[ทางเข้าค่าย] ประตูค่าย

Axel HEROES

A. Mikailov

power of calculated luck

To me luck is like a loaded gun—never random, always aimed — Axel

27.07.2025 | 11:00 AM

ประตูของร้านเดดาลัสปิดลงตามหลัง, ทิ้งโลกแห่งเทคโนโลยีขั้นสูงไว้เบื้องหลัง, พาพวกเขากลับมายืนอยู่บนทางเท้าที่วุ่นวายของมหานครนิวยอร์กอีกครั้ง ในมือของบุรุษชาวรัสเซียคือกล่องสีดำด้านที่บรรจุเครื่องมือชิ้นใหม่ของเขาไว้

"ในที่สุด…ก็จบซะที" โนอาห์ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก, ความตึงเครียดที่สะสมมาตลอดสองสามวันที่ผ่านมาเริ่มคลายลงจากสีหน้าของเขา "ฉันขอกลับไปนอนซักสามวันเต็มๆ ได้ไหมเนี่ย"

ดีลเลอร์แห่งค่ายฮาฟบลัดเดินไปหยุดยืนอยู่ริมถนน, ไม่ได้สนใจคำบ่นของเซเทอร์หนุ่ม เขากลับล้วงหยิบเหรียญดรักม่าสีทองอร่ามออกมาหนึ่งเหรียญ

การกระทำนั้นทำให้ความโล่งใจของโนอาห์หายวับไปในทันที, ถูกแทนที่ด้วยความหวาดหวั่นระลอกใหม่ที่ฉายชัดบนใบหน้า "เดี๋ยวนะครับ…เราจะ…ไม่…ใช่ไหม?"

โดยไม่เอ่ยคำใดตอบ, บุรุษชาวรัสเซียก็โยนเหรียญลงบนพื้นถนนยางมะตอย

"Stêthi 'Ô hárma diabolês"

เสียงโลหะกระทบพื้นดัง แกร๊ง…และในเสี้ยววินาทีต่อมา, รถแท็กซี่สีเทาหม่นคันเดิมก็ปรากฏตัวขึ้นจากความว่างเปล่า, จอดสนิทอยู่ตรงหน้าพวกเขาราวกับเป็นภาพตัดต่อในหนังที่ทำได้ไม่เนียนนัก โนอาห์มีสีหน้าสลดสยอง

เมื่อทั้งคู่ก้าวเข้าไปนั่งข้างใน, การเดินทางที่ท้าทายกฎฟิสิกส์ก็ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง แรงกระชากมหาศาลอัดร่างของทุกคนให้ติดกับเบาะหนังที่เก่าและมีกลิ่นอับ, ทิวทัศน์รอบตัวบิดเบี้ยวกลายเป็นเพียงเส้นสีที่พร่าเลือน, และเสียงหัวเราะคิกคักอันแหบโหยของหญิงชราสามนางที่นั่งอยู่เบาะหน้าก็ดังขึ้นประสานกัน, เป็นซาวด์แทร็กประกอบการเดินทางที่น่าขนหัวลุก

ในที่สุด, หลังจากการเดินทางที่ยาวนานราวกับชั่วนิรันดร์แต่กลับใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที, รถก็หยุดนิ่งอย่างกะทันหันจนทุกคนหัวคะมำ, ก่อนที่ประตูจะเปิดออกสู่ภาพที่คุ้นเคย—ซุ้มประตูทางเข้าค่ายฮาล์ฟบลัด

โนอาห์เป็นคนแรกที่ก้าว (หรือแทบจะคลาน) ออกมาจากรถ, ใบหน้าของเขาซีดเผือดและเหงื่อซึม, เขาดูเหมือนคนที่เพิ่งจะรอดชีวิตจากเรืออับปางมาหมาดๆ

"ฉัน...ฉันขอตัวก่อนนะ" เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง, ไม่รอคำตอบรับใดๆ, เขาก็รีบเดินโซเซจากไป, มุ่งหน้ากลับไปยังที่พักของเหล่าเซเทอร์เพื่อพักฟื้นจากความเหนื่อยล้าทั้งทางร่างกายและจิตใจที่สะสมมาตลอดสองวันที่ผ่านมา

บุตรแห่งโชคชะตายืนมองตามหลังเซเทอร์หนุ่มไปจนลับสายตา, ก่อนจะหันกลับมา, สูดลมหายใจเข้าลึกๆ, ปล่อยให้บรรยากาศที่คุ้นเคยของค่ายโอบล้อมกาย

ปฏิสัมพันธ์กับ โนอาห์ 

น้ำหอมบุรุษ: เลขไบต์ 2 4 6 8 +2 โบนัสพิเศษ

ค่าแท็กซี่ 3 ดรักม่า

Power Money Game Music

CABIN 19

@Hye Ri

Axel HEROES

A. Mikailov

power of calculated luck

To me luck is like a loaded gun—never random, always aimed — Axel

30.07.2025 | 03:30 PM

ความสงบที่ถูกสร้างขึ้นอย่างมีระเบียบในห้องนิรภัยส่วนตัวถูกแทนที่ด้วยความวุ่นวายที่มีชีวิตชีวาของค่ายฮาล์ฟบลัดอีกครั้ง แสงสีทองอ่อนจางของสนธยาที่ไม่มีวันสิ้นสุดสาดส่องลงมา, อาบไล้ทุกสรรพสิ่ง, แต่ความรู้สึกของการพักผ่อนได้สิ้นสุดลงแล้ว ถึงเวลาของการลงทุนทางเวลาอีกครั้ง—การฝึกซ้อม

บุตรแห่งโชคชะตาเดินตรงไปยังซุ้มประตูทางเข้าค่าย, สถานที่นัดหมายที่ถูกระบุไว้ เขามองว่าการฝึกปะทะกับอสูรกายระดับสูงนี้ไม่ใช่แค่บทเรียน, แต่มันคือการประเมินภาคสนาม, คือโอกาสในการเก็บข้อมูลเกี่ยวกับศัตรูประเภทใหม่ๆ และที่สำคัญกว่านั้น…คือการประเมินศักยภาพของกลุ่มที่เขาต้องร่วมงานด้วย

