x2
x1
x1
x2
x1
x4
x5
x1
x80
x2
x19
x1
x3
x10
x5
x12
x1
x2
x6
x3
x6
x2
x126
x11
x2
x18
x21
x7
x6
x2
x32
x5
x20
x80
x14
x1
x12
x5
x25
x16
x4
x5
x400
x4
โพสต์เมื่อ 2025-12-19 21:15:38 | แสดงทุกชั้น


คณะบ้านแอรีส


วันที่: 19 ธันวาคม 2025
เวลา: 17.00 น.
สถานที่: ประตูค่าย




       แสงเงินแสงทองยังไม่ทันพ้นขอบฟ้าเหนืออ่าวลองไอส์แลนด์ รถตู้เกราะสัมฤทธิ์ Ares-Cargo V.1 ก็ส่งเสียงคำรามกระหึ่มประหนึ่งอสุรกายที่เพิ่งตื่นจากการจำศีล กลิ่นน้ำมันเครื่องสูตรพิเศษที่วายาปรุงผสมกับน้ำทิพย์แห่งเทพเจ้าโชยออกมาจากท่อไอเสียคู่ด้านหลัง

เชลิค นั่งอยู่หลังพวงมาลัยในท่าทางผ่อนคลายแต่ตื่นตัว มือของเขาที่สวมสนับมือ Duskhollow บังคับพวงมาลัยอย่างมั่นคง เขาเหลือบมองกระจกหลังเห็นรุ่นน้องแต่ละคนกำลังจัดที่ทางของตัวเอง

"ทุกคนเช็คอาวุธครั้งสุดท้าย" รูบี้ สั่งการจากเบาะข้างคนขับ เธอตรวจเช็คสายรัดกระบี่เทียนหวงและดาบกลาดิอุสที่วางอยู่ข้างตัว "เรากำลังจะพ้นอาณาเขตป้องกันของค่าย ทันทีที่ข้ามพ้นประตูออกไป... พวกเราคือเป้าหมาย"

แจสเปอร์ นั่งอยู่เบาะแถวที่สอง เขากำลังพยายามยัดกระสอบอุปกรณ์ยกน้ำหนักและลังบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเข้าใต้ที่นั่งอย่างทุลักทุเล "เจ่เจ้ รถคันนี้เบาะนุ่มจังเลย วายาบอกว่าห้ามทำเลอะเวย์โปรตีนใช่ไหม? งั้นผมกินบะหมี่แห้งแทนละกัน!"

"นายควรห่วงเรื่องอสุรกายมากกว่าเรื่องกินนะ ไอ้เด็กโง่" รูบี้ดุเบาๆ แต่แววตาไม่ได้โกรธเคือง

ที่เบาะหลังสุด เฟลิทซ์ นั่งกอดอกทำหน้ามุ่ย เขาถูกรูบี้สั่งห้ามจับต้องอะไรในรถคันนี้เป็นขาดหลังจากคดี "พรมไหม้" เมื่อวาน "เออๆ รู้แล้วน่า! ถ้าเจออสุรกายข้างทาง ฉันจะพ่นไฟให้ราบเลย คอยดูเหอะ!"

ส่วน พริมูล่า นั่งอยู่อีกมุมของเบาะหลัง เธอสวมเสื้อกันหนาวขนเฟอร์สีขาวนวลสำเนียงลอนดอน มือเรียวเล็กกำลังจัดระเบียบตลับแป้งและลิปสติก "หวังว่าระบบทำความร้อนนิวเคลียร์ของนายช่างนั่นจะทำงานได้ดีนะคะ ฉันไม่อยากให้เครื่องสำอางของฉันจับตัวเป็นก้อนหินเพราะความเย็นที่อิธากา"

เมื่อรถเคลื่อนมาถึงบริเวณซุ้มประตูทางออกค่ายที่ทำจากหินอ่อน ร่างกำยำของ แคลรีส ลา รู ยืนกอดอกรออยู่ใต้แสงดาวที่เริ่มเลือนลาง เธอไม่ได้มาเพื่อโบกมือลาอย่างซึ้งใจ แต่มาเพื่อดูให้แน่ใจว่า "ขยะ" ของเธอจะออกไปทำหน้าที่

