Yellowstone National Park

Yellowstone National Park

อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน สหรัฐอเมริกา

⋘ คลิกที่ภาพเพื่อตรวจสอบตำแหน่งของภูเขาไฟ ⋙

อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน (Yellowstone National Park)

เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของโลก ตั้งอยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกา ครอบคลุมพื้นที่ในรัฐไวโอมิง (Wyoming) เป็นหลัก และบางส่วนในรัฐมอนแทนา และไอดาโฮ มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 8,983 ตารางกิโลเมตร

เยลโลว์สโตนมีชื่อเสียงด้านภูมิประเทศธรรมชาติที่หลากหลาย ตั้งแต่ภูเขา ป่าไม้ ทุ่งหญ้า แม่น้ำ และทะเลสาบ อีกทั้งยังเป็นที่ตั้งของ ภูเขาไฟยักษ์ซูเปอร์วอลเคโน่ ซึ่งยังคงมีกิจกรรมใต้พิภพ เช่น น้ำพุร้อน บ่อโคลนเดือด และบ่อน้ำพุร้อนที่มีสีสันสวยงาม เช่น แกรนด์พริสมาติกสปริง นอกจากนี้ยังมี ไกเซอร์โอลด์เฟธฟูล ซึ่งเป็นน้ำพุร้อนพวยพุ่งที่มีชื่อเสียงระดับโลก

ในด้านสัตว์ป่า เยลโลว์สโตนเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์หลากหลายชนิด เช่น หมีสีน้ำตาล หมาป่าสีเทา กวางเอลก์ และ ควายไบซันอเมริกัน ซึ่งสามารถพบเห็นได้ในธรรมชาติอย่างใกล้ชิด

อุทยานแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น มรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก ในปี ค.ศ. 1978 เนื่องจากมีความสำคัญทั้งในด้านระบบนิเวศ ภูมิศาสตร์ และความงดงามทางธรรมชาติที่โดดเด่น

เยลโลว์สโตนเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมสำหรับการเดินป่า ตั้งแคมป์ และสำรวจธรรมชาติ โดยเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมตลอดทั้งปี แต่ละฤดูกาลจะมีความงดงามและเอกลักษณ์ที่แตกต่างกัน เช่น ทิวทัศน์หิมะในฤดูหนาวหรือป่าเขียวขจีในฤดูร้อน

"ในอ้อมกอดของธรรมชาติ คุณจะพบการเยียวยา และออกเดินทางกลับไป...ในแบบที่ดีกว่าเดิม"

ตำนานผู้พิทักษ์แห่งเยลโลว์สโตน

ในอดีต มีชนเผ่าเล็ก ๆ ที่อาศัยอยู่บริเวณภูเขาไฟในเยลโลว์สโตน ซึ่งพวกเขาเคารพสถานที่แห่งนี้ว่าเป็น "หัวใจของโลก" เพราะเชื่อว่าภูเขาไฟใต้ดินคือแหล่งพลังชีวิตของธรรมชาติทั้งหมด

แต่วันหนึ่ง มีชนเผ่ากลุ่มหนึ่งมุ่งหวังจะขุดค้นทรัพย์สมบัติที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นดิน พวกเขาเริ่มขุดเจาะและทำลายต้นไม้ น้ำพุ และแหล่งธรรมชาติเพื่อหาทองคำและแร่ล้ำค่า การกระทำนี้ปลุก วิญญาณแห่งเปลวไฟ ซึ่งเป็นพลังอันศักดิ์สิทธิ์ที่หลับใหลใต้ภูเขาไฟ วิญญาณแห่งเปลวไฟปล่อยลาวาและแผ่นดินไหวเพื่อป้องกันไม่ให้มนุษย์ทำลายธรรมชาติมากไปกว่านี้

เมื่อภัยพิบัติเริ่มทำลายทั้งเผ่าของผู้ล่วงเกินและพื้นที่รอบข้าง ชายชราคนหนึ่งจากเผ่าโชนีที่ชื่อว่า "เอโตอาห์" (Etowah) ซึ่งเป็นนักปราชญ์และหมอผี ได้อาสาเป็นตัวแทนของมนุษย์เพื่อนำความสงบสุขกลับคืนมา เขาเดินทางไปยังจุดศูนย์กลางของเยลโลว์สโตน ซึ่งเป็นบริเวณที่ไกเซอร์ โอลด์เฟธฟูล (Old Faithful) ตั้งอยู่

เอโตอาห์จุดไฟศักดิ์สิทธิ์และร้องเพลงพิธีกรรมเพื่อสื่อสารกับวิญญาณแห่งเปลวไฟ เขาได้กล่าวคำปฏิญาณว่าเผ่าของเขาจะดูแลและปกป้องดินแดนแห่งนี้ตลอดไป และขอให้วิญญาณหยุดการทำลายล้าง

วิญญาณแห่งเปลวไฟตอบรับคำปฏิญาณ แต่มีเงื่อนไขว่าเอโตอาห์จะต้องเสียสละชีวิตของตนเองเพื่อแสดงความจริงใจ เอโตอาห์ยอมรับและเดินเข้าสู่เปลวไฟโดยไม่หวั่นเกรง แต่แทนที่ร่างของเขาจะถูกเผาผลาญ วิญญาณแห่งเปลวไฟกลับเปลี่ยนเขาให้กลายเป็น ผู้พิทักษ์อมตะ ที่มีหน้าที่ดูแลเยลโลว์สโตนและสื่อสารระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ

「 เงื่อนไขสำหรับผู้ที่มาขุดแร่ครั้งแรก 」
(ถ้าเคยผ่านบททดสอบแล้วเข้าไปขุดแร่ได้เลย)

ผู้พิทักษ์แห่งเยลโลว์สโตนจะสัมผัสได้ถึงจิตรุกรานจากเดมิก็อดผู้มาเยือน หากเพียงแค่มาท่องเที่ยวจะไม่เกิดปรากฏการณ์ใด ๆ แต่ในขณะที่คุณต้องการแสวงหาหินเหล็กกล้าภูเขาไฟ จิตวิญญาณเหล่านั้นจึงส่งอุปสรรคมาสะกัดกั้น

1. เมื่อคุณมาถึง แอ่งน้ำต้องคำสาป ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการเข้าสู่เขตภูเขาไฟ คุณจะพบกับ หมอกลวงตา ปกคลุมไปทั่ว ทำให้ผู้กล้าเห็นภาพหลอน และเสียงหอนของวิญญาณหมาป่าทำให้จิตใจหวั่นไหว คุณต้องใช้ จิตใจที่มั่นคง หรือ วัตถุที่ช่วยป้องกันพลังวิญญาณ เพื่อผ่านไปได้ หากผู้กล้าฟังเสียงหอนอย่างตั้งใจ อาจได้ยินข้อความลับที่ชี้นำเส้นทางที่ถูกต้อง

2. หลังจากผ่านหมอกลวงตามาได้แล้วคุณจะสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุของเปลวเพลิงภูเขาไฟ เบื้องหน้าคือ สะพานลาวา ซึ่งเป็นสะพานธรรมชาติที่เกิดจากลาวาที่แข็งตัว แต่สะพานนี้เต็มไปด้วยอันตราย พื้นสะพานร้อนระอุ ต้องหาวิธีป้องกันความร้อน

3. เมื่อข้ามสะพานไปครึ่งทาง จะเผชิญหน้ากับ ชายชราลึกลับในชุดชนพื้นเมือง ให้ประลองปัญญากับเขาเพื่อเกลี่ยกล่อมผู้พิทักษ์ให้เปิดทาง หากชนะเขาจะถามคำถามเกี่ยวกับธรรมชาติและตำนานของเยลโลว์สโตน 1 ข้อ (พักโรลเพลย์ไว้ตรงนี้ แล้วรอตอบคำถามใน DM)

หากตอบถูก ผู้พิทักษ์จะมอบหินเย็นศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถกันความร้อนได้ 1 ชม. (เมื่อหมดเวลาหินจะละลายหายไป) จากนั้นเขาจะปลดล็อกทางต่อไปให้

หากตอบคำถามผิด ผู้พิทักษ์จะเรียกหมอกมาปิดบังเส้นทาง ให้คุณหาทางใหม่จนเจอสะพานและผู้พิทักษ์อีกรอบ (ไม่ต้องประลองปัญญาแล้ว ตอบคำถามอย่างเดียว) ถ้าตอบคำถามผิดครบ 3 ครั้ง ไอร้อนจะพัดพาคุณออกจากถ้ำ

**ต้องรอ 3 วันตามเวลาจริง ถึงจะกลับมาที่ถ้ำได้อีกครั้ง โดยต้องเริ่มจากขั้นตอนแรกใหม่ทั้งหมด**

4. เข้าสู่พื้นที่ที่ซ่อนแร่เหล็กกล้าภูเขาไฟ แต่ต้องเผชิญกับอุปสรรคที่ยากขึ้น ภูเขาไฟพ่นเถ้าร้อน เส้นทางเต็มไปด้วยลาวาและเถ้าร้อนที่พวยพุ่งไม่หยุด ต้องสังเกตจังหวะการพ่นลาวาเพื่อหาทางเดินที่ปลอดภัย และ เสียงลึกลับใต้ดิน เสียงครางใต้ดินดังขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ผู้กล้ารู้สึกเหมือนถูกเฝ้ามอง หากหวาดกลัวหรือถอยกลับเสียงจะดังขึ้นจนสับสน

5. มาถึงจุดขุดแร่เหล็กกล้าภูเขาไฟ เมื่อคุณขุดแร่เสร็จไอร้อนจะพัดพาคุณออกจากถ้ำในเส้นทางใหม่ ทำให้คุณไม่ต้องเดินวกกลับมาทางเก่า

[สูตรดรอปแร่เหล็กกล้าภูเขาไฟ]

((STR + LUK) x เลขไบต์หลักสุดท้าย หากได้เลข 0 จะดูตัวต่อไปแทน) / 100

= จำนวนเหล็กกล้าภูเขาไฟที่ขุดได้

เช่น STR 70 LUK 50 เลขไบต์ 35,290

จะได้ (70 + 50) x 9 / 100 = 10.8 (ปัดเศษขึ้นเป็น 11 ก้อน)

----------🌋----------

[เงื่อนไขการขุดแร่เหล็กกล้าภูเขาไฟ]