กลุ่มฝึกย่อยของเขารวมตัวกันอยู่แล้วที่นั่น, เป็นการรวมตัวของเหล่าเดมิก็อดที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง—สองหนุ่มสาวจากบ้านอธีน่าที่ยืนพูดคุยกัน, เด็กสาวจากบ้านเฮเฟตัสที่กำลังง่วนอยู่ และเด็กหนุ่มอีกคนที่ดูกระฉับกระเฉงจากบ้านเฮคาทีซึ่งกำลังเช็คอุปกรณ์ในกระเป๋าของเขาอย่างละเอียด

และศูนย์กลางของกลุ่มนี้คือ แอนนาเบ็ธ เชส

ธิดาแห่งอะธีน่า, สถาปนิกแห่งกลยุทธ์, ยืนกอดอก, ดวงตาสีเทาพายุของเธอกวาดมองทุกคนด้วยความเฉียบแหลมและจริงจัง เธอไม่ได้มาที่นี่ในฐานะเพื่อน, แต่ในฐานะครูฝึกจำเป็น, และรัศมีของความเป็นผู้นำที่แผ่ออกมาจากตัวเธอก็น่าเกรงขามยิ่งกว่าเดมิก็อดคนใดในที่นี้

ไม่นานนัก, รถตู้สีขาวที่ดูธรรมดาคันหนึ่งก็แล่นมาจอดที่หน้าประตูค่าย, คนขับเป็นเดมิก็อดอีกคนที่บุตรแห่งไทคีไม่คุ้นหน้า แต่เขาก็พยักหน้าให้กับเธออย่างรู้งาน

"ไปกันได้แล้ว" ผู้นำกลุ่มกล่าวสั้นๆ, เป็นคำสั่งที่ทุกคนปฏิบัติตามโดยไม่มีคำถาม

พวกเขาปีนขึ้นไปบนรถตู้, หาที่นั่งของตัวเองท่ามกลางกระเป๋าเป้และอาวุธที่ถูกซ่อนไว้ใต้ม่านหมอก ดีลเลอร์แห่งค่ายฮาฟบลัดเลือกที่นั่งริมหน้าต่าง, ไม่ใช่เพื่อชมทิวทัศน์, แต่เพื่อรักษาระยะห่างและมีมุมมองที่กว้างที่สุดในการสังเกตการณ์

รถตู้ออกตัว, เคลื่อนที่ออกจากเขตแดนเวทมนตร์ของค่ายฮาล์ฟบลัด, ทิ้งความปลอดภัยและความคุ้นเคยไว้เบื้องหลัง, มุ่งหน้าสู่สมรภูมิที่คาดเดาไม่ได้ซึ่งถูกเรียกว่า…นิวยอร์กซิตี้

บุรุษชาวรัสเซียทอดสายตาออกไปนอกหน้าต่าง, จ้องมองทิวทัศน์ของเมืองที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้น, แต่ในใจของเขากลับกำลังวิเคราะห์ตัวแปรทั้งหมดในสมการนี้

เกมกระดานได้เปลี่ยนไปอีกครั้ง และครั้งนี้, มันคือการเล่นเป็นทีม

Power Money Game Music

CABIN 19

@Hye Ri

Axel HEROES

A. Mikailov

power of calculated luck

To me luck is like a loaded gun—never random, always aimed — Axel

01.08.2025 | 05:45 AM

รุ่งอรุณที่ไม่มีอยู่จริงสาดแสงสีทองซีดจางลงมาอาบไล้ค่ายฮาล์ฟบลัด, ปลุกสิ่งมีชีวิตให้ตื่นขึ้นด้วยความเยือกเย็นแทนที่จะเป็นความอบอุ่น สำหรับบุรุษชาวรัสเซีย, การนอนหลับคือการลงทุนทางเวลาที่จำเป็นต้องมีจุดคุ้มทุน, และเช้านี้, เขาก็ตื่นขึ้นมาก่อนที่นกตัวแรกจะทันได้ส่งเสียงร้อง, มีเป้าหมายที่ชัดเจนอยู่ในใจ

เขาไม่ได้มุ่งหน้าไปยังลานฝึกซ้อมหรือศาลาอาหาร, แต่กลับเดินตรงไปยังซุ้มประตูทางเข้าค่าย, ที่ซึ่งต้นสนของธาเลียยืนตระหง่านเป็นปราการด่านสุดท้าย, และขนแกะทองคำก็ยังคงส่องประกายเรืองรองอย่างนุ่มนวล, ขับไล่ความมืดที่ไม่มีอยู่จริงออกไป อากาศยามเช้าเย็นและชื้น, หอบเอากลิ่นของใบสนและดินที่เปียกน้ำค้างมาปะปนกับกลิ่นไอเกลือจางๆ จากทะเลสาบ

เขามาที่นี่เพื่อดักรอ

การฝึกกับกลุ่มของแอนนาเบ็ธนั้นมีประโยชน์อย่างยิ่งในแง่ของกลยุทธ์และการทำงานเป็นทีมภาคพื้นดิน แต่มันก็เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งของสมการทั้งหมด ข้อมูลที่เขาได้รับมาผ่าน 'เครือข่ายสังคม' ของเหล่ากึ่งเทพนั้นระบุว่า, มีผู้เล่นคนสำคัญอีกคนหนึ่งที่กำลังจัดตั้งกลุ่มฝึกย่อยของตัวเองขึ้นมา—ผู้เล่นที่มาจากสายเลือดที่ทรงพลังที่สุด

แล้วเธอก็มา

เอมีเลีย แอร์อาร์ต ธิดาแห่งซุส ไม่ได้เดินมา, แต่เธอ ‘มาถึง’ ราวกับสายลมที่พัดพาพายุมาด้วย ร่างสูงสง่าของเธออยู่ในชุดฝึกซ้อมที่ดูทะมัดทะแมง, ผมสีบลอนด์เข้มของเธอถูกรวบเป็นหางม้าอย่างเรียบง่าย, แต่ดวงตาสีฟ้าของเธอกลับดูเหมือนท้องฟ้าก่อนพายุจะเข้า, เต็มไปด้วยพลังงานไฟฟ้าที่มองไม่เห็น เธอไม่ได้มองไปรอบๆ, แต่กลับเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่ไม่มีวันมืดมิด, ราวกับกำลังสนทนากับอาณาจักรของบิดา

