สวนเพรสซิดิโอ

Presidio

(ซานฟรานซิสโก 🌳 สหรัฐอเมริกา)

สวนเพรสซิดิโอ

[ ป่าต้องมนต์ริมขอบโลก ]

Presidio of San Francisco คืออดีตป้อมปราการทางทหารที่ปัจจุบันกลายเป็นอุทยานแห่งชาติของซานฟรานซิสโก ที่นี่ให้ความรู้สึกราวกับหลุดเข้าไปในโลกอีกใบที่ใกล้ชิดกับธรรมชาติ ตั้งอยู่บริเวณปลายสุดทางเหนือของคาบสมุทรซานฟรานซิสโก พื้นที่ส่วนใหญ่นั้นปกคลุมไปด้วยป่าสนและยูคาลิปตัสที่หนาทึบ

ซึ่งเป็นที่ที่หมอกอันเย็นยะเยือกจากอ่าว Golden Gate มักจะพัดพาความลึกลับมาปกคลุมอยู่เสมอ เมื่อเดินลึกเข้าไปในป่า คุณจะพบเส้นทางเดินป่าที่ทอดไปสู่ผืนดินโคลนและหน้าผาชันริมทะเล ที่นั่นคุณจะได้ยินเสียงคลื่นซัดเข้าฝั่งและเห็นสะพาน Golden Gate โผล่พ้นม่านหมอกราวกับเป็นประตูสู่ตำนาน

ที่นี้จึงเต็มไปด้วยอาคารประวัติศาสตร์สไตล์อาณานิคมสเปนและอาคารสมัยทหารที่ยังคงรักษาร่องรอยของอดีตไว้อย่างน่าค้นหา ทำให้ Presidio เป็นสถานที่ที่ให้ทั้งความสงบ ความขรึม และทัศนียภาพอันน่าเกรงขาม

Moneka HONOR

วันที่ 14 เดือน ธันวาคม ปี 2025

เวลาเย็น เวลา 16.30 น. เป็นต้นไป ณ สวนพรสซิดิโอ (ทางลัดหนีตาย)

ช่วงบ่ายแก่ใกล้เย็น แสงแดดอุ่นเริ่มเอนเอียงทอดลงบนยอดต้นยูคาลิปตัสแห่งสวนเพรสซิดิโอ เสียงนกร้องแว่วผสมกับคลื่นทะเลจากอ่าวด้านนอกที่ซัดกระทบฝั่งอย่างสม่ำเสมอ รถม้าสุดคลาสสิก (ประชด) ซีซ่าร์ แม็กซิมัส วิ่งลัดเลาะผ่านถนนโค้งที่ร่มครึ้มด้วยเงาไม้สูง ล้อไม้กลมกลึงกระทบพื้นดินที่ปูด้วยกรวดและโคลนเบา ๆ ขณะที่ยาซานยังคงเอ่ยเรื่องกฎจราจรในน้ำเสียงเรียบสุขุมเหมือนครูสอนขับรถผู้ยึดมั่นในตำรา

เอสต้าในร่างโมนีก้านั่งพิงหลังพวงมาลัย แสร้งทำท่าเหมือนตั้งใจฟัง แต่ในหัวนั้นมีแต่เสียงสบถแผ่ว “โอ๊ย จะต้องเป๊ะขนาดนี้เลยเหรอวะ... ฉันมาสอบขับรถ หรือมาท่องตำรากฎหมายจราจรอยู่เนี่ย” เธอเหลือบมองคนข้าง ๆ ที่ยังพูดเรื่องสิทธิ์การหยุดทางแยกกับกฎหมายการจอดรถอย่างใจเย็นราวไม่มีอะไรน่าสงสัย

แต่แล้วจังหวะต่อมานั้น พื้นดินใต้ล้อรถเริ่มสั่นไหวเบา ๆ จนเสียงในอากาศสะเทือนตาม ก่อนที่เสียงคำรามต่ำในลำคอของสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์จะดังแทรกผ่านป่า “กรรรรรรรรร!!!” กิ่งไม้สั่นไหว ต้นยูคาลิปตัสหักครืนลงด้านหลัง เสียงฝีเท้าหนักมหึมาดังกระหึ่มทั่วผืนป่า เอสต้าหันหลังขวับ ดวงตาเทาเงินลุกประกายทองของเนตรฟีบี้ ภาพที่เห็นคือเงาร่างยักษ์ตาเดียวสูงเท่าตึกสามชั้น กำลังเหยียบต้นไม้หักพังเป็นทางพร้อมคำรามไล่ตาม

“รุ่นพี่ อย่าบอกนะว่าพาฉันเข้ามาในเขตไซคลอปส์!” เธอหันมาจ้องยาซานที่ทำเพียงไหล่สั่นยิ้มบาง “เอ่อ...ผมบอกแล้วนี่ ว่าการขับรถมันมีหลายสถานการณ์ต้องรับมือ”

“รับมือบ้าอะไร! นี่มันไม่ใช่สถานการณ์จราจร นี่มันล่อมาโดนตีนชัด ๆ !” เอสต้าร้องพลางเหยียบคันเร่งจนสุด เสียงเครื่องยนต์ไม้คำรามลั่น “โอ๊ย! ขับตู้โชว์เสน่อ ๆ นี้หนีไซคลอปส์เนี่ยนะ!” ทันทีที่เป็นแบบนั้นซีซ่าร์ แม็กซิมัสก็กระชากตัวพุ่งไปข้างหน้า ล้อหลังดีดโคลนกระจาย เธอหมุนพวงมาลัยเลี้ยวขวาเข้าแนวหญ้า ก่อนเบรกแล้วหักซ้ายหลบตอไม้ใหญ่ เสียงยาซานดังขึ้นเหนือเสียงลม “ควบคุมแรงเบรกด้วยเท้า อย่าให้ล้อฟรีนะ!”