1) ระดับ (Level): ต้องมีเลเวล 30 ขึ้นไปจึงจะมีความแข็งแกร่งและความชำนาญ เพียงพอในการขุดแร่เหล็กกล้าภูเขาไฟ

2) พละกำลัง (STR): ต้องมีค่า STR 25 ขึ้นไป เพื่อสามารถยกแร่ที่มีน้ำหนัก มาก ได้

3) ต้องมีพลังทนทานไฟ: เพื่อทนต่อความร้อนและสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายภายในภูเขาไฟ

4) ความรู้: ต้องเคยโรลเพลย์ศึกษาและทำความเข้าใจเกี่ยวกับลักษณะของแร่ เหล็กกล้าภูเขาไฟ และวิธีการขุดที่ถูกต้องมาก่อนอย่างน้อย 1 โรลเพลย์

[ทุก ๆ 15 วันหลังถูกพิชิตพวกมันจะก่อรูปร่างในทาร์ทารัสและหาทางกลับมาที่นี่]

ตัวอย่าง ถูกสังหารวันที่ ??/??/2025 มันจะกลับมาในวันที่ ??/??/2025

it-transition: 0.5s;}

Laura BELIEVER

Yellowstone National Park

EP. 3 ลอร์ร่าเดินทางไป  อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน (ภารกิจกู้ภัยเดมิกอต) - ถึงแล้วจ้า

---

เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นในห้องแคปซูลเล็กๆ ลอร์ร่าตื่นสายกว่าที่คิดไว้ เธอรีบลุกขึ้นและเก็บสัมภาระเล็กๆ น้อยๆ 

ก่อนจะออกจากโรงแรมด้วยความเร่งรีบ แต่ความหิวทำให้เธอต้องหยุดแวะที่ร้านอาหารใกล้ๆ สถานี Union Station เธอสั่งเบเกิลกับครีมชีสและกาแฟร้อนแบบง่ายๆ เพื่อนั่งทานรองท้อง

“ ยังมีเวลา… ” เธอพึมพำกับตัวเองหลังจากดูนาฬิกาและแผนที่สำหรับรถไฟเที่ยวถัดไป เพราะมันก็เลทมาเยอะมากแล้วด้วย ก็เลทต่อไปไม่รีบเเล้วงานนี้

หลังจากทานเสร็จ ลอร์ร่ามุ่งหน้าไปยังสถานีรถไฟ รถไฟขบวนนี้จะพาเธอตรงไปยังเมืองปลายทางใกล้กับอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน์ แม้จะเป็นการเดินทางที่ยาวนาน แต่เธอหวังว่ามันจะราบรื่นกว่าวันก่อนๆ

ลอร์ร่าเลือกที่นั่งริมหน้าต่าง มองออกไปเห็นวิวชนบทที่เริ่มเปลี่ยนจากเมืองสู่ธรรมชาติ 

เธอใช้เวลาสลับไปมาระหว่างอ่านหนังสือ ฟังเพลง และหลับพักสายตา ผู้โดยสารรอบๆ ดูสงบและเงียบ มีเพียงเสียงล้อรถไฟที่ดังกึกก้องอยู่เป็นระยะ

ในช่วงเที่ยง เธอแวะไปที่โบกี้อาหารของรถไฟและสั่งแซนด์วิชกับน้ำส้มมากิน เธอนั่งมองวิวทุ่งหญ้ากว้างและภูเขาที่เริ่มปรากฏในระยะไกล 

ความรู้สึกของการเข้าใกล้จุดหมายทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นและโล่งใจ

ระหว่างการเดินทาง เธอได้พบเพื่อนร่วมทางบางคนที่เล่าเรื่องราวการเดินทางของพวกเขาเอง 

เธอได้ยินเรื่องราวการผจญภัยในอุทยานและคำแนะนำเกี่ยวกับจุดที่ควรแวะ เธอจดบันทึกข้อมูลเหล่านี้ลงในสมุดเพื่อเตรียมตัวสำหรับการสำรวจเยลโลว์สโตนในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

เมื่อรถไฟเคลื่อนเข้าสู่พื้นที่ชนบทที่ปกคลุมด้วยป่าสนและเนินเขา ลอร์ร่าก็รู้สึกเหมือนเธอเข้าใกล้ธรรมชาติมากขึ้น เสียงนกและลมที่พัดผ่านหน้าต่างทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลาย

 “ อีกไม่นานแล้ว ” เธอคิดในใจพร้อมรอยยิ้มบางๆ แบบเตรียมใจไม่ทันเลยนะงานนี้จะเจอกับอะไรบ้างหนะ

เมื่อรถไฟหยุดที่เมืองปลายทางใกล้กับอุทยาน ลอร์ร่าลงจากขบวนพร้อมกับความตื่นเต้นที่เธอพยายามสะกดกลั้นไว้ 

เธอถามทางกับคนท้องถิ่นเกี่ยวกับวิธีเดินทางเข้าไปยังอุทยาน และได้รับคำตอบว่าต้องนั่งรถบัสท้องถิ่นที่มีรอบจำกัด

“ รถรอบสุดท้ายออกไปแล้วค่ะ คุณคงต้องรอถึงเช้า ขอโทษด้วยนะคะ ” เจ้าหน้าที่คนหนึ่งบอกเธอด้วยน้ำเสียงสุภาพ

ลอร์ร่าถอนหายใจ เธอหาที่พักชั่วคราวใกล้กับสถานีรถบัส มันเป็นเพียงม้านั่งไม้ใต้หลังคาเล็กๆ ที่มีลมเย็นพัดผ่าน เธอนำเสื้อกันหนาวออกมาคลุมตัวและนั่งรอเวลาผ่านไปทั้งคืน

เสียงแมลงในป่าดังเป็นจังหวะ เสียงหอนเบาๆ ของลมทำให้บรรยากาศดูสงบแต่ก็โดดเดี่ยว ลอร์ร่าจดบันทึกถึงความรู้สึกของตัวเองในสมุดเล็กๆ ของตัวเอง

แสงแดดแรกของวันเริ่มแทรกผ่านขอบฟ้า ลอร์ร่าตื่นขึ้นพร้อมกับความหวังใหม่ เธอขึ้นรถบัสรอบแรกที่มุ่งหน้าเข้าสู่เยลโลว์สโตน และเมื่อถึงจุดหมาย 

เธอก็พบกับวิวที่สวยงามจนแทบลืมหายใจ ธรรมชาติที่กว้างใหญ่และความสงบของอุทยานทำให้เธอรู้สึกว่าการเดินทางที่ยาวนานนั้นคุ้มค่าอย่างแท้จริง

 “ ในที่สุด ฉันก็มาถึง… ลอร์ร่าเก่งที่สุดในโลกเลย ” เธอกระซิบกับตัวเองพร้อมรอยยิ้มกว้าง ยังไม่ต้องคิดถึงเรื่องที่จะเกิดหลังจากนี้นะ แค่มาถึงก็รู้สึกว่าจะหมดแรงเเล้วนะ

เธอยิ้มเเห้งๆ พร้อมทั้งเดินเข้าไปติดต่อ เมื่อวานมาไม่ทันปิดก่อนวันนี้ต้องมาทันเเล้วนะเอาดี

Laura BELIEVER

Yellowstone National Park

EP. 3 ลอร์ร่าเดินทางไป  อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน (ภารกิจกู้ภัยเดมิกอต) - 

ทำตัวเนียนๆ ไปกับกลุ่มนักเรียน

---

เด็กสาวที่ไปพักผ่อน พอเช้ามาก็รีบมาที่อุทยานโดยทันที แต่เรียกว่าเป็นโชคดีอย่างมากเพราะเธอนั้นบังเอิญเจอกับกลุ่มนักเรียนที่ตามหาอยู่พอดี

แม้ว่าตัวของเด็กสาวเองนั้นจะมาช้าอยู่พอสมควร  เห็นแล้วเด็กสาวก็ทำท่าลึกลับอยู่พอสมควรก่อนที่จะเจอเข้ากับ เซเทอร์ อัลเฟรด

อีกฝ่ายเข้ามาดึงตัวเธอเอาไว้ก่อนจะส่งชุดนักเรียนยัดใส่มือเธอ 

“ นี่อะไรคะ ” เด็กสาวที่ทำหน้าไม่เข้าใจเล็กน้อย

" มาให้.....มา โอ๊ยยยยย "

แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้พูดอะไรแต่คือดันๆ ให้เธอไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำ เสียอย่างนั้น นี้คือให้ใส่ชุดนักเรียนอีกแล้วหรอ 

เด็กสาวถอนหายใจ เธอจำต้องยมใส่ชุดเเบบชุดกระโปรงสี เสื้อสูต ตามแบบมีตราโรงเรีย งี้ต้องถักเปียนี้เซลามูนชัดๆ ว่าเเต่เขาไปเอาชุดมาจากไหนกัน 

ลอร่าท่าทางน่าสงสัยสุดๆ เธอเเต่งตัว ดีนะที่รองเท้าของที่นี้ใส่อะไรก็ด้ แต่จะว่าไปชุดเขาก็อุ่นดีเหมือนกัน ถ้าไม่ติดว่าเขานั้นใส่แล้วเหมือนนักเรียนแบบชุดญี่ปุ่นยังไงอย่างนั้นเลย เธอมงอตัวเองในกระจากก่อนจะผลักประตูห้องน้ำหญิงออกไปด้านนอก

เด็กสาวก็พบได้ว่า เค้ายืนเฝ้าอยู่ บริเวณบริเวณหน้าห้องน้ำซักพักนึงเพราะเธอออกมาเค้าก็กล่าวกับเธอต่อทันที 

“ ชุดก็เรียบร้อย .... ทีนี้เธอทำตัวให้กลมกลืนแล้วก็เนียนไปกับกลุ่มนักเรียนพวกนั้น ระวังอย่าให้จับได้ล่ะ ”

อีกฝ่ายกล่าวแต่เธอยังไม่ทันถามอะไรต่อเค้าก็พูดขึ้นมาต่ออีก  “ เธอจะต้องตามหาธิดาของฮีบี้ เธออยู่ในกลุ่มนั้นนั่นแหละ ชื่อของเธอคือ เนลลี่ ออสบอร์น นะจำให้ดี”