ดีลเลอร์แห่งค่ายฮาฟบลัดเดินออกจากเงามืดของซุ้มประตู, เคลื่อนตัวเข้าไปหาเธออย่างเงียบเชียบและสุภาพ

"สวัสดีครับ คุณแอร์ฮาร์ต"

ธิดาแห่งซุสละสายตาจากท้องฟ้า, หันมามองเขา, ดวงตาสีฟ้าของเธอหรี่ลงเล็กน้อย, เป็นการประเมินที่รวดเร็วและเฉียบแหลม "มิคาอิลอฟ" เธอกล่าวรับ, น้ำเสียงของเธอชัดเจนและเปี่ยมด้วยอำนาจที่ไม่ได้เสแสร้ง "มีอะไร?"

"ผมได้ยินมาว่าคุณกำลังจัดตั้งกลุ่มฝึกซ้อมย่อย" เขาเข้าประเด็นโดยไม่อ้อมค้อม, ไม่ได้เสียเวลาไปกับการพูดคุยที่ไร้สาระ "คล้ายๆ กับที่แอนนาเบ็ธทำ"

"แล้วไง?"

"ผมสนใจที่จะเข้าร่วมครับ" บุรุษเจ้าของเส้นผมสีทองคำกล่าว, ดวงตาสีฟ้าเทาของเขาสบเข้ากับดวงตาสีฟ้าพายุของเธอโดยไม่หลบเลี่ยง "ผมคิดว่าสไตล์การฝึกของคุณ…น่าจะมีอะไรที่น่าสนใจให้เรียนรู้"

ดวงตาสีฟ้าพายุของเอมีเลียหรี่ลง, แสงสีทองจางๆ ของรุ่งอรุณสะท้อนอยู่ในนั้น, ทำให้มันดูเหมือนก้อนเมฆที่กำลังก่อตัวเป็นพายุ "น่าสนใจให้เรียนรู้?" เธอทวนคำพูดของเขา, น้ำเสียงเรียบเฉยแต่แฝงไว้ด้วยการท้าทาย, คิ้วข้างหนึ่งเลิกขึ้นเล็กน้อยเป็นการตั้งคำถามที่ไร้คำพูด

บุตรแห่งโชคชะตาไม่ได้หวั่นไหวต่อการประเมินที่เยือกเย็นนั้น เขายืนนิ่ง, รักษาระยะห่างที่สุภาพ, แล้วอธิบายเหตุผลของเขาด้วยน้ำเสียงที่ยังคงความสงบและเป็นกลางไว้เช่นเคย

"ผมเพิ่งเจอการต่อสู้ที่พิสูจน์ให้เห็นว่า... สไตล์ระยะไกลของผมมีข้อจำกัด" เขาเริ่มต้น, เป็นการยอมรับในข้อบกพร่องของตัวเองอย่างตรงไปตรงมา

"ศัตรูบางประเภท…เหมาะกับการใช้คมมีดมากกว่ากระสุน"

เขาหยุดไปชั่วครู่, ปล่อยให้ความหมายนั้นซึมซาบเข้าไป "ผมเชื่อว่าพื้นฐานการต่อสู้ระยะประชิดในแบบของคุณ…จะช่วยปิดช่องโหว่นั้นได้"

มันคือข้อเสนอทางธุรกิจ, คือการแลกเปลี่ยนความรู้, ไม่ใช่การร้องขอความเมตตา

ธิดาแห่งซุสไม่ได้ตอบในทันที หล่อนยืนนิ่ง, สายตาของหล่อนกวาดมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าอีกครั้ง, แต่คราวนี้มันไม่ใช่แค่การประเมิน, แต่เหมือนกำลังชั่งน้ำหนักเจตนาที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังคำพูดที่สุภาพนั้น ความเงียบเข้าปกคลุมระหว่างพวกเขาทั้งสอง, มีเพียงเสียงลมที่พัดผ่านใบสนและเสียงคลื่นจางๆ จากทะเลสาบเท่านั้นที่ดังขึ้นทำลายความเงียบ

ในที่สุด, หลังจากที่ดูเหมือนจะยาวนานราวกับชั่วนิรันดร์, หล่อนก็พยักหน้าช้าๆ หนึ่งครั้ง

"ตกลง"

คำพูดคำเดียวนั้นสั้นและเด็ดขาด, เป็นการประกาศคำตัดสินที่ไม่มีการอุทธรณ์

"ตามมา" เธอกล่าว, แล้วหันหลังเดินนำไปยังทางเดินที่ทอดตัวยาวขนานไปกับแนวเขตแดนของค่าย "กิจกรรมของกลุ่มฉันวันนี้คือ…จ็อกกิ้ง"

ดีลเลอร์แห่งค่ายฮาฟบลัดไม่ได้เอ่ยคำใดตอบ, เขาเพียงแค่เดินตามเงาของหญิงสาวผู้บัญชาการพายุไปอย่างเงียบเชียบ

Talk with Amilia and join her team

น้ำหอมบุรุษ: เลขไบต์ลงท้าย 2,4,6,8  + 2 bonus

Power Money Game Music

CABIN 19

@Hye Ri

Axel HEROES

A. Mikailov

power of calculated luck

To me luck is like a loaded gun—never random, always aimed — Axel

02.08.2025 | 08:00 AM

ธุระทางราชการและการลงทุนในความสุขของผู้คุมกฎได้สิ้นสุดลง, ทิ้งไว้เพียงความเงียบและประสิทธิภาพที่น่าพึงพอใจ แต่สำหรับนักลงทุนที่มองการณ์ไกล…วันของเขายังเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น