“เอ่อ! รุ่นพี่!” เธอตะโกนตอบพลางเหยียบคลัตช์กึ่งเร่งกึ่งเบรก รถม้าพลังโรมันกระแทกพื้นดินดัง ครืดดดด! แต่ยังทรงตัวได้ดี พลังจากตราจูปิเตอร์บนพวงมาลัยเปล่งแสงจาง ช่วยกระจายแรงกระแทกทั่วโครงรถ

ด้านหลัง ยักษ์ไซคลอปส์มากกว่าสามตัวพุ่งออกจากแนวต้นสน มือตะปบอากาศหวังคว้ารถไว้ แต่เอสต้าหมุนพวงมาลัยเฉียบ ซิกแซกรอบตอไม้และพุ่มหนา “ถ้าเจ้านั่นจับได้ ฉันจะโยนรถใส่หัวมันเลยคอยดู!” เธอสบถขณะหันพวงมาลัยซ้ายขวาอย่างคล่องแคล่ว พื้นหญ้าเปียกจนล้อเริ่มลื่นไถล “อย่าให้มันหมุนนะ มันควบคุมยากมาก” ยาซานพูดนิ่งราวไม่เดือดร้อน ทั้งที่เบาะสั่นสะเทือนแทบหลุดจากที่

“รู้แล้วน่า!” เอสต้าตะโกนตอบ มือขวาควบคุมพวงมาลัยแน่น มือซ้ายแตะหน้าจอแผนที่ GPS ที่ฝังอยู่บนคอนโซลกลาง “โอเค GPS เปิดระบบนำทางแบบฉุกเฉิน!” แสงสีทองจาง ๆ ปรากฏขึ้นเป็นเส้นทางการเดินทางบนกระจกหน้า เธอเหลือบตาดู เส้นทางลัดเลาะข้ามแนวลำธารและขึ้นเนินดินอีกฝั่งเพื่อตัดเข้าทางไฮเวย์

“เราต้องวิ่งข้ามโคลนแล้วไต่ขึ้นทางลาดตรงนั้น” เอสต้าพูดเร็วแต่พยายามมีสติ ซึ่งก็มีแหละ พลางหมุนพวงมาลัยไปตามเส้นเส้นทาง รถส่ายเบา ๆ แต่ยังควบคุมได้ เธอกดคันเร่งเพิ่มแรงส่ง ล้อไม้ทั้งสี่หมุนแรงจนโคลนดีดกระจายเป็นพุ่งสูง “ขอแค่ไม่จมเป็นพอ...” รถสั่นสะเทือนหนักขณะข้ามแอ่งน้ำ เธอกัดฟันแน่น “อย่าพังนะเจ้าตู้เสร่อ ฉันยังไม่ได้อยากจะเป็นข่าวในขณะที่ขับแก”

ขณะเดียวกันด้านหลัง ยักษ์ไซคลอปส์พุ่งตามมาพร้อมขว้างหินก้อนมหึมา เธอเหลือบมองกระจกข้าง เห็นเงาหินหมุนคว้างมาทางรถ เลยรีบมือหมุนพวงมาลัยเฉียบซ้ายทันที “ฮึ่ย! อย่าฝันว่าจะโดน!” รถเอียงเฉียดหินไปเพียงคืบก่อนจะพุ่งขึ้นทางลาดชันอย่างสวยงาม แรงเหวี่ยงทำให้ร่างเอสต้าและยาซานที่อยู่ในรถเอนไปข้างหน้า ยาซานยกมือข้างหนึ่งแตะคทาแห่งแสงสนธยา ปล่อยม่านแสงบาง ๆ คลุมรอบรถให้แรงลมและเศษหินแฉลบออกไป

ในที่สุด รถก็ขึ้นถึงถนนลาดยางของทางไฮเวย์ได้สำเร็จ เอสต้ากดเบรกจนรถหยุดนิ่ง หอบหายใจแรงจนผมสีเชอร์รี่ปรกหน้า “ผ่าน...ภารกิจ...ขับหนีไซคลอปส์...สักกะที” เธอพูดหอบเหมือนจะหัวเราะก็หัวเราะไม่ออก

ยาซานเอนพิงเบาะ มุมปากยกยิ้มขี้เล่น “เยี่ยมมาก คุณจัดการได้ดีเกินคาด ผมแค่จะสอนให้ขับในภาวะกดดันนิดหน่อย”

พอได้ยินแบบนั้นเอสต้าก็หันขวับมามองเขา ดวงตาเทาเงินส่องประกายวาบ “รุ่นพี่...ถ้าฉันยังมีแรงอยู่ ฉันจะเอาพวงมาลัยฟาดหัวคุณแน่”

เขาหัวเราะเบา ๆ “นั่นแปลว่าคุณยังมีแรงขับอีกนิดใช่ไหม?”

เอสต้าเธอส่ายหน้า ถอนหายใจแล้วหัวเราะในที่สุด “ขอพักห้านาทีเถอะ ก่อนที่ฉันจะขับรถกลับไปชนสะพานโกเด้นเกตเพื่อล้างแค้นแล้วลากรุ่นพี่เข้าโรงพยาบาลด้วยกัน”

[NPC-85] ยาซาน

พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5

โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20

กลิ่นหอมจาก น้ำหอมเฮคาที - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +10

(ทุกครั้งที่โรลเพลย์ลงท้ายด้วยเลขไบต์ 0 5 7 9 ทำให้ได้รับความโปรดปรานจาก NPC TGC SP Lares Satyr ได้รับความโปรดปราน+10)

รออนุมัติผ่านถึงจะได้ไปต่อ