อีกฝ่ายรีบกล่าวต่อกับลอร์ร่าโดยทันที เธอเองก็พยักหน้ารับ

" เนลลี่ ออสบอร์น " เธอทวนตำพยายามทำให้ตัวเองจำให้ได้เยอะๆ แบบทวนแล้วจะได้จำแม่นๆ

  ไม่นานเด็กสาวก็วิ่งเข้าไปรวมกลุ่มด้วยความที่หน้าของเธอยังดูเด็กอยู่ ก็เลยแอบแนบเนียนไปครูเองก็ดูจะไม่ได้สนใจเธอเพราะเธอก็ดูจะกลมกลืนกับเหล่านักเรียนด้วยเช่นกัน

ลอร์ร่าที่โดนส่งเข้าไปเนียนในกลุ่มอย่งไม่ต้องสงสัยก็ทำตัวเนียนไป เหมือนไม่ได้มาตามหาเลยด้วยซ้ำไป

เด็กสาวเดินชมนุ่นชมนี่ไประหว่างทางแต่เธอก็ยังแอบมองหาอยู่ว่า อีกฝ่ายอยู่ไหน

เธอเดินตามกลุ่มนักเรียนไปยังบริเวณของ ด้านในอุทยาน ซึ่งเป็นภูเขาไฟจำลอง

มีผู้บรรยายที่บรรยายอยู่ด้านหน้าเธอก็พยามหาอยู่ว่า อีกฝ่านหายไปไหนกัน 

“ เด็กๆ เยอะขนาดนี้แล้ว จะหาเจอได้ยังไง ” เธอบ่นพึมพำเบาเบาก่อนที่จะโดนกลุ่มนักเรียนอีกคนนึงคล้องมือก็พาเดินไปดูด้านหน้า

ร่างเล็กจำใจต้องยอมเพราะว่าไม่มีทางเลือกเธอยังคงต้องทำตัวแนบเนียนไปเสมือนว่าเป็นเพื่อนกับเธอ 

“ อ๋ออืม ” เธอตอบรับ แบบแห้งแห้งอีกฝ่ายเองก็ชี้โน่นชี้นี้ยกใหญ่ 

“ นี่ๆ .... ช่วยถ่ายรูปให้ฉันหน่อยสิ ” เธอส่งมือถือมาให้ลอร่า บอกได้เลยว่าความพินาศเกิดขึ้นแล้ว เธอเองก็ไม่ค่อยชำนาญแต่เธอก็เห็นแล้วล่ะว่ามันใส่ฟิลเตอร์อยู่

คงไม่น่ามีปัญหาเด็กสาวกดชัตเตอร์รัวๆ “ เรียบร้อยแล้ว ลองดูก่อนได้ไหม ” เธอส่งโทรศัพท์มือถือคืนอีกฝ่ายอีกฝ่ายก็พยักหน้าเหมือนจะพอใจอยู่

ลอร่าทำหน้าแบบไม่โอเค ช่วยด้วย ตอนนี้คนที่น่าจะต้องช่วยมากกว่าคือลอร์ร่านะไม่ใช่ เนลลี่ เธอส่งสยตาปรอบๆ อยากจะตะโกนดังๆ ช่วยเธอด้วย ใครก็ได้เอายัยนี่ออกไปที แต่ก็ไม่ได้นะ

“ เราไปดูตรงโน้นกันต่อเถอะ ” ไม่วายลากเธอไปตรงโน้นตรงนี้อยู่พักใหญ่

เด็กสาวเองที่กว่าจะปีกตัวออกมาจากเธอได้ก็เรียกว่าใช้เวลาไปพอสมควรเลยทีเดียว

ร่างเล็กพ่นลมหายใจออกจากปาก เธอเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเธอนั้นทำถูกหรือเปล่าในระหว่างที่เธอกำลังจะแวะไปเข้าห้องน้ำ

เธอเจอเข้ากับเด็กผู้หญิงคนนึงที่ยืนอยู่กับอาจารย์ ใบหน้าดูคอตกเลยทีเดียวเพราะกำลังถูกดุอยู่อย่างแน่นอน 

ไม่น่าต้องถามอยู่กับครูที่แบบ น่าจะเจ้าระเบียบมาก เเบบว่าดุยกใหญ่ ระเบียบที่แปลว่า ใส่กระโปรงปกติ นึกว่าครูปกครองที่ไว้ผมเท่าติ่งหูด้วยนะ เห็นแล้วดูขนลุกแปลกๆ

ไม่นานนักหลังจากที่ลอร์ร่านั้นจ้องมองเธออยู่พักนึง เสียงในหัวก็บอกเธอว่าน่าจะเป็นเด็กคนนี้นั่นแหละแต่อย่าถามว่าโดนดุเรื่องอะไรเพราะเธอนั้นก็ไม่แน่ใจเนื่องจากไม่ค่อยได้ยินเท่าไร

ทีแรกคิดว่าจะมาเข้าห้องน้ำตอนนี้ไม่เข้าแล้ว เธอแอบดูอยู่หลังกำแพงแอบฟังอยู่อยู่ใกล้ๆ

ใบหน้าเด็กน้อยของเธอที่ยังดูเด็กบุคลิกที่ดูใส่ซื่อ สุดๆ 

สาวหน้าลูกครึ่งซนเอเซียท่าทางดูจากกลัวอย่างมากเลย เเล้วยิ่งโดนดุเข้าไปอีก ถ้าเทียบคือกระต่ายที่หูตกไปเลย หนูเจือนสุดๆไปเลย

เด็กสาวหลังจากที่เธอ  มองอยู่สักพักปล่อยให้เธอโดนดุไปก่อนส่วนเธอตอนนี้น่าจะต้องไปเข้าห้องน้ำก่อน เพราะทนไม่ไหวแล้ว วันนี้กินน้ำเข้าไปพอตัวเลย ตอนนี้คงต้องเเวะจัดการตัวเองก่อนแล้วกัน

เธอวิ่งเเจ้นเข้าห้องน้ำแป๊ปนึง เเละหวังว่าเธอนั้นจะออกไปทันอีกฝ่ายอยู่นะ ร่างเล็กที่เเบบไม่ได้ใส่เเบบนี้มานานถุงน่องอีก ทำมชุดนักเรียนเดียวนี้ถึงได้เยอะขนาดนี้กันนะ ลอร์ร่าพยายามใส่ให้เร็วๆ จัดเเจงตัวเอง เสื้อก็ต้องเอาเข้ากระโปรงกับตัวในอีก อะไรเนี้ย

เธอวิ่งออกมาล้างมือก่อนจะวิ่งเเจ้นเพื่อออกไปหาเจ้าตัว ที่คาดว่าอาจจะโดนดุอยู่ หวัง่าจะยังไม่จบนะ เพราะเห็นก่อนหน้านี้คือพึ่งเริ่มหรือเปล่า แบบว่าครูพวกนี้บ่นมากพูดมากหนะ

แต่เมื่อเธอเดินออกมาจากห้องน้ำเธอก็พบว่าอีกฝ่ายนั้นหายไปแล้ว ดูผิดคาดกับที่เธอนั้นได้คาดการเอาไว้อย่างมากเลยนะ เธอน่าจะเข้าไปรวมกลุ่มหลังจากที่โดนคู่นั้นดุเสร็จเป็นที่เรียบร้อย 

" หายไปไหนแล้วหละนี้ อย่าบอกนะ " เธอเอามือลูกหน้าตัวเองเบาๆ ไม่น่าเลยคาดสายตากัันนิดเดียวเอง หายไปเลย

" โอ๊ยยยยยย ยัยร่านะ "

เด็กสาวใบหน้าชาวเอเชียดูหน้าตาเหมือนกับกระต่าย แน่นอนว่าเธอเองก็จำใบหน้านั้นได้ดีร่างเล็กเองก็เดินกลับเข้าไปรวมกลุ่มกับเหล่าเพื่อน

แล้วเดี๋ยวค่อยคิดต่อว่าจะเอายังไงเธอจะถามเพื่อนแล้วค่อยค่อยไปตีสนิทกับเธอแล้วค่อยว่ากันว่ากันอีกทีก็น่าจะได้ร่างเล็กนึก

ก่อนที่จะเดินเข้าไปกลับไปรวมกลุ่ม เดินเที่ยวชมอุทยานตอนนี้ก็ดีเหมือนกันเพราะว่าในอุทยานมีอะไรให้เธอเยี่ยมชมอีกเยอะเลยนอกจากมีภูเขาไฟจำลอง 

นอกจากนี้ก็ยังมีสัตว์มากมายหลายชนิดที่มีรูปขึ้นแล้วบอกว่าอยู่ใน ตัวอุทยานแห่งด้วยไม่ว่าจะเป็น หมีสีน้ำตาล ควายไบซัสอเมริกัน และอื่นๆที่สามารถพบเห็นได้แต่คงต้องไปนอนแคมป์ล่ะ

แล้วถามเหรอว่าคนอย่างลอร่าจะไปนอนแคมป์หรือจะไปดูอะไรพวกนั้นคงเป็นไปไม่ได้ อยู่แล้ว เว้นแต่จะโดนบังคับอีกรอบ

ไม่นานก็เดินมาถึงโซนด้านในซึ่งเป็นโซนจัดแสดงและเป็นมุมที่เอาไว้แสดงวีดีทัศน์เด็กสาวเลือกที่นั่งพร้อมกับมองไปรอบๆก่อน

แน่นอนว่าเธอหาก่อนแล้วก็เล็งตำแหน่งมุมให้ดีเพื่อที่จะได้นั่งใกล้เธอมากที่สุดจะได้พูดคุยกันในระหว่างที่กำลังดูวีดีทัศน์นั้นด้วย 

แต่เธอเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมคนมันเยอะเยอะขนาดนี้นี่เค้ายกกันมาทั้งโรงเรียนเลยหรือเปล่า 

เด็กสาวที่ตัวก็ไม่ได้สูงมากพยายามมองหาอีกฝ่ายยกใหญ่ 

“ อยู่ตรงไหนเนี่ย ไปนั่งตรงไหนแล้ว ” เธอบ่นออกมาไม่นานหญิงสาวที่ทักเธอแล้วก็ให้เธอช่วยถ่ายรูปเป็นเหมือนเพื่อนสนิท

ทั้งที่จริงเธอไม่รู้จักเธออีกฝ่ายหนึ่งด้วยซ้ำเธอเข้ามาคุยกับเธอก่อนที่จะลานเธอไปนั่งอีกที่หนึ่งนึง 