บุตรแห่งโชคชะตาเดินออกจากบ้านใหญ่, ผ่านทุ่งสตรอว์เบอร์รีที่ยังคงส่งกลิ่นหอมหวานจางๆ, มุ่งหน้าตรงไปยังซุ้มประตูทางเข้าค่ายฮาล์ฟบลัด, ที่ซึ่งต้นสนของธาเลียยืนตระหง่านเป็นพรมแดนสุดท้ายระหว่างโลกสองใบ ภารกิจจัดงานเลี้ยงเด็กทารกของไทสันในนิวโรมรอคอยเขาอยู่ และการจะไปที่นั่น…ต้องเริ่มต้นจากการเดินทางไปยังฝั่งตะวันตก ซึ่งก็หมายความว่าเขาต้องไปที่นิวยอร์กก่อน

เขาไม่ได้เสียเวลารอรถหรือติดต่อใคร เขารู้วิธีการเดินทางที่รวดเร็วที่สุดสำหรับเหล่าเดมิก็อด…แม้ว่ามันจะน่าปวดหัวที่สุดเช่นกัน

ชายหนุ่มหยุดยืนอยู่ริมถนน, ที่ซึ่งเส้นแบ่งเขตเวทมนตร์สิ้นสุดลงพอดี เขาล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกง, หยิบเหรียญดรักม่าสีทองอร่ามออกมาหนึ่งเหรียญ, ปล่อยให้แสงสีทองของสนธยานิรันดร์สะท้อนบนผิวโลหะที่สลักลวดลายโบราณ

"Stêthi 'Ô hárma diabolês"

น้ำเสียงของเขาเรียบและเยือกเย็น, ปราศจากความลังเล, ก่อนที่เขาจะโยนเหรียญลงบนพื้นยางมะตอย

เสียงโลหะกระทบพื้นดัง แกร๊ง…และในเสี้ยววินาทีต่อมา, อากาศเบื้องหน้าก็บิดเบี้ยวราวกับภาพลวงตาที่เกิดจากไอร้อน, ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องของโลหะที่เสียดสีกันอย่างโหยหวนจนน่าขนลุก รถแท็กซี่สีเทาหม่นที่ดูเหมือนจะผ่านสงครามมานับครั้งไม่ถ้วนปรากฏตัวขึ้นจากความว่างเปล่า, จอดสนิทอยู่ตรงหน้าเขาด้วยความรุนแรงจนล้อรถกระเด้งขึ้นเล็กน้อย

ประตูหลังเปิดออกเองอย่างเชื่องช้า, เผยให้เห็นเบาะหนังที่เก่าและขาดวิ่น, เป็นคำเชิญที่ไร้คำพูดสู่การเดินทางที่ท้าทายกฎฟิสิกส์

ดีลเลอร์แห่งค่ายฮาฟบลัดไม่ได้แสดงอาการใดๆ เขาก้าวขึ้นไปบนรถแท็กซี่แห่งความวิบัติด้วยท่าทีที่สงบนิ่ง, ราวกับกำลังก้าวขึ้นรถลีมูซีนส่วนตัว, แล้วประตูก็ปิดลงตามหลังเขาอย่างรวดเร็วและหนักหน่วง

จุดหมายปลายทางต่อไป…สถานีแกรนด์เซ็นทรัล, นิวยอร์กซิตี้

-3 ดรักม่า for taxi

Power Money Game Music

CABIN 19

@Hye Ri

Axel HEROES

A. Mikailov

power of calculated luck

To me luck is like a loaded gun—never random, always aimed — Axel

03.08.2025 | 00:05 AM

การเดินทางที่ท้าทายกฎฟิสิกส์สิ้นสุดลงด้วยการกระชากอย่างรุนแรงจนร่างของเขากระแทกเข้ากับเบาะที่นั่ง, ก่อนที่ประตูจะเปิดออกสู่ความเงียบสงัดของค่ายฮาล์ฟบลัด ราชรถแห่งความวิบัติหายวับไปกับเสียงหัวเราะคิกคักที่แหบโหยของหญิงชราสามนาง, ทิ้งเขาให้ยืนอยู่ตามลำพังกับเสียงหริ่งหรีดและอาการบ้านหมุนที่ยังคงตกค้างอยู่

บุรุษชาวรัสเซียยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง, ปล่อยให้แรงโน้มถ่วงของโลกกลับมาทำหน้าที่ของมัน, สูดอากาศที่บริสุทธิ์และเย็นเยียบของลองไอแลนด์ซาวด์เข้าไปเต็มปอด มันคือการชำระล้างกลิ่นอับของแท็กซี่และกลิ่นไอเสียของเมืองหลวงออกจากระบบประสาทของเขา ความเงียบที่นี่ไม่ใช่ความว่างเปล่า, แต่เป็นความเงียบที่มีชีวิตชีวา, เป็นเสียงของธรรมชาติที่กำลังพักผ่อนภายใต้ท้องฟ้าสีหม่นที่ไม่มีวันมืด

เขาเหนื่อยเกินกว่าจะทำอะไรอย่างอื่น

ความคิดเรื่องสมาร์ทโฟนของริปลีย์ สวอนสัน แวบเข้ามาในหัวชั่วครู่…แต่ก็ถูกปัดทิ้งไปอย่างรวดเร็ว ของที่ฝากซื้อสามารถรอได้จนถึงกลางวัน แต่ความสงบและระเบียบที่เขาโหยหา…ไม่สามารถรอได้อีกต่อไปแล้ว

ดีลเลอร์แห่งค่ายฮาฟบลัดเดินไปตามทางเดินที่คุ้นเคย, ฝีเท้าของเขาเงียบเชียบและมั่นคง, ไม่ได้รีบร้อน, แต่ก็มีเป้าหมายที่ชัดเจน แสงไฟจากเคบินต่างๆ ส่องสว่างออกมาเป็นหย่อมๆ, เป็นสัญญาณว่ายังมีเดมิก็อดบางคนยังไม่หลับใหล, แต่ค่ายโดยรวมก็ตกอยู่ในความสงบที่หาได้ยาก

ในที่สุด, เขาก็มาถึงที่หมาย—เคบินหมายเลขสิบเก้า, อาคารหินอ่อนสีดำที่ตั้งตระหง่านอย่างเยือกเย็นและทรงอำนาจ, เป็นภาพสะท้อนที่สมบูรณ์แบบของเจ้าของ มันคือป้อมปราการ, คือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ส่วนตัว, คือที่ที่เขาสามารถวางทุกอย่างลงได้