เชลิคชะลอรถจนหยุดนิ่ง แคลรีสเดินเข้ามาระดับหน้าต่างคนขับ เธอเคาะกระจกเบาๆ

"จำไว้... อย่าทำให้บ้านแอรีสต้องอับอาย" แคลรีสเอ่ยเสียงกร้าวพลางปรายตาไปทางพริมูล่าและแจสเปอร์ "ถ้าพวกแกกลับมาโดยไม่มีหัววีรชนหรือหลักฐานความสำเร็จ... ฉันจะเป็นคนลากพวกแกไปจุ่มชักโครกด้วยตัวเองทีละคน"

"รับทราบครับพี่ใหญ่" เชลิคพยักหน้าให้ครั้งหนึ่ง ก่อนจะเหยียบคันเร่ง

ครืนนนน!

รถตู้เกราะสัมฤทธิ์ทะยานผ่านเส้นเขตแดนเวทมนตร์ของค่ายออกสู่ถนนสายหลัก ทันทีที่ล้อแตะพื้นถนนลาดยางภายนอก บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไปในทันที อากาศที่เคยอบอุ่นในค่ายถูกแทนที่ด้วยลมหนาวที่พัดกระโชกมาจากทิศเหนือ และเหนือท้องฟ้ามุ่งหน้าไปทาง อิธากา เมฆสีเทาครึ้มรูปร่างประหลาดคล้ายฝูงนกยักษ์กำลังจับกลุ่มกันอย่างน่ากลัว

"เริ่มแล้วสินะ" รูบี้พึมพำพลางมองออกไปนอกหน้าต่าง

"ยินดีต้อนรับสู่โลกภายนอกครับเด็กๆ" เชลิคพูดพลางหยิบบุหรี่ขึ้นมาคาบแต่ยังไม่ได้จุด "เตรียมตัวให้พร้อม... เพราะการเดินทางไปอิธากาครั้งนี้ จะไม่ใช่แค่ทริปทัศนศึกษาแน่นอน"

Ares-Cargo V.1 วิ่งตะบึงไปบนไฮเวย์ที่มืดมิด มุ่งหน้าสู่ความหนาวเหน็บที่กำลังรอคอยบทพิสูจน์จากสายเลือดแห่งเทพเจ้าสงคราม

เรตติ้ง

God
โพสต์ 9667 ไบต์และได้รับ 4 EXP! [VIP]  โพสต์เมื่อ 2025-12-19 21:15
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x24
x1
x3
x1
x3
x2
x1
x1
x1
x1
x3
x100
x1
x1
x1660
x1
x1
x1
x1
x1
x43
x10
x214
x1
x2
x2
x2
x2
x1
x1
x1
x2
x1
x1
x2
x2
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x3
x2
x1
x1
x2
x1
x2
x15
x1
x1
x1
x1
x1
x77
x1
x1
x16
x10
x35
x20
x2
x1
x5
x1
x3
x3
x1
x2
x1
x1
x1
x4
x6
x2065
x8
x8
x7
x1
x3
x1
x2
x2
x3
x1
x10
x15
x5
x5
x955
x3
x1
x1
x7
x11
x3
x1
x3
x5
x8
x1
x15
x1
x1
x4
x1210
x1854
x17
x3273
คุณต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะสามารถตอบกลับได้ เข้าสู่ระบบ | ลงทะเบียน

กฎเครดิตของบอร์ดนี้

ติดตามบัญชีทางการ
Archiver|โหมดมือถือ|ประวัติการแบน|Percy Jackson and the Olympians Thailand

หากพบการละเมิดลิขสิทธิ์ รายงานปัญหา ร้องเรียน หรือมีข้อเสนอแนะ โปรดส่งอีเมลไปที่: percyjacksonthailand@gmail.com

Powered by Discuz! X5.0 © 2001-2026 Discuz! Team.

ในบอร์ดนี้โพสต์
ติดตามบัญชีทางการ
กลับขึ้นบน