“ เธอหนะ มาสิมา ..... มานั่งตรงนี้สิที่นั่งข้างฉันยังว่างนั่งด้วยกันนะ ”

อีกฝ่ายกล่าวชวนเด็กสาวพร้อมกับลาก เด็กสาวไปเลยแบบไม่ต้องรอคำตอบร่างเล็กเองก็ไม่มีทางเลือกคงต้องไปกับเธอก่อนนั่งไปก่อนแล้วค่อยว่ากัน 

" อ่อ ขอบใจมากนะ " เธอกล่าวไปแบบสายตาไม่ได้มองด้วยซ้ำไปนะ

ลอร่าเองก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันว่าทางโรงเรียนมีเธอเป็นเพื่อนกับอีกฝ่ายได้หรือยังไงกันทำไมทุกคนไม่เป็นเพื่อนกับเธอไม่คุยกับเธอกันเลยรึไง 

ทำไมต้องเป็นเธอแล้วเธอรู้จักกับฉันได้ยังไงเนี่ย ร่างเล็กถอนหายใจแบบไม่เข้าใจ แต่ให้เธอทำยังไงได้ล่ะเรื่องมันก็ถึงขนาดนี้แล้วคงต้องทำเนียนสนิทกันไปก่อน 

หากจับได้ตอนนี้ คงไม่ใช่เรื่องที่ดีเท่าไรนักนะ เดี๋ยวจะเรื่องใหญ่โตกันอีก เธอนั่งดูไปเงียบๆ สายตาเองก็มองหาอีกฝ่ายไปด้วย เธอมองออกไปรอบๆ พยายามหาอีกฝ่าย ไล่ไปตามที่นั่งที่เป็นขั้นบนไดแบบเเนวยาวไปเรื่อยๆ

Laura BELIEVER

Yellowstone National Park

EP. 5 ลอร์ร่าเดินทางไป  อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน (ภารกิจกู้ภัยเดมิกอต) -  

ตีสนิท เนลลี่และเอาชีวิตรอดจากผชคนนั้น อย่าเข้ามานะ

---

เด็กสาวนั่งชมวีดีทัศน์กันอยู่สักพักใหญ่ ก่อนจะมีเด็กชายคนนึงเดินเข้ามาหาเธอ อีกฝ่ายดูมีท่าทีประหลาด เอามากๆ 

“ สวัสดีเธอชื่ออะไร อยู่ห้องไหนหรอ ” ไม่นานอีกฝ่ายก็ทักทายคุยเป็นปี่เป็นขลุ่ยไม่ต่างอะไรกับเด็กสาวก่อนหน้าเลย

หลังจากที่เธอนั้นคิดว่าจะแยกกับเด็กสาวก่อนหน้าได้เสร็จแล้ว  แต่ก็ดูจะไม่เป็นผลเพราะมีคนใหม่เข้ามาแทน

เค้าดูพยามเข้ามาสนิทสุดๆ ไปเลย

“ เธอหนะ .... ใช่เธอนั้นหละ ” ทีแรกลอร่าก็ไม่คิดว่าเป็นเธอ เพราะเธอเองก็ไม่ได้สนใจอีกฝ่ายเท่าไร

ก่อนที่เขานั้นจะเรียกเธออีก รอบนี้เด็กสาวถึงหันไปมองพร้อมกับเอานิวชี้ตัวเอง แบบว่าเรียกฉันหรอ เรียกฉันใช่ไหม

แล้วมันก็ไม่ผิดคาดเพราะอีกฝ่ายเรียกเธอจริง 

ตอนนี้เด็กสาวเองก็ไม่รู้จะทำยังไงดีสีหน้าแล้วก็สายตาของเธอก็คือเลิ่กลั่กใหญ่เลย

“ สวัสดี.... ” เด็กสาวยิ้มแห้งพร้อมกับโบกมือเล็กน้อย แบบเกร๊งๆ หน่อยนิงหนะ

“ ได้ยินสักที... ว่าแต่เธออยู่ห้องไหน ทำไมไม่เคยเห็นหน้าเลย เป็นเด็กใหม่หรือเปล่า ” 

ลอร่าที่ถูกยิงคำถามใส่แบบรัวรัวแถมยังบอกว่าเธอหน้าตา  ไม่ค่อยคุ้นเลยก็ใช่น่ะสิจะไปคุณได้ยังไงเธอพึ่งมาวันนี้วันแรก

แถมวันนี้เธอเองก็จะอยู่เป็นวันสุดท้ายด้วย  เพราะเธอนั้นจะไปแล้วเด็กสาวส่งสีหน้าแรกรักแบบขอความช่วยเหลือจากส่งขอใคร

ตอนนี้สายตาของชะนีบริเวณโดยรอบก็คือหันมาส่งสายตาอำมหิตใส่เธอเสร็จแล้ว นี่เธอไปทำอะไรให้ใครไม่พอใจหรือเปล่านะ 

“ อ๋อใช่ค่ะ คือพึ่งมา ย้ายมาใหม่ค่ะ ” เธอรีบตอบแบบลวกๆ ตอนที่เธอจะเริ่มพยามเดินหนีไปทางอื่น

แต่ก็โดนอีกฝ่ายที่พยายามชวนไปเดินเล่นอีกฝั่งนึง

ท่าทางดูไม่ค่อยชอบมาพักคนเท่าไหร่ด้วยนะ เพราะเธอจะต้องออกไปไกลจากเป้าหมายของเธอมากขึ้นแล้วมันจะทำให้งานของเธอล่าช้า

“ ไปเดินเล่นตรงโน้นกันไหมมีอะไรที่น่าดูเยอะเลย ” อีกฝ่ายกล่าวชวนทันที

เธอเริ่มนึกในใจว่าตอนนี้อีรอส เล่นตลกอะไรกับเธอหรือเปล่าทำไมอีกฝ่ายถึงเดินเข้ามาหาเธอเนี้ย

อยากจะบอกอีกฝ่ายว่ามันไม่ใช่คนนี้นะอย่าพึ่ง !!!!

“ ตรงนู้นหรอ เดี๋ยวค่อยไปได้ไหมตรงนี้มีอะไรน่าดูอีกเยอะเลย ” เธอยิ้มแห้งพร้อมกับสีหน้าแบบ ไปเถอะไปตรงโน้นดีกว่า 

เพราะเธอเห็นว่าเป้าหมายของเธอนั้นอยู่ไม่ไกลจากเธอแล้วเธอก็เลยชวนอีกฝ่ายไปทันที  เพราะถ้าคืนไม่ชวนไปด้วยก็คงมีหวังได้พูดกันอีกนาน

“ ไปด้วยกันมั้ยคะ ตรงนั้นน่ะ ” เธอชี้ออกไป บริเวณที่มีเด็กสาวเป้าหมายของลอร์ร่ายืนอยู่ 

“ ตรงนั้นหรอ ..... อืมมม ก็ไม่เลวฉันยังไม่เคยไปเลย ไปดูหน่อยก็ได้ ” อีกฝ่ายตอบรับทำให้เด็กสาวรู้สึกโล่งใจเป็นอย่างมาก

เธอรีบเดินนำไปทันทีก่อนที่จะพยายามเข้าไปตีสนิทกับ เป้าหมาย

“ ว่าแต่เธอชื่ออะไร ยัยเด็กใหม่ ” เด็กชายทำกับเธออันที่จริงเธอเป็นพี่ของเขาด้วยซ้ำ นับจากอายุแล้วเธอก็น่าจะเป็นพี่อยู่นะ แม้จะไม่มากก็ตามจะประมาณสองสามปี เห็นได้

เด็กสาวหันไปตอบแบบเร็วเร็วเร็วเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายคิดอะไรมาก  “ ฉันไม่ได้ชื่อเด็กใหม่นะ ฉันลอร่า “ เธอรีบตอบกลับไปทันที ก่อนที่เธอจะมองหาเป้าหมายของเธอต่อ เพราะหายไปอีกแล้ว เมื่อกี้ยังเก็นหลังไว้ๆอยู่เลยนะ

“ ชื่อน่ารักจังเลย ฉันโนอาร์ ” อีกฝ่ายเก่าแนะนำตัวของตนเองซึ่งแน่นอนว่ารรเองก็ไม่ได้อยากรู้จักอะไรสักเท่าไหร่

“ อ๋อค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ” หันไปยิ้มแห้งๆ แต่ในตอนนี้รู้สึกเหมือนว่าสายตาอัมหิตกำลังจับจ้องเธอมาในทุกทิศทาง 

เด็กสาวหันมองโดยรอบตอนนี้เหล่าสาวสาวบริเวณโดยรอบก็คือหันมาให้ความสนใจเธอกันใหญ่เลย  ทั้งที่เธอนั้นยังจะมาแบบเงียบเงียบไม่ได้โดดเด่นอะไรสักหน่อย

แต่ดูเหมือนว่าตาชายหนุ่มที่เดินเข้ามานี้จะทำให้เธอกลายเป็นจุดเด่นได้ ยังไงแล้วต้องรีบๆ กำจัดเขาออกไปให้เร็วเลยนะ

ไม่นานเด็กสาวก็ไปยืนอยู่ด้านหน้าของตัวซุ้มหนึ่ง  มันจะแสดงตัวภูเขาจำลองเอาไว้พร้อมกับเขียนรายละเอียดท่าทางของเด็กสาวที่พยายามจะกำจัดอีกฝ่ายออกไป

เธอพยายามหยุดยืนอ่านอะไรให้นาน  แล้วก็ยื้อๆ หน่อย

“ เธอดูชอบอะไรพวกนี้นะ ” อีกฝ่ายที่ยืนรอเธอมาสักพักนึงถึงกับถามขึ้น

เด็กเราก็หันไปยิ้ม “ ก็ไม่เคยเห็นน่ะ  คือว่านานๆ ฉันจะได้ออกจากบ้านหนะค่ะ ” 

ซึ่งนั่นก็เป็นคำตอบที่จริงปกติแล้วเธอไม่ค่อยได้มาอะไรอย่างนี้เท่าไหร่  โดยเฉพาะพิพิธภัณฑ์เพราะว่าเธอเองก็ไม่ได้อยู่ใกล้เลยกว่าจะเดินทางมาถึงก็ใช้เวลาบุกป่าฝ่าดงลำบากซะยิ่งกว่าอะไร