เขาไม่ได้เสียเวลาไปกับการดื่มด่ำกับความรู้สึกของการกลับมาถึงบ้าน เขาก้าวเข้าไปข้างใน, ปิดประตูบานหนักลงตามหลัง, เสียง คลิก เบาๆ ของกลอนประตูคือเสียงเดียวที่ทำลายความเงียบ, เป็นการตัดขาดตัวเองออกจากโลกภายนอกอย่างสมบูรณ์

คืนนี้…เขาต้องการเพียงแค่ความเงียบเท่านั้น

Power Money Game Music

CABIN 19

@Hye Ri

Jemena BELIEVER

Jimena Fernández

📅 วันที่: 3 สิงหาคม พุทธศักราช 2568

🌓 หัวข้อ: : เดินทางถึงประตูค่ายหลังเสร็จสิ้นภารกิจ พร้อมเสียงแว่วจากตลาดลองไอซ์แลนด์

📍 สถานที่: ประตูของค่ายฮาล์ฟบลัด

    ภายใต้แสง ของ ดวงอาทิตย์ที่กำลังส่องสว่างอยู่อย่างไม่เคยเลือนรางไม่ว่าจะเป็นในช่วงเวลาตอนยามเช้าหรือยามค่ำ ค่ายฮาล์ฟบลัดในตอนนี้ก็ยังคงอาบอุ่นอยู่ภายในแสงทองเรืองรองราวกับกำลังถูกคุ้มครองด้วยเวทมนตร์จากเหล่าเทพ

สาวน้อยเธอมีนามว่า ฮิเมนา เฟร์นันเดซ กำลังค่อยๆ เริ่มทำการเดินก้าวเรียวเท้าบางเดินผ่านบริเวณของแนวสนสูงของประตูค่ายอีกครั้งหลังจากที่เธอพึ่งได้ทำภารกิจบทดทดสอบ ของ เด็กใหม่จบสิ้นลงไปได้เพียงแค่ไม่นานนักในตอนนี้ก็ยังคงมี กลิ่นหอมของสนป่าสดชื่น กับเสียงของใบไม้ดังกระทบกันเบา ๆ เพื่อทำการต้อนรับการกลับมาของเธออย่างสงบงาม

หลังจากนั้นเธอก็ค่อยๆ เริ่มที่จะทำการสะพายกระเป๋าเป้ใบใหญ่ไว้ที่แผ่นหลังให้เรียบร้อย ภายในกระเป๋าเป้บรรจุสิ่งของจำเป็นสำหรับเธอเอาไว้รวมไปถึง มีดสั้นสัมฤทธิ์ หนึ่งชิ้นที่เธอได้ทำการซุกซ่อนมันเอาไว้อย่างแน่นหนาในตรงบริเวณช่องซ่อนของที่อยู่ข้างในสุด มือเรียวบางข้างหนึ่งของสาวน้อย ค่อยๆ เริ่มทำการจับสายสะพาย ของ กระเป๋าเป้เอาไว้อย่างแนบแน่น ในขณะที่ตัว ของเธอกำลังเดินผ่านตรงบริเวณแนวหินเก่าแก่ที่วางเรียงรายกันอยู่เป็นขอบเขต

แต่แล้ว…ในเวลาต่อมา

ก็มีเสียงแว่วหนึ่ง ค่อยๆ เริ่มทำการมากระซิบกระซาบขึ้นจากตรงบริเวณทางด้านของทิศตะวันตกเฉียงเหนือ เสียงที่ไม่ใช่เสียงของธรรมชาติ ที่เอ่ยออกมาเป็นประโยคที่ว่า

“สาวน้อยจีน่า เจ้าลองไปยังบริเวณตลาดลองไอซ์แลนด์ดูสิ... บางที่อาจจะมีเรื่องราว หรือ บางสิ่งบางอย่างที่เธออยากรู้มาตลอดและต้องการเจอรอเจ้าอยู่ก็เป็นได้”

หลังจากที่จบคำพูด ดัง กล่าวลงไปได้เพียงแค่ไม่นานนัก หลังจากนั้นเธอก็ค่อยๆ เมที่จะชะงักฝีเท้าในการก้าวเดิน ดวงตาสีอำพันลึกจับจ้องไปยังตรงบริเวณของเส้นขอบฟ้า ถึงแม้ว่าในตอนนี้และเวลานี้จะไม่มีดวงจันทร์หรือเงาราตรี และแสงแดดยังคงอ่อนโยนอยู่ ราวกับบ่ายนิรันดร์ที่ไม่รู้จักคำว่า ‘ย่ำค่ำ’มานานนมแล้วก็ตาม ก่อนที่เธอจะค่อยๆ เริ่มทำการเปล่งน้ำเสียง พร้อม กับ เอ่ยคำพูดออกมาจากริมฝีปากบาง เป็นประโยคที่ว่า

“ให้จีน่าเดินทางไปยังบริเวณตลาดลองไอซ์แลนด์งั้นเหรอคะ...” น้ำเสียงพูดของเธอเต็มไปด้วยความแผ่วเบาแผ่ว แต่ก็ปะปนไปกับลมหอบหนึ่งที่พัดพามาอย่างเรื่อยๆ และต่อเนื่องกันอยู่อย่างสม่ำเสมอ ก่อนที่เธอจะค่อยๆ เริ่มทำการเปล่งน้ำเสียง พร้อม กับ เอ่ยคำพูดออกจากริมฝีปากบาง ออกมาอีกประโยคหนึ่งว่า

“ตลาดลองไอซ์แลนด์ที่ว่านี่ คงตั้งอยู่ภายนอกบริเวณ ของ ค่ายฮาล์ฟบลัดสินะคะ กะต้าก กะต้าก...”

