[บ้านพักหมายเลข 14] บ้านพักแห่งการรังสรรค์ | Iris's cabin

iris's cabin

บ้านพักแห่งการรังสรรค์

กระท่อมหมายเลข 14 กระท่อมของเหล่าลูกเทพีไอริส เทพีแห่งสายรุ้งผู้ส่งสารและนำทางดวงวิญญาณของฝ่ายอิสตรี เหล่าลูกของท่านต่างโปรดปรานการรังสรรค์สีสันงานศิลป์ นั่นทำให้ทันทีที่เข้ามาในกระท่อมหลังน้อยก็ปรากฏห้องรับแขกที่มีโซฟาเอกเขนกไม่ไกล แต่ที่เด่นชัดกว่าใครด้านในคงไม่พ้นเหล่ากระดานวาดรูปและพื้นที่สำหรับสรรสร้างผลงาน

นอกจากนี้ ยังมุมกลางห้องที่ชิดผนังทางด้านขวามือ ได้มีรูปปั้นหินอ่อนตัวแทนขององค์เทพีตั้งอยู่ ดวงหน้าอ่อนโยนผินก้มต่ำฉายระลอกความอ่อนโยนราวกำลังเฝ้ามองลูกน้อยรังสรรค์งานอย่างอบอุ่น

Jacqueline -

DARYNA

Must stronger

ดาริน่าใช้เวลาอยู่ในค่ายด้วยความเลื่อนลอย และเอื่อยเฉื่อยตามนิสัยเสียน่าใจหาย เธอเฝ้าสังเกตเพื่อนในค่ายพัฒนาตัวเอง ออกไปผจญภัย โดยที่หญิงสาวได้แต่เตร็ดเตร่ภายในค่าย สลับแวะเวียนยังบ้านพักหมายเลข 11 เพื่อติดต่อหาวลาดิสลาฟคุณพ่อของเธอที่อยู่ด้านนอกเป็นระยะ กระทั่งวันหนึ่งที่เธอถูกความอ่อนแอของตัวเองย้ำเตือนว่าทำให้ออกนอกค่ายไปเจอบุคคลที่คิดถึงที่สุดไม่ได้ ความคิดถึงกัดกินไปจนถึงก้นบึ้งของหัวใจ ชะบรรยากาศความนุ่มนวลของดาริน่าจนปรากฏความระลอกความเหงาหงอยให้ฉายชัด

เธอไม่ชอบที่ตัวเองเป็นแบบนั้น เพราะทำให้ในหัวเธอทึบตัน และรังสรรค์สิ่งที่ชอบลงผืนกระดาษผ้าใบไม่ได้

จากที่เอาแต่นั่งวาดรูปภายในค่ายจนรู้ถึงสถานที่ภายในแทบทุกส่วน ดาริน่าก็พาตัวเองกลับมาเยือนยังห้องส่วนกลางภายในบ้านหมายเลข 14 ห้องแห่งการรังสรรค์ที่เธอมักจะพาตัวเองคลุกอยู่ด้านในจนชุดกระโปรงตัวเก่งมักเปื้อนเปรอะด้วยสีและดินสอให้ต้องคอยซักอยู่ทุกวัน

อิวานอฟสาวสังเกตภายในค่ายมานาน รับรู้ถึงเรื่องการตื่นรู้ของพลังเทพในร่างกาย อาจด้วยเพราะเธอไม่ชอบที่จะเผาสิ่งของนัก ทำให้แทบไม่ได้ลองติดต่อหาผู้เป็นแม่ของเธอมานานจนยังรู้สึกไม่ได้ผูกพัน การจะทำเพื่อตื่นรู้ถึงพลังดาริน่าเลยไม่ได้สนใจจะทำ และได้แต่เฝ้ามองรูปปั้นจำลองผู้เป็นแม่ของเธอภายในห้องแห่งการรังสรรค์เรื่อยมาเท่านั้น ภายในห้องมีกระดาษกระจัดกระจายทั่ว 1 ใน 4 จะมีรูปรูปปั้นนี้เสมอ ดวงหน้าอ่อนโยนทอดมองอย่างใจดีเหล่านั้นทำให้อย่างน้อยเธอผู้เป็นลูกสาวไม่ได้รู้สึกห่างเหินนัก

ร่างเล็กของดาริน่าเริ่มที่จะทำสิ่งอื่นนอกจากเริ่มวาดรูป เธอพาตัวเองมายืนไม่ไกลจากรูปปั้นของเทพีไอริส ยกกระโปรงเล็กน้อยก่อนยอบกายค้อมคำนับอย่างสุภาพและตั้งใจ กระทั่งกลับมายืนตรงได้ดาริน่าพลันผินใบหน้าทอดมองส่งยังดวงหน้าอ่อนหวานของเทพีด้วยแววตาสีฮาเซลที่ติดประกายคาดหวัง มือเรียวที่ใช้รังสรรค์งานศิลป์เลื่อนแตะแผ่วผ่านยังฝ่ามือของรูปปั้น เนื้อปูนปั้นลื่นมือราวกับหินอ่อน อุณหภูมิถูกส่งผ่านกระแสความอบอุ่นจากมือของดาริน่าเข้ายังฝ่ามือเย็นชืดของรูปปั้นจนเธอเผลอคิดไปชั่วขณะว่าอยากจะช่วยส่งความอบอุ่นของเธอไปให้

“ มือเย็นจังเลยค่ะ.. ”

เสียงหวานเอ่ยเบา พูดคุยกับรูปปั้นราวกับว่าอีกฝ่ายจะมีชีวิต ก่อนที่สองมือเรียวจะยื่นมาประกบหา ถูเบา ๆ เพื่อช่วยรูปปั้นคุณแม่ของเธอให้ได้รับความอบอุ่นเป็นครั้งแรกหลังเธออาศัยอยู่ในบ้านพักนี้ คงเป็นการปฏิบัติแห่งความใส่ใจที่เธอเพิ่งจะเริ่มทำให้ในฐานะลูกสาวของคุณแม่ด้วย แม้จะผ่านรูปปั้นก็ตาม

มันให้ความรู้สึกประหลาดเล็กน้อยที่มาปฏิสัมพันธ์กับหุ่นรูปปั้นแบบนี้ แต่พอคิดว่าเหล่าเทพและเทพีเชื่อมโยงมารับรู้ได้จริง ๆ ความรู้สึกอยากจะพบพานผู้เป็นแม่ก็คล้ายแผ่ซ่านทั่วในจิตใจที่กำลังดำดิ่งของดาริน่า

อย่างน้อยที่นี่ไม่มีวลาดิสลาฟ.. แต่ก็ยังคงมีคุณไอริส

ปลดล็อคสกิล [ หูตาฉับไว ]