ไม่นานเธอก็เดินไปชนเข้ากับเป้าหมายของเธอแล้ว  ตั้งใจชนที่แปลว่าเธอนั้น พยามทำทุกอย่างให้มันดูเป็นเรื่องบังเอิญเดินเข้าไปเซชนแบบไม่ได้ตั้งใจ แต่อย่าได้รู้นะ เพราะจริงๆคือตั้งใจชน เพราะชนเเล้วจะได้รู้จักยังไงหละ

“ อุ๊ย!! ขอโทษนะคะพอดีฉันเดินไม่ดู คุณเป็นอะไรมากมั้ยคะ ” เธอจับแขนอีกฝ่ายเอาไว้ 

“ ไม่เป็นอะไรค่ะ....ขอบคุณมาก ” อีกฝ่ายกล่าวพร้อมกับดึงมือกลับท่าทางเธอจะกลัวลอร่านิดๆ

“ ลอร่าค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ” 

เธอพยายามทำตัวเป็นมิตรแล้วก็แนะนำตัวกับอีกฝ่ายทันที แบบชนเป็นเหตุ รู้จักกันเลย เเม่จะไม่สมเหตุสมผลเท่าไร ก็เถอะนนะ

“ นี่พวกเธอเป็นเด็กใหม่ทั้งคู่เลยหรอ ” ท่าทางของชายหนุ่มนั้นก็คืออยากสนิทด้วยอีกแล้ว

“ ...... ” แน่นอนว่าทั้งคู่ไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเพียงแต่หันไปมองเป็นสายตาเดียวกัน

“ มาเดี๋ยวฉันจะแนะนำคนอื่นให้รู้จักเอง ” อีกฝ่ายฝ่ายเริ่มเสนอแนวทาง

“ ฉันชื่อ .... เนลลี่.....ค่ะ ” หญิงสาวแนะนำตัวเบาๆ ได้ตัวเเล้วหละ อีกฝ่ายแน่นอนไม่ผิดแน่ๆ

เหมือนจะเริ่มไปได้ดีแล้วกับท่าทางในตอนนี้  ร่างเล็กก็อมยิ้มออกมาพร้อมกับพยักหน้าคงต้องเล่นตามน้ำอีกฝ่ายไปก่อน และดูเหมือนว่าทางเนลลี่เองก็จะเข้าใจด้วย

“ ขอบคุณนะคะ ” ลอร่ากล่าวตอบก่อนที่จะให้อีกฝ่ายนั้นเดินนำไปก่อน

“ เดี๋ยวเราค่อยหาจังหวะเอานะ ” เธอหันไปกระซิบกับเนลลี่ที่อยู่อยู่ด้านข้าง 

จังหวะไหนที่เผลอเธอก็คงจะจะหลบหนีออกจากอีกฝ่ายคงไม่ได้มีท่าทีอะไรหรอก 

เมื่อเดินชมนูนนี่ได้สักพัก ไม่เห็นว่าจังหวะดีแล้ว อยู่ในมุมที่ค่อนข้างจะปลีกหนีได้ง่ายเธอก็พูดขึ้น

“ นี่ๆ โนอาร์ ร่ากับเนลลี่ขอไป เข้าห้องน้ำแป๊บนึงได้ไหม ” 

เธอพูดขึ้นก่อนที่จะส่งยิ้มให้อีกฝ่ายด้วย 

“ อ๋อ....ได้สิ ” อีกฝ่ายพยักหน้าก่อนที่จะพยามเดินมาส่งเธอที่บริเวณหน้าห้องน้ำ

“ นายรอตรงนั้นก่อนนะ พวกเราไปไม่นานหรอก ” เธอปรามเอาไว้เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายเดินเข้ามาบริเวณห้องน้ำ 

อีกฝ่ายเองก็ดูจะเห็นด้วยเพราะว่าถ้าเดินมาใกล้มันจะดูคุกคามมากเกินไปเพราะบริเวณที่เดินมานั้นมันเป็นห้องน้ำหญิงยังไงล่ะ 

แต่ก็ยังดูจะเป็นโชคดีเพราะว่าด้านในห้องน้ำนั้นมีทางออกถึงสองทางเป็นโชคที่ดีมากเลยที่เธอนั้นจะหนี 

แล้วก็ดูจะต้องใช้จังหวะนี้ในการหนีเราด้วย 

" เราหนีกันเถอะ " เธอกล่าว

และดูเหมือนว่าทั้งคู่เองก็จะหลุดออกจากอีกฝ่ายแล้ว  เล่นเอาเธอนั้นถึงกับพ่นลมออกมาและได้ว่าลอร่า ดูจะเสน่ห์แรงอย่างมากกับเด็กชาย

แต่รอบหน้าไปรษณีย์แรงเวลาอื่นได้ไหมทั้งคู่จับมือกันพร้อมกับวิ่งออกไปด้านนอก 

“ อ้าว....อยู่นี่กันนี่เอง ” แต่ทำไมเหมือนจะหนีไม่พ้นเพราะอีกฝ่ายนั้นตาออกมาได้ซะอย่างยังงั้น

อะไรมันจะใจตรงกันขนาดนี้  นี่มันหนีเสือปะจระเข้ชัดชัดเลย

ทั้งคู่หันมองหน้ากันพร้อมกับยิ้ม 

“ กำลังตามหาอยู่เลยค่ะ ” เธอตอบแบบแก้ขัดไปอันที่จริงคือพยางค์นี้อยู่ต่างหาก

“ แล้วเราจะไปดูตรงโน้นกันได้หรือยังครับ ” อีกฝ่ายพูดเดินมาจับไหล่เธออีกต่างหากด้วยหนูลุกลามสุดสุด

สีหน้าของ เนลลี่ก็คือช็อคไปเลย ในส่วนของเราลาเอ็งก็ช็อคเหมือนกันตอนนี้คือตัวแข็งทื่อเลยไม่รู้จะทำยังไงดี

“ เสน่ห์แรงนิ ” เสียงผู้เป็นพ่อดังขึ้นมาในหัวแต่ตอนนี้เด็กสาวเองไม่สามารถตอบอะไรกลับไปได้เธอทำได้แต่ขอภาวนาในใจให้พ่อช่วยเธอ

“ พ่ออย่าพึ่งรอจะได้ไหมช่วยหนูก่อนได้ไหม ” เธอพูดในใจหวังว่าผู้เป็นบิดาของเธอนั้นจะได้ยินด้วย

อีกฝ่ายนอกจากจะไม่ช่วยแล้วยังหัวเราะใส่เธออีกต่างหากดูท่าทางเธอเป็นเรื่องสนุกของเขาอย่างมาก  อะไรกันเนี่ย!!

“ ลอร่านี้สนิทกับโนอาร์จังเลยนะ “ ทาง เนลลี่เองก็คือชงไปแล้วในทั้งที่เธอนั้นก็เพิ่งรู้จักก่อนหน้าอีกฝ่ายได้ไม่นานเหมือนกันอย่าชงแบบนี้ได้ไหม

เดี๋ยวอีกฝ่ายนั้นจะเข้าใจผิดกันไปกันใหญ่เลยแล้วมันจะยิ่งแย่ไปนะ 

“ ไม่ขนาดนั้นหรอก ร่าก็พึ่งรู้จักเขาเอง ” เธอรีบแก้ตัวทันทีก่อนที่โนอาร์จะหันมายิ้มให่

“ นี่ๆ เนลลี่ ” ไม่นานอีกฝ่ายก็เดินออกจากเธอแล้วก็เดินเข้าไปกระซิบกับฝั่งของเนลลี่ 

“ เธอช่วยฉันหน่อยสิ ” อีกฝ่ายกล่าว แต่ก็คือลอร่าได้ยินนะ เป็นการกระซิบที่ค่อนข้างจะมีเสียงดัง พอสมควร

“ บอกให้ฉันรู้ด้วยสิ .... จะกระซิบอะไรกันสองคน ” อันที่จริงคือเธอนั้นพยามจะบอกอีกฝ่ายว่าช่วยด้วยอย่าพึ่งอย่านะ แล้วก็หวังว่ามันจะไม่เป็นอย่างที่เธอคิดใช่ไหม

“ เธอช่วยฉันจีบลอร่าได้ไหม ” ใช่นอกจากอีกฝ่ายจะเลิกกระซิบแถมยังพูดเสียงดังอีกต่างหาก

ท่าทางตอนนี้ทำให้ร่างเล็กเองถึงกับอ้าปากทำตัวไม่ถูกเธอมองซ้ายมองขวาแบบเลิ่กลั่กไปหมด น่าจะให้เขากระซิบเบาๆ ก็ดีอยู่แล้วไม่น่าเลยยัยร่านะยัยร่าหาเรื่องอีกแล้วไหมหละ

“ นี่นาย จะพูดเสียงดังเกินไปแล้วนะ ” และด้วยเสียงเมื่อกี้ทุกคนในห้องก็เลยเงียบสนิททุกคนหันมามองที่เด็กสาว และกลุ่มของเธอทั้งสามคน แบบชาย 1 หญิง 2 เลย

มันจะมีอะไรเเย่กว่านี้อีกมั้ยก่อนเนี้ยโอ๊ยให้ได้แบบนี้สิ

ไม่นานก็เลยมีเสียงซุบซิบขึ้นพร้อมกับสายตาอำมหิตของเราสาวสาวที่ส่ง แบบพุ่งตรง 300% เข้ามาหาลอร่าทันที

คาดการณ์ว่าวันนี้เธอจะอยู่ไม่สุกแล้วเธออาจจะโดนรุมได้ 

อีกฝ่ายนี้ก็ฮอตอะไรกันแต่ถ้ามองดูรอบแล้วก็น่าจะฮอตแหละเพราะว่า  หน้าตาที่ค่อนข้างจะคุมอยู่ 

พูดแล้วก็คิดถึงตาคริสเลย แม้ว่าตอนนั้นจะค่อนข้างเป็นแบบนี้แต่ก็ไม่ได้ลุกแรงขนาดนี้นะ หรือเพราะว่าทั้งคู่เป็นพี่น้องกันก็ไม่รู้

แล้วทีนี้จะทำยังไงดีล่ะ !! เธอเริ่มจะกุมหัวตุ๊บเเล้วไหมหละ ทีนี้จะไปไหนมาไหนคงโดนสายตาต่างจับจ้องยกใหญ่ ไหนจะเสียงกระซิบไม่นานทุกคนอาจจะเริ่มสงสัยว่าเธอคือใครห้องไหนแล้วหละนะ จะเอายังไงดีเนี้ย