ถึงเธอจะเป็นสาวน้อยไก่กุ๊กๆ สีเหลืองทอง ขนนุ่มนิ่ม ที่วันๆ เอาแต่หมกตัวอยู่แต่ภายในบริเวณค่ายฮาล์ฟบลัดเพียงแห่งเดียว แต่ทว่าเธอก็เคยได้ยินคำร่ำลือ และ เรื่องราวของตลาดแห่งนั้นมาอยู่บ้างตลาดลองไอซ์แลนด์ แห่งนี้ เป็นสถานที่ซึ่งมีสินค้าวิเศษมากมายทั้งที่ถูกลืมและที่ยังไม่เคยถูกจารึกอยู่ในบันทึกของเทพเจ้า สถานที่ที่บางครั้ง… ก็อาจปรากฏขึ้นได้เพียงเมื่อผู้เหมาะสมเดินทางเข้าใกล้เท่านั้น

ดวงตาของสาวน้อยนามว่าฮิเมนาเริ่มค่อยๆ มีความเปล่งประกายขึ้นมาเล็กน้อย และเป็นประกายที่เธอรู้สึกถึงความตื่นเต้นที่จะได้เริ่มการผจญภัยและเดินทางไปยังสถานที่ใหม่ๆ และเธอเองก็ไม่ได้มีท่าทีลังเลใจเลยแม้แต่สักวินาทีเดียว ก่อนที่เธอจะค่อยๆ เริ่มทำการเปล่งน้ำเสียง พร้อมกับเอ่ยคำพูดออกมาจากริมฝีปากบางเป็นประโยคที่ว่า

“ไหน ๆ ตอนนี้ก็ยังเป็นเวลากลางวันอยู่… หรือไม่ว่าจะตอนไหนๆ ก็ยังเป็นเวลากลางวันตลอด 24 ชม.อยู่ดีงั้นเดินทางไปดูเสียหน่อยก็แล้วกันเนอะ กะต้าก กะต้าก”

 พอหลังจากที่เธอได้ทำการเอ่ยคำพูดจบลงไปได้แค่เพียงไม่นานนัก หญิงสาวค่อยๆ เริ่มทำการรัดสายของกระเป๋าเป้ให้แน่นมากยิ่งขึ้น ก่อนที่เธอจะค่อยๆ เริ่มทำการหันหลังให้ กับ ค่ายฮาล์ฟบลัดที่แสนอบอุ่น และเดินทางก้าวเรียวขาบางมุ่งหน้าไปสู่ตลาดลองไอซ์แลนด์ที่มีเพียงเสียงแว่วหนึ่งเป็นคำเชื้อเชิญให้ไปกะต้าก กุ๊กๆ กุ๊กๆ ดูเสียหน่อยนั่นเอง

Axel HEROES

A. Mikailov

power of calculated luck

To me luck is like a loaded gun—never random, always aimed — Axel

05.08.2025 | 01:00 PM

กล้ามเนื้อทุกมัดในร่างกายของเขากำลังส่งเสียงประท้วงอย่างพร้อมเพรียง มันไม่ใช่ความเจ็บปวดที่บาดลึกจากการต่อสู้, แต่เป็นความระบมที่น่ารำคาญใจ, เป็นเสียงสะท้อนของความน่าเบื่อหน่ายที่ถูกบังคับให้ทำซ้ำแล้วซ้ำเล่าในช่วงเช้าตรู่ รากฐานของการใช้ดาบ…มันถูกสร้างขึ้นจากหยาดเหงื่อและความอดทนที่เยือกเย็น

หลังจากการฝึกซ้อมที่สิ้นสุดลง, บุตรแห่งไทคีก็ใช้เวลาพักผ่อนอย่างเต็มที่ เขาไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากปล่อยให้ร่างกายได้ซ่อมแซมตัวเอง, และปล่อยให้สมองได้ประมวลผลข้อมูลชุดใหม่ที่ได้รับมา การอาบน้ำร้อนที่ยาวนานเป็นพิเศษช่วยบรรเทาความตึงเครียดของกล้ามเนื้อ, และเสื้อผ้าสะอาดที่ไร้รอยยับก็ช่วยฟื้นฟูความรู้สึกเป็นระเบียบของเขาให้กลับคืนมา

แต่เมื่อความเหนื่อยล้าทางกายจางหายไป, ความเบื่อหน่ายทางจิตใจก็เริ่มคืบคลานเข้ามาแทนที่

ค่ายฮาล์ฟบลัด…ด้วยตารางเวลาของวีนนี้ที่ไม่ตรงกับความต้องดานของเขาและสภาพแวดล้อมที่คุ้นเคย…

ดังนั้นเขาจึงต้องการตัวแปรใหม่…ต้องการกระดานหมากรุกที่แตกต่างออกไป

ด้วยความคิดนั้น, ดีลเลอร์แห่งค่ายฮาฟบลัดก็ตัดสินใจอย่างรวดเร็ว เขาเดินออกจากเขตแดนเวทมนตร์ของค่าย, มุ่งหน้าไปยังป้ายรถประจำทางที่ดูธรรมดาและไร้พิษสงซึ่งตั้งอยู่ริมถนน, เป็นจุดเชื่อมต่อที่บอบบางระหว่างโลกสองใบ

ไม่นานนัก, รถประจำทางคันใหญ่ที่ดูเก่าและมีเสียงดังก็แล่นมาจอด, ประตูเปิดออกพร้อมกับเสียงฟู่ของลมที่ถูกปล่อยออกมา เขาก้าวขึ้นไป, จ่ายค่าโดยสารด้วยเงินปกติ, แล้วเลือกที่นั่งริมหน้าต่างที่อยู่หลังสุด, ที่ซึ่งเขาสามารถมองเห็นภาพทั้งหมดได้โดยไม่ต้องเป็นส่วนหนึ่งของมัน

รถออกตัว, พาเขาออกจากความคุ้นเคยของลองไอแลนด์, มุ่งหน้าสู่ใจกลางของความโกลาหลที่ถูกจัดระเบียบ—นิวยอร์กซิตี้

บุรุษชาวรัสเซียเอนหลังพิงกับกระจกที่เย็นเฉียบ, ปล่อยให้ร่างกายได้ผ่อนคลาย, แต่สมองของเขากลับยังคงทำงาน, เฝ้ามองละครชีวิตของผู้คนธรรมดาที่ขึ้นและลงจากรถ, วิเคราะห์การแต่งกาย, การแสดงออก, และปฏิสัมพันธ์ของพวกเขาอย่างเงียบเชียบ