Laura BELIEVER

Yellowstone National Park

EP. 6 ลอร์ร่าเดินทางไป  อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน (ภารกิจกู้ภัยเดมิกอต) - 

การต่อสู้จากชะนีขี้หึง ที่ไม่ใช่คนธรรมดา (แต่เป็นแลมพาเดส และ กอร์กอน) 

---

หลังจากเรื่องราวที่เกิดขึ้นเหมือนโทษโดนสารภาพรักไป

เด็กสาวสตั๊นไปอย่างแรง  สายตาที่ถูกจับจ้องทั้งหลายพุ่งตรงมาที่เด็กสาว และตอนนี้เรื่องราวนั้นดูจะวุ่นวายก็ไปกันใหญ่ เพราะกลุ่มเด็กสาวพวกนั้นวิ่งกันเข้ามา

ถามเนลลี่ที่เหมือนจะเห็นทัน รีบตะโกนพร้อมกับผลักเธอออกไปทันที

“ ระวัง ” เธอร้องตะโกน

แต่ด้วยแรงดังนั้นทำให้เธอนั้น  ถึงกับโดนลูกหลงไปด้วยสภาพตอนนี้ทุกอย่างดูวุ่นวายแล้วก็อีลุงจงดำไปหมดจากตอนแรกที่เหมือนมาทัศนศึกษาแต่ไม่ได้อะไร

ทุกอย่างดูจะจบอย่างง่ายดายชวนชายหนุ่มที่  ก่อนหน้านี้สร้างปัญหาให้เธอเล็กน้อยตอนนี้หายหัวไปแล้ว

พอถึงเรื่องทีไรก็หายไปทุกทีร่างเล็กถอนหายใจออกมาแต่ตอนนี้เธอไม่มีทางเลือกอะไรแล้วนอกจากการที่เธอจะต้องปกป้องตัวเอง 

ไม่ใช่แค่เธอตอนนี้เป็นทั้งคู่สิ่งที่เห็นตรงหน้าตอนนี้เธอไม่รู้ว่าคนอื่นเห็นอะไรแต่สำหรับเธอสองคนนั้น 

มันเป็นสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ที่พร้อมจะทำร้ายพวกเธออย่างแน่นอน หากปล่อยไว้ คงไม่ใช่เรื่องดีที่พวกมันจะคอยมาแว้งกัดเธอ

มองแล้วพิจารณาจากรูปลักษณ์ภายนอกก็คือไม่รู้หรอกว่าตัวอะไรตอนนี้จากที่ไม่มีจากที่อยู่ก็เงียบเงียบ 

ทางแนวรก็ถูกกัด  เข้าอย่างเต็มแรงเสียงกรีดร้องของเด็กในโรงเรียนพร้อมกับเลือดที่ไหลออกมา

“ กริ๊ดดดดดดด ดดดดดดดดดดดดดดดดด  ”

เสียงเด็กน้อยคนอื่นที่ไม่ตาสีตาสาไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น  ถ้ากรีดร้องหลังจากที่มีเด็กคนหนึ่งโดนกัดแน่นอนแล้วมันเป็นเรื่องปกติ

และหลังจากนั้นสถานการณ์ก็เริ่มวุ่นวายเพราะหลังจากเสียงนั้นทุกคนก็เริ่มเข้ามามุ่งดู 

ตอนนี้ถ้าไม่รู้ว่าคนอื่นเห็นยังไง  แต่ภาพของเธอคือนั้นเธอก็กำลังต่อสู้

ไม่ใช่แค่เธอแต่เป็นเนลลี่ด้วย อีกฝ่ายเองก็ดูจะไม่ใช่ย่อยเลย เธอก็ดูจะมีทักษะในการปกป้องตัวเองอยู่บ้าง

ในส่วนของลอร่าเองก็เช่นกัน  เธอที่ไม่หล่อฉันต้องทำยังไงก็ได้ ตอนนี้มือไม้เป็นระวิงไปหมด

ใจนึงก็กลัวเป็นจุดสนใจใจนึงก็กลัวเป็นเรื่องอีกใจนึงก็ห่วงความปลอดภัย  สุดท้ายเธอเลือกเอาความปลอดภัยเข้าเป็นที่ตั้ง

เด็กสาวที่โดนหักออกมา เธอได้ตั้งสติแล้วก็วิ่งเข้าไปช่วยทางเนลลี่ด้วย

มีเสียงหนึ่งดังใกล้ใกล้  “ ครูคะ มีคนถูกหมากัด ” แน่นอนว่าเรื่องนี้ทำให้เด็กสาวเองก็เดาได้ว่า ภาพที่ทุกคนเห็นนั้นคือหมาที่พุ่งเข้ามากัด

เธอไม่ได้รออะไร  แต่หยิบของที่ใกล้มือที่สุด หน้าตาเหมือนกับขวดแก้วฟาดลงไปบนหัวของมัน

ตอนนี้ทุกอย่างดูอีลุงตู่ทั้งเจ้าหน้าที่ก็เริ่ม ที่จะวิ่งกันเข้ามาดู

เพราะเค้าเองก็พยามจะระงับเหตุแต่หมาตัวนั้นนั้นก็ดูจะวุ่นวายกับพวกเธอไม่หยุด  แม้มันจะไม่ใช่สุนัขหรืออะไรก็ตามแต่มันก็เอาเรื่องอยู่นะ

สีหน้าของเด็กบางคนนั้นถึงกับล้อออกมาส่วนเธอสองคนนั้นแทบอยากจะกรี๊ดออกมาให้สนั่น 

ใครบอกว่ามันเป็นสุนัขหรือเป็นหมากันเธอจะตีให้หมดเพราะภาพตรงหน้าของเธอมันน่ากลัวกว่ากันเยอะเลย

" ร่าช่วยด้วย กริ๊ดดดดด " เสียงของอีกฝ่าย ที่ตอนนี้เองก็โดนกัดเข้าไป ถ้าภาพอีกมุมคือเลือดอาบเลย เเต่มันไม่ใช่เลือกเธออะดิ มันคือมีดเล็มเล็กๆ ปักเข้ากลางอกเลย เเต่ทำทรงหรอนั้น เเต่ถือว่าเป็นอะไรที่ดีเลยทีเดียว

" กริ๊ดดดดดดดดดดดดด ดดดดดดดดดด ดดดดดดดดดดด " 

ตามน้ำก่อนเด็กสาวเองก็กรีดร้องยกใหญ่ ยัยชะนีพวกนี้ไม่พอใจอะไรขนาดนี้นะ เธอที่โดนซ้ายทีขวาที อีกคนก็คือหมา เธอก็คน โอ๊ยอะไรเนี้ย ทำไมวุ่นวายขนาดนี้กันเนี้ย

เเล้วพวกคนที่เหลือนี้อะไร ไทยมุ่งกันหรอ ทำไมไม่ช่วยเลยเล่า คุณครูเองก็เหมือนกันหายไปไหน

เเต่คิดหรอว่าลอร์ร่จะยอม มันตบเธอมาไม่ยมนะ คนเรามีมือเท่ากัน ตบกลับเข้าไป มือไม้คือตบกียกใหญ่

และอีกด้านหนึ่งของเด็กสาวก็คือชะนีสองคนรุมจิกเธอไม่ให้เธอทำอะไรทั้งนั้น

นอกจากนี้เราคุณครูที่หายไปไม่ใช่อะไรหรอกก็คือยืนดูอยู่ด้านข้างทำไม่ถูก  ตอนนี้เธออาจจะกำลังถามว่าชะนีที่ถูกตบอยู่นั่นคือใครใช่นักเรียนของเราหรือเปล่า

แต่นั่นก็ไม่น่าใช่คำถามในตอนนี้นะ  ตอนนี้คือควรห้ามพวกยายชะนีสองตัวนี้แล้วก็เอามันออกไปห่างจากเธอมากกว่า

ตอนนี้เด็กสาวนั้นคือโดนรุมเลย  สองรุมหนึ่งแบบนี้มันแฟร์ที่ไหนกันเล่าคนนึงจับมือคนนึงจับขาจับขาก็เลยเธอล้มลงไปกับพื้นไม่นานเธอก็ถีบเขาให้เต็มแรง

“ บอกว่าอยากเข้ามาเล่า ” เธอร้องตะโกนนอกจากจะถีบแล้วอีกคนจับหัวเธออยู่ตอนนี้หัวก็คืออีลุงตงดังเหมือนสิงโต

เธอจับมืออีกฝ่ายแล้วก็เหวี่ยงหัวเหมือนแทบจะหลุดออกมาเลยด้วย 

สภาพตอนนี้เหมือนชุลมุนชราเก กัน 3 คน เด็กสาวเดินไปค่อมก่อนที่จะตบซ้ายตบขวาตีโน้นตียกใหญ่

ตอนนี้เธอเหมือนคนบ้าเลย  เธอไม่ได้หึงอีกฝ่ายหรอกนะแต่เธอกำลังปกป้องตัวเองต่างหากไม่นานเธอก็นึกขึ้นได้เพราะว่าเธอมีอาวุธชิ้นเดียวอยู่ในกระเป๋า

“ ลองของใหม่หน่อยไหม ” เธอจะแหย่ยิ้มออกมา 

มันคือขลุ่ยที่พ่อของเธอให้เรียกได้ว่าเธอน่าจะลองเป็นครั้งแรกเลยก็ได้  เธอเริ่มเป่าเป็นเสียงเพลง แม้ว่ามันจะเพี้ยนโน๊ตดูฟังไม่ได้เลยก็ตาม

แต่เอาเข้าจิงเธอไม่ได้สนใจคนรอบข้างเลยว่าจะมองเธอเป็นยังไง 

แต่ด้วยเสียงเพลงนั้นก็ดูจะปลุกระดมให้กับคนรอบข้างนั้นลุกขึ้นเสียดื้อๆ

“ ตายจริง ” เด็กสาวยิ้มออกมาอย่างพอใจ ใบหน้าตอนนี้ของเธอแดงก่ำ เเละหอเหนื่อยเลยทีเดียว และพ่อจะบอกให้เธอใช้อย่างมีสติ ก็ตามนะ 

..... ตอนนี้ก็ถือว่ามีสติมากแล้วสำหรับการป้องกันตัวเอง  ผู้คนจำนวนมากต่างพาออกมาร้องรำทำเพลง แต่เธอก็ยังใช้เสียงเพลงจากขลุ่ยนั้น

บังคับพวกเธอให้เข้ามาช่วยปกป้องเด็กสาว กองทัพคนจำนวนมากเดินตรงเข้ามาแล้วก็ช่วยเหลือเธอรวมถึง เซเทอร์ด้วย

“ พอแล้วมั้ง ” เห็นว่าทุกอย่างดูสงบลง เซเทอร์ก็บอกให้เธอบอก

ท่าทางหลังจากนี้คงจะได้ทำการเก็บกวาดกันอีกยาว 

เมื่อเธอหยุดลงสักพักทุกอย่างก็ดูได้สติเด็กสาวทำตัวเป็นผู้ถูกกระทำที่น่าสงสาร 

เธอวิ่งเข้าไปหา เนลลี่ก่อน “ นี้เธอ ไม่เป็นไรใช่ไหม ” พร้อมกับเริ่มบีบน้ำตาออกมายกใหญ่

ตอนนี้ได้เวลาเล่นบทนางเอกให้พระเอกเค้าสงสารแล้ว 

“ ไม่ๆ เธิโอเคหรือเปล่า ” อีกฝ่ายถาม เพราะเห็นว่าสภาพตอนนี้เธอคือผมกระเซิงเนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผลซึ่งก็ไม่ต่างอะไรจากอีกฝ่ายด้วย 

“ เกิดอะไรขึ้น ” ทุกคนเองที่พึ่งได้สติจากเรื่องที่เกิดขึ้นก็ดูจะงงกันไปยกใหญ่ว่าตัวเองทำอะไรกันอยู่

และแน่นอนว่าบทละครนางเอกของลอร่าฉากแรกก็เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นด้วยน่ะสิ 

เด็กสาวเอามือกอดตัวเองพร้อมกับร้องไห้  “ โอ๊ยยยยย ..... เจ็บจังเลย ” เธอหันไปมองสองคนตอนนี้คือสภาพหนักกว่าเธออีก เเต่ลอร์ร่านั้นเอกสารละครยอดเยี่ยมเลยนะ เเสดงได้สมบทบาทตีบทกระจาย

“ ลอร่าไม่เป็นอะไรใช่ไหม ” ทางฝั่งผู้ชายที่เข้ามาจีบแล้วก็เป็นตัวกรเลยก็ว่าได้ เค้ารีบวิ่งเข้ามาถามเธอเพราะดูเหมือนว่าจะเป็นต้นเหตุของเรื่อง

“ เจ็บสิ ” ตัวเองก็หันไปเหวี่ยงใส่เค้าเล็กน้อย ก็ดูไม่น่าจะถามนะสภาพเธอตอนนี้ก็ไม่น่าจะบอกคำอื่นได้จะบอกว่าไม่เป็นอะไรเลยรู้สึกดีก็คงจะบอกว่าโกหกจัดๆ

อีกฝ่ายพยายามเอามือเข้ามาจับเธอแต่เธอก็ดึงมือหนี  เขาทำได้เพียงมองแล้วก็ทำสายตาน่าสงสารก็เท่านั้น 

แต่สายตานั้นมันต้องเป็นสายตาของเธอมากกว่าเพราะเธอตอนนี้คือผู้ถูกทำร้ายที่สุดเลย

ไม่นานหน่วยพยาบาลของทางอุทยานก็เข้ามาทำการปฐมพยาบาลให้กับเด็กสาวแล้วก็  กลุ่มผู้ประสบภัยกลุ่มใหญ่

แทนที่จะเป็นการทัศนศึกษาในตอนนี้กลายเป็นอะไรก็ไม่รู้ 

เรื่องทุกอย่างดูจะจบลงได้ด้วยดีถ้าไม่ติดว่าชายหนุ่มคนนั้นเดินเข้ามาอีกพร้อมกับลูกอมส่งให้กับเด็กสาว 

นี่คือจะตามจีบกันไม่เลิกเลยอะไรประมาณนั้น  “ ขอโทษ ” 

สีหน้าของเขานั้นดูเศร้ามากเด็กสาวเองก็ไม่ได้อยากจะปฏิเสธเธอก็เลยเอื้อมมือไปรับลูกอมนั้นมา 

“ อืมมม ” เธอตอบกลับพร้อมกับมองอีกฝ่าย

“ นายเองก็ไม่ได้เป็นอะไรใช่ไหม ” เธอถาม อีกฝ่ายเองก็ใส่หัวพร้อมกับนั่งลงด้านข้างเธอ

“ เจ็บมากหรือเปล่า ” คำถามนั้นเงียบลงแบบไร้คำตอบเด็กสาวเองก็ไม่ได้ตอบอะไรเพราะผ้าพันแผลที่พันอยู่รอบๆแขนของเธอ

สำหรับตัวเธอเธอไม่ได้เป็นอะไรมากมันแค่เป็นพวกรอยฟกช้ำดำเขียวก็เท่านั้น  อาจจะมีได้เลือดบางก็นิดหน่อย

แต่ในส่วนของ เนลลี่หนะสิ ท่าทางจะดูหนักเอาการ เพราะทางหน่วยปฐมพยาบาลแจ้งว่าจะต้องไปฉีดยา แล้วที่นี่ก็คือไม่มีวัคซีนแถมยังต้องส่งตัวไปโรงพยาบาลอีก

น่าจะต้องเป็นเรื่องใหญ่เลยแต่มันก็อาจจะดีเพราะว่าในระหว่างที่ส่งตัวไปโรงพยาบาลนั้นพวกเธอก็จะสามารถหนีกลับบ้านกันได้เลยโดยที่ไม่มีคนสงสัยยังไงล่ะ 

“ ลอร่า ” เสียงของเนลลี่เรียกเธอทำให้เด็กสาวหันมอง

“ เธอไปโรงพยาบาลเป็นเพื่อนฉันได้ไหม ” แน่นอนว่าอีกฝ่ายเหมือนกับจะรู้ใจเลย เธอเหมือนเปิดโอกาสให้กับเธอมาก และแน่นอนว่ามีเรื่องนี้ที่เธอจะปฏิเสธ

“ ได้สิ .... เดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อนเธอเองนะ ” ลอร์ร่าคือรีบตอบรับอีกฝ่ายทันที เพราะมันก็คือออกไปได้ก็เข้าเเผนเธอเลยยังไงหละ

ซึ่งก็เป็นจังหวะเดียวกับที่โนว์อาร์นั้นดูจะขออยากไปด้วย “ ฉันขอไปด้วยคนสิ ” 

ชายหนุ่มเจ้าปัญหาตอบกลับขึ้นมา  แต่จะไปโทษอีกฝ่ายก็คงไม่ได้เพราะมันก็ไม่ใช่ความผิดของเค้าเสียทั้งหมด 

เนื่องมาจากว่าเราชะนีพวกนั้นเองก็ไม่ได้อิจฉาหรือว่าหึงหวงอะไรแต่แค่ทำให้มันเป็นชนวนเหตุก็เท่านั้น

“ อย่าเลย ฉันเกรงใจนายน่ะ ” เธอรีบตอบพร้อมกับเอามือจับไหล่อีกฝ่ายเบาๆ

“ ก็ได้ ตามใจเธอ เอาอย่างนั้นก็ได้ เเต่มีอะไรก็ส่งข่าวมาด้วยโอเคหรือเปล่า ” เขากล่าวพร้อมกับส่งมือถือมาให้เธอ สีหน้าของเด็กสาวเองก็ดูจะไม่เข้าใจ 

" อะไรเนี้ย!! " เธอพูดขึ้นมองมือเธอนั้นด้วยท่าทางม่ค่อยเข้าใจเท่าไร

โนอาร์ ก็เลยพูดแล้วก็ขยายความต่อทันที “ เอา LINE หรือจะเฟสเธอมาสิจะได้ติดต่อกันได้ ” 

ตอนนี้ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ  ไม่นานเสียงเปิดประตูก็เข้ามาทำให้ทุกคนได้สติ

“ อ่อๆ อืมๆ ” ตอนนี้เด็กสาวเองก็ทำอะไรไม่ถูกเธอรับโทรศัพท์มาพร้อมกับ ใส่เบอร์ลงไป 

คำถามต่อมาคือทำไปเพื่ออะไรแล้วเธอจะบอกที่อยู่ติดต่อเธอไปทำไมก็ไม่รู้ 

“ ยังไงฉันจะส่งข่าวนะ ” เธอส่งมือถือคืนให้กับอีกฝ่าย แต่ก็ไม่ได้รับปากหรอกว่าติดต่อ

อีกฝ่ายเองเมื่อเห็นว่าเป็นรูปโปรไฟล์ของ ลอร่า เค้าก็ยิ้มออกมาท่าทางอย่สงพอใจสุดๆ

แล้วดูเหมือนว่าตอนนี้เจ้าเด็กสาวเองจะหาเรื่องใส่หัวอีกแล้ว  กลับไปคงมีหวังที่พ่อของเธอนั้นจะถามเรื่องนี้อีกยาว

“ แล้วคุยกันนะ ว่างๆ ฉันจะโทรหา” ก่อนที่ลอร่าจะพาเนลลี่ออกไป ทางร่างสูงเองก็ตะโกนออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม

“ เธอใจอ่อนแล้วหรอ ” เสียงของเนลลี่ ที่มองมาทางเธอพร้อมกับล้อเด็กสาวเล็กน้อย

“ ปะ ... เปล่าสัก ” เธอรีบ ปฏิเสธอีกฝ่ายเสียงแข็งเลยทีเดียว

เราสองคนมันจะเป็นจบกันยังไงก่อน เรื่องตรงนี้มันเกิดที่นี่มันก็คงต้องจบที่นี่แหละ อีกไม่นานเค้าก็คงลืมเธอแล้วมั้ง คงไม่ได้บังเอิญไปเจอกันอีกง่ายๆ หรอก

---

การต่อสู้ 1 - กอร์กอน สินสงคราม: 

- เลือดของกอร์กอน (เลขไบต์ท้าย เลขคี่)

- เกล็ดของกอร์กอน (เลขไบต์ท้าย เลขคู่)

+ 2 ตื่นรู้ (ตีชนะครั้งแรก)

หลักฐาน - จิ้มๆ  

การต่อสู้ 2 - แลมพาเดส สินสงคราม: 

- น้ำมันคบเพลิง (เลขไบต์คู่)

- เกล็ดงู(แลมพาเดส) (เลขไบต์คี่)

+ 2 ตื่นรู้ (ตีชนะครั้งแรก)

หลักฐาน - จิ้มๆ  

Moneka HONOR

วันที่ 03 เดือน พฤศจิกายน ปี 2025

ช่วงเช้า เวลา 07.00 - 14.00 น. เป็นต้นไป ณ Yellowstone National Park สหรัฐอเมริกา

ไม่นานนัก รถหยุดลงตรงบริเวณพื้นที่โล่งซึ่งผืนดินแตกร้าวและมีควันลอยกรุ่น ความร้อนปะทะหน้าเหมือนใครจุดเตาไว้ใต้พื้น ทว่าเสียงที่ดังตามมานั้นต่างหากที่ทำให้เธอชะงัก เสียงฮึดหอบคล้ายลมหายใจของสัตว์ใหญ่ “...โอ้ ไม่อยากจะเชื่อเลย” โมนีก้าพึมพำออกมา พลางก้าวลงจากรถ ดวงตาเทาเงินเบิกกว้าง “ซาลาแมนเดอร์ไฟ... สี่ตัว... แล้วนั่น... ไนท์แมร์!”