เมื่อรถประจำทางจอดลงที่ใจกลางเมือง, เขาก็ก้าวลงสู่ทางเท้าที่พลุกพล่าน, ปล่อยให้เสียงจอแจ, แสงสี, และกลิ่นอายของมหานครโอบล้อมกาย วันนี้เขายังไม่มีเป้าหมายที่ชัดเจน…ซึ่งนั่นก็คือความน่าสนใจของมัน

เขามาที่นี่เพื่อสังเกตการณ์…และเพื่อมองหาเกมใหม่ที่น่าลงทุน

Power Money Game Music

CABIN 19

@Hye Ri

Jemena BELIEVER

Jimena Fernández

📅 วันที่: 8 สิงหาคม พุทธศักราช 2568

🌓 หัวข้อ: การเดินทางกลับสู่ค่ายฮาล์ฟบลัด

📍 สถานที่:  ประตู ของ ค่ายฮาล์ฟบลัด

หลังจากเหตุการณ์ที่เหตุการณ์ลึกลับและคำพูดที่แฝงไปด้วยความหมายลึกซึ้งในบริเวณเซ็นทรัลปาร์คนั้นจบลงไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วนั้น หลังจากนั้นในเวลาต่อมา สาวน้อยจิน่าก็เริ่มใช้เวลาสักพักใหญ่ในการรวบรวมความคิดและความรู้สึกของเธอที่มีทั้งหมดอยู่เป็นระยะเวลาสักพักใหญ่ หลังจากที่หญิงสาวคิดได้เป็นที่เรียบร้อยแล้วนั้น เธอก็ค่อยๆ เริ่มทำการเดินก้าวเรียวขาบางเดินทางไปยังตรงบริเวณป้ายรถเมล์ที่อยู่ตรงบริเวณใกล้ เคียง การก้าวเรียวขาบางในการเดินทางครั้งนี้ ของ สาวน้อย เป็นการก้าวเดินที่เต็มไปด้วยความมั่นคงที่สุดถึงแม้ว่าหัวใจ ของ เธอในตอนนี้ และ เวลานี้จะยังคงเต้นแรงไปด้วยความรู้สึกตื่นเต้นและเต็มไปความคาดหวังกับเรื่องนี้มากก็ตาม

บรรยากาศที่อยู่รอบตัว ของ สาวน้อยจีน่าในตอนนี้ และ เวลานี้เต็มไปด้วยเสียงของผู้คนที่ต่างเดินผ่านไปผ่านมากันอย่างพลุกพล่าน แถมยังมีรถราวิ่งผ่านกันไปมาอย่างจ้าละหวั่น ก่อนที่ในเวลาต่อมาจะเริ่มมีสายลมค่อยๆ ทำการพัดพาเอาเสียง ของ ใบไม้และก็กลิ่นหอมจากดอกไม้ที่บริเวณปลายทางลอยมาปะทะเข้ากับที่ตรงบริเวณปลายจมูก ของ สาวน้อยจีน่าตัวเล็กๆ แบบเต็มๆ เปาเลยนะกะต้ากๆ

ในตอนนี้สาวน้อยตัวเล็กๆ อย่างจิน่า กำลังทำการเดินทางก้าวเรียวขาบาง ของ ตัวเธอเองเดินทางโดยสารขึ้นไปนั่งอยู่ที่ตรงบริเวณรถเมล์โดยสารหมายเลขหนึ่ง รถเมล์โดยสารคันนี้ จะเป็นรถเมล์ที่นำพาเธอเดินทางกลับสู่ค่ายฮาล์ฟบลัดได้ และก็มีค่าโดยสารเดินทาง ของ รถเมล์ไม่แพงอลยนะคะกะต้าก กะต้าก ก็แค่เพียง 5 ดอลลาร์ในมือทุกท่านเท่านั้นเองกะต้าก

ระหว่างทาง เธอก็เอาแต่นั่งสงบนิ่ง และค่อยๆ ทำการเหลียวมองผ่านตรงบริเวณหน้าต่างเธอเห็นภาพของเมืองที่กำลังแผ่ขยายออกไปอย่างกว้างไกล และเต็มไปด้วยละอองแดดอุ่น ๆ ค่อยๆทำการสาดส่องลงมากระทบลงตรงบริเวณใบหน้าของเธออย่างอ่อนโยน

ภายในหัวใจลึก ๆ ของ สาวน้อยจีน่าเริ่มที่จะมีความ รู้สึกถึงการเริ่มต้นใหม่ ความมุ่งมั่นที่ถูกจุดประกายขึ้นมา และก็เสียงกระซิบแห่งโชคชะตาที่ยังคงดังกึกก้องกังวานอยู่ในความคิดของเธออยู่ตลอดเวลา

หลังจากนั้นเป็นระยะเวลาแค่เพียงไม่นานเท่าไหร่นัก รถเมล์ที้สาวน้อยจีน่ากำลังทำการนั่งโดยสารอยู่ ก็ค่อยๆ เริ่มทำการแล่น และ จอดสนิทลง ก่อนที่จะถึงบริเวณ ทางเข้า ของ ค่ายฮาล์ฟบลัด ซึ่งเธอเอง ก็สามารถเดินเท้า เข้าไปด้วยตัว ของ เธอเองได้ เพราะจากตรงนี้ไป ถึง บริเวณทางเข้าสู่ประตูค่ายฮาล์ฟบลัดก็แค่ 1 กิโลเมตรเอง ชิว ชิวมากๆ กะต้าก กุ๊กๆ กุ๊กๆ หลังจากที่จ่ายเงินค่าโดยสารรถเมล์ ให้ กับ คนขับรถเป็นที่เรียบร้อยแล้วนั้นพอเธอทำการ การก้าวเรียวขาบางเดินทาง ลงมาจากรถเมล์ได้เพียงแค่ไม่กี่วินาทีต่อมา หลังจากนั้นเธอก็ใช้พลังไก่น้อยกุ๊กๆ กุ๊กๆ และทำการก้าวเรียวขาบางในสไตล์ไก่จีน่าตัวเล็ก แต่ ยิมนักสติก และคาราเต้สายดำเต็มเหนี่ยว เดินทางมาหยุดยืนอยู่ที่ตรงบริเวณประตู ของ ค่ายฮาล์ฟบลัด พร้อม กับ ค่อยๆ ทำการเอื้อมมือเรียวบาง ของ ตัวเธอเองไปทำการเปิดประตู ของ ค่ายฮาล์ฟบลัดออกกว้าง และรีบเดินทางกลับเข้าไปภายในบริเวณภายในด้านในของค่ายฮาล์ฟบลัดในทันที 

Laura BELIEVER

ทิฟฟานี

หน้าประตูค่าย

---

หลังจากช่วงก่อนหน้านี้ข้อความไอริสที่ติดต่อไม่ได้ทำ เอาคนทั้งบ้านแตกตื่นไปหมด รวมไปถึงหวานใจของลอร์ร่าไปด้วย แน่นอนว่า วุ่นวานไปหมด เพราะอีกฝ่ายวิ่งเข้าออกบ้านเป็นว่าเล่นไม่เป็นอันทำอะไรเลย

จนตอนนี้เหมือนว่าพี่ๆของบ้านเองก็จะทนไม่ได้ด้วยไม่ใช่เพราะเขาเข้าๆออกๆ บ้านหรอก เพราะห่วงยัยลิงลอร์ร่ามากกว่า หายเงียบไปหลายวันแล้ว นี้ก็ปาไปเดือนกว่าแล้วไม่ติดต่อเลยเลยด้วยซ้ำ มาๆหายๆ 

ทิฟฟานีเลยจำใจต้อง ขยับตัวเองและเเน่นอนว่าจะต้องมาเก็บเงินยัยน้องอยู่แล้ว ไปซื้อมือถือให้เธอนั้นหละ

เธอเดินออกไป พร้อมๆกับเจ้าคริสเตียน หนุ่มหล่อที่เข้าใจว่าตัวเองหล่อสุดในบ้าน ที่ตั้งแต่เรียนจบก็ไม่ค่อยจะยอมทำอะไรเท่าไรเลย ลากเขาออกไปเที่ยวน่าจะดี อย่างน้อยๆก็มีเพื่อนคุยให้รำคาญหูระหว่างทางบ้าง

" ไปกันเถอะ เดี๋ยวมืดก่อนนะ " เธอหันไปบอกตาคริสที่ยืนแบบมองนูนนี้ชักชาเสียจริง

" มาแล้วๆ " เขาตอบรับก่อนจะเดินลงไปโบกรถไปงานเทศกาลกัน

" แหม๊ รีบจริงๆ ถือว่าวันนี้จะไปเดทกับฉันก็ได้นะ " เขายังมีหน้ามากวนประสาทอีก สีหน้าของเขายิ้มๆ ก่อนจะหันมอง

" ให้มันน้อยๆ หน่อยเถอะ " ทิฟฟานีหันไปพร้อมสงสายตาดุใส่น้องชายตัวเอง

---

ทิฟฟานีและ คริสเตียน เดินทางออกไปเที่ยวงาน Mobile Expo 2025 - 11 สค 68

Parida BELIEVER

ค่ายฮาล์ฟบลัด

วันที่: 08/09/2025

บันทึกลึกลับ ของ บุตรีเฮคาที ฉบับที่ 74

ภริดา อารยภักดีเทวราช หรือที่ทุกคนเรียกกันว่า ริดา ก้าวเดินอย่างสง่างามออกจากกระท่อมหมายเลข 20 ของเฮคาที มุ่งหน้าสู่เขตหน้าค่าย

​ยามเช้าตรู่ หมอกบางๆ ลอยอ้อยอิ่งเหนือพื้นดิน แสงอาทิตย์สีทองลอดผ่านกิ่งไม้สูงใหญ่ลงมาเป็นลำแสงราวกับม่านแห่งเวทมนตร์ เสียงลมกระซิบผ่านใบไม้ดังก้องคล้ายเพลงแห่งค่ายฮาล์ฟบลัดที่คุ้นเคย บรรยากาศอบอุ่นนี้ทำให้หัวใจของริดาเต็มไปด้วยความหวังและความตื่นเต้นกับ ภารกิจพิเศษที่สวนสนุกแดร์ยูนิเวอร์แซล ซึ่งกำลังรออยู่

​เธอเดินผ่าน เนินธาเลีย ที่มีต้นสนสูงตระหง่านราวกับผู้พิทักษ์ประจำค่าย ริดาเงยหน้ามองยอดสนที่ไหวเอนตามลม ราวกับเป็นสัญญาณลึกลับจากบรรพบุรุษและทวยเทพผู้ปกป้อง เธออดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นแนบอกพร้อมกล่าวคำขอบคุณในใจ

​เมื่อมาถึง ประตูค่ายฮาล์ฟบลัด ที่ตั้งตระหง่านจากเสาหินขนาดใหญ่ซึ่งสลักอักษรเวทมนตร์เรืองแสง ริดาหยุดชะงัก เธอหันกลับไปมองค่ายที่เป็นเหมือนบ้านอีกครั้ง ดวงตาสีนิลฉายแววแน่วแน่ "ฉันจะกลับมา...พร้อมความสำเร็จ" เธอพึมพำเสียงแผ่วเบา ราวกับคำสัญญาที่ให้ไว้กับตัวเอง

​ริดาสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วค่อยๆ ก้าวผ่านประตู เส้นแบ่งระหว่างโลกมนุษย์และโลกของลูกครึ่งเทพ แรงสั่นสะเทือนเบาๆ ของเวทมนตร์ไหลวนรอบตัว เสียงคล้ายระฆังดังขึ้นแผ่วเบาขณะที่เธอเดินพ้นประตูไป ริดาไม่หันกลับมาอีก เธอมุ่งหน้าออกไปด้วยจิตใจที่เปี่ยมด้วยความมุ่งมั่น ไม่หวั่นเกรงต่อความท้าทายใดๆ ที่จะเกิดขึ้นในภารกิจนี้

ภริดาเดินทางออกจากบริเวณประตูค่ายฮาล์ฟบลัดเพื่อไปทำงานยังตรงบริเวณสวนสนุก แดร์ยูนิเวอร์แซล

สถานที่: ประตูค่ายฮาล์ฟบลัด

หัวข้อ: ก่อนออกเดินทาง... ณ บ้านที่คุ้นเคย