แสงสีส้มแดงกระพริบอยู่ในเงาควัน ร่างของซาลาแมนเดอร์ไฟทั้งสี่ตัวแหวกพื้นลาวาออกมา ดวงตาเรืองราวถ่านแดง ส่วนเบื้องหลังพวกมันคือม้าสีดำสนิทที่เปลวเพลิงสีน้ำเงินแผ่วอยู่ตามแผงคอและหาง มันคือไนท์แมร์สัตว์แห่งฝันร้ายที่หายากเกินกว่าจะพบในโลกมนุษย์ธรรมดา เพราะอย่างน้อยในช่วงนี้มันก็หายากเพราะเป็นฤดูใบไม้ร่วงนั้นเอง เพราะงั้นก็เลยต้องพยายามในการตามหามันแถวภูเขาไฟเสียหน่อยแล้วล่ะ แต่ทว่ากลับได้มาพบที่นี้ทำให้โมนีก้ารู้สึกว่านี้มันโชคดีมากเลยนะเนี้ย

โมนีก้ายกมุมปากอย่างดีใจอย่างเห็นได้ชัด เรียกว่ายิ้มกว้างออกมาเลยด้วยซ้ำ ยกผมที่ปลิวขึ้นจากแรงลมร้อนทัดหู “นาย... รออยู่ในรถนะ เลสเตอร์” เธอพูดเสียงเรียบแต่ในดวงตาเต็มไปด้วยประกายแห่งความตื่นเต้น “ฉันอยากได้เศษเสี้ยววิญญาณไนท์แมร์กับขนของมันพอดี ไว้เป็นแหล่งพลังงานให้เครื่องทำกลางคืนของนายนั่นแหละ”

เลสเตอร์ถอนหายใจยาว วางมือพวงมาลัยแล้วพึมพำ “เดมิก็อดสายเซเรสหรือมาร์สกันแน่เนี่ย...หรือว่าเธอจะเป็นเลกาซี่สายเลือดมาร์สด้วย?” เขาหยิบขวดน้ำแร่ราคาแพงจากช่องข้างประตูขึ้นมาจิบ แล้วบ่นเป็นรอบที่ร้อย เขาเริ่มคิดแล้วว่าโมนีก้าชักจะกระหายการต่อสู้เกินไปแล้ว พลางเอนหลังพิงเบาะอย่างรู้ชะตา “ผมควรจะเดาได้ตั้งแต่ตอนเธอบอกว่าขนไนท์แมร์มันใช้ทำพลังงานได้แล้วล่ะ”

พิโรอิสพูดแทรกด้วยน้ำเสียงติดตลก “ท่านครับ แฟนท่านกำลังจะต่อสู้กับปีศาจระดับสูงกลางใจป่านะครับ ไม่คิดจะช่วยบ้างเหรอ?” เลสเตอร์ตอบเรียบ ๆ ทั้งที่ยังไม่ละสายตาจากภาพหญิงสาวที่ยืนกลางลานไฟ “ผมอยากดูมากกว่า เธอไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเทพเจ้าเธอคือบทกวีของตัวเอง อีกอย่างเจอท่านพ่อโยนสายฟ้าใส่คงไม่สนุกแน่”

ไฟแห่งความตื่นเต้นลุกโชนขึ้นรอบตัวโมนีก้า เธอชักดาบสุริยคติออกจากข้อมือ แสงทองเจิดจ้ากระจายไปรอบทิศ ร่างเธอพุ่งเข้าหาซาลาแมนเดอร์ตัวแรกอย่างแม่นยำ การเคลื่อนไหวของเธอรวดเร็วและหนักแน่นเหมือนจังหวะของดวงอาทิตย์ที่ส่องผ่านหมอกเพลิง เสียงโลหะกระทบกับเสียงคำรามราวกับการประสานของบทเพลงไฟ ในขณะมองเลสเตอร์เผลอยิ้มอย่างภาคภูมิใจ เขาไม่รู้ว่ามันคือความหลงใหลหรือความชื่นชม แต่ภาพหญิงสาวของเขาที่กำลังต่อสู้กับเปลวไฟนั้น... มันทั้งสวยงามและทรงพลังจนน่ากลัว

เพียงสิบกว่านาทีหลังจากนั้น ทุกอย่างก็จบลง เถ้าถ่านสีทองกระจายตัวบนพื้นราวกับกลีบดอกไม้ในแสงตะวัน โมนีก้าก้มลงเก็บเศษขนไนท์แมร์ใส่กระเป๋าอย่างตั้งใจ ก่อนเดินกลับเข้ามาที่รถโดยมีรอยเขม่าบาง ๆ บนแก้ม เลสเตอร์เปิดประตูฝั่งเธอ พลางยื่นทิชชูให้ “เธอรู้ไหม... ผมเริ่มกลัวแล้วว่าถ้าวันหนึ่งเราทะเลาะกัน ผมอาจจะกลายเป็นขี้เถ้าได้ในสิบวิ” เขาเอ่ยหยอกโมนีก้าแบบขำ ๆ 

โมนีก้าเช็ดเหงื่อแล้วยิ้มหวาน “ถ้านายยังพูดเสี่ยวแบบเมื่อกี้อีก... ก็อาจจะใช่ แต่ก็ไม่มีทางปะล่ะ” เธอขำใส่เขาเสียงหัวเราะของทั้งคู่ดังขึ้นท่ามกลางกลิ่นดินร้อนและแสงแดดจ้า เหล่า AI ม้าทั้งสี่ส่งเสียงเชียร์ตามหลังเพราะเหมือนพวกเขาอยากลองให้เธอพวกเขาดูนะเนี้ย เลสเตอร์มองโมนีก้าแล้วหัวเราะเบา ๆ “พวกนายพูดถูก แต่ผมไม่ห้ามหรอก ถ้าเธอจะขับ... ขอแค่ผมได้นั่งข้าง ๆ ก็พอ”

โมนีก้าหันมายิ้มให้เขา ดวงตาเทาเงินสะท้อนประกายไฟสีทองจากนอกหน้าต่าง “ดีเลย เพราะถ้านายอยู่ข้าง ๆ ฉันก็มั่นใจว่าต่อให้ไฟจากนรกก็ทำอะไรฉันไม่ได้แล้วมั้งเนี้ย” และทันทีที่เธอกล่าวจบ รถสีแดงเชอร์รี่ก็ค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกจากลานไฟ ผ่านหมอกควันและเปลวเพลิงที่ค่อย ๆ มอดลง ทิ้งไว้เพียงเส้นทางยาวไกลข้างหน้า กับแสงแดดอุ่นที่ส่องทาบบนรอยยิ้มของทั้งสองคนกับการที่ต้องแซวตลอดทาง

(กำจัดวันที่ 07/11/2025 จะกลับมาในวันที่ 22/11/2025 - ตามเวลาจริง)

จากการกำจัด ซาลาแมนเดอร์ไฟ

มีค่า LUK 80 หน่วย จะได้รับวัตถุดิบ x2

มีค่า LUK 120 หน่วย จะได้รับแก่นวิญญาณซาลาแมนเดอร์ x2

ได้รับ หัวใจซาลาแมนเดอร์ จำนวน 5 ชิ้น 5 x 2 = 10 ชิ้น

ได้รับ เกล็ดซาลาแมนเดอร์ จำนวน 8 ชิ้น 8 x 2 = 16 ชิ้น

ได้รับ แก่นวิญญาณซาลาแมนเดอร์ จำนวน 3 ชิ้น 3 x 2 = 6 ชิ้น

จากการกำจัดไนท์แมร์

มีค่า LUK 80 หน่่วย จะได้รับวัตถุดิบ x2

ได้รับ ขนไนท์แมร์ จำนวน 2 ชิ้น 3 x 2 = 6 ชิ้น

สินสงครามพิเศษ มีค่า LUK 100 หน่วย จะได้รับ

เลขไบต์หลักที่สามจากสุดท้าย 9 ได้รับ ดวงตาไนท์แมร์

เลขไบต์หลักที่สามจากสุดท้าย 0 ได้รับ เศษเสี้ยววิญญาณไนท์แมร์

ได้จำนวนไบต์ 31060 = 0 ได้รับ เศษเสี้ยววิญญาณไนท์แมร์

สรุป ได้รับ หัวใจซาลาแมนเดอร์ 5 ชิ้น, เกล็ดซาลาแมนเดอร์ 8 ชิ้น, แก่นวิญญาณซาลาแมนเดอร์ 3 ชิ้น, ขนไนท์แมร์ 3 ชิ้น, เศษเสี้ยววิญญาณไนท์แมร์ 1 ชิ้น

[NPC-82] เลสเตอร์ ปาปาโดปูลอส

พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5

โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20

กลิ่นหอมจาก น้ำหอมเฮคาที - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +10

(ทุกครั้งที่โรลเพลย์ลงท้ายด้วยเลขไบต์ 0 5 7 9 ทำให้ได้รับความโปรดปรานจาก NPC TGC SP Lares Satyr ได้รับความโปรดปราน+10)

สรุปรวมค่าความสัมพันธ์ หาร 2 = โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